PATAGONIA
Ben al wel wat later weg, doordat mijn brommerke wat later van de boot af was, dan gepland. Maar een 5.000 km. in goed 2 weken is voor mij, echt kalm aan.
VOLVO'S
Ik had via ons Drieka algehoord dat er een kleine honderd oudere volvo's uit Nederland, vanuit Buenos-Aires naar Vuurland zouden rijden en later via Chili en Peru naar Colombia waar heel het spul weer verscheept zou worden naar Nederland. Dus toen ik een volvo met een Nederlands kenteken zag staan bij een benzinepomp, er opaf natuurlijk. Ik sprak de rijder, die samen met zijn vrouw in de auto zat, aan maar die eikel zei dus geen stom woord terug en bleef met 2 handen zijn heuptasje vasthouden. Een echte toerist met witte sokken in sandalen, dus daar was ik gauw klaar mee. Meteen stopte een andere niet zo oude volvo en hierin zaten 2 service monteurs en die waren wel spraakzaam.
Wat bleek nu:die volvo's warenmet dezelfde vrachtboot als mijn brommer aangekomen, alleen hadden zij 2 weken speelruimte en hoefde dus niet te wachten, net als ik. Er waren 82 oudere volvo's en 3 service team om te ondersteunen en een dikke volvo met een 2 assige aanhanger met motorblokkenetc. erop, om evt blokwissel toe te passen. Ja, zekerheid voor alles.
Ik heb hun in totaal 3 dagen gezien en gesproken en daar zaten een partij eikels tussen !Een ouder stel reed zelfs met knalgele race-overalls, in de stoet mee. Er waren er ook bij die een jaar of 4 geleden met de volvo naar China gereden waren en nu zat een zo'n kerel met een aardappel in de keel te vertellen van die avonturen die ze toen meegemaakt hadden. Zelf heb ik dat toen bij RTL redelijk goed gevolgd, omdat ik geïnteresseerd was. Die reden dus met een buddy die alles voor hun regelde; zoals s'avonds de auto poetsen en tanken en zorgen voor elke dag een schone onderbroek. Bij alle grensovergangen was organisatie met tolken aanwezig om te helpen. Er reden toen ook verschillende service teams mee en een autotransport oplegger als er eventueel iemand niet meteen geholpen kon worden. Er was er toen een bij die een geclimatiseerde kist in de kofferbak had, zodat hij elke avond een havanna sigaar op de juiste vochtigheid kon roken en een cognacje drinken. Ik weet nog dat Evert van Campen uit Eersel ingevlogen is met een paar onderdelen, omdat ze die niet bij hadden of op waren. En dan zit daar zo'n kerel te vertellen over avonturen, nou die kan voor mij de pot op. Want als je mee zou rijden en uitvallen, dan ben je echt een lozer eerste klas, want dat is bijna onmogelijk. Er was er toen een bij uit Eersel en die is door de harmonie ingehaald omdat hij een wereldprestatie geleverd had ! Wat een SCHIJTZAKKEN.
DE LIFSTER
Ik kwam met een Argentijnse motorrijder aan de praat, die met zijn vrouw en schoonzus op een 125 cc zat, plus de nodige bagage en met 70 kilometer per uur over weg slingerde omdat zijn voorwiel maar net de grond raakte. Dus galant als ik ben, bood aan om zijn schoonzus achterop te nemen tot Trelew. Ik was toch van plan om daar te gaan slapen, in hetzelfde hotel als 2 jaar geleden en dan de andere dag naar de pinquins te gaan kijken. Schoonzus thuis afgezet en ik naar hotel. Ik zou de volgende ochtend naar Punta Tombo gaan, net toen ik wou vertrekken belde de lifster op,dat ze wel mee wilde naar de pinquins. Nou is het toch een doodlopende weg naar daar toe, dus ik moet toch een eind terug en zodoende had ik weer gezelschap. Wat was dat een afknapper die pinquins ! Er zater er inderdaad wel een heleboel, maar die zitten over een strand-strook van een paar honderd kilometer gespreid. En op een punt kon je kijken. Motor parkeren en dan met busje een kilometer mee en dan de rest lopen. En entree betalen natuurlijk en nog discriminatie ook ! Argentijnen 12 pesos en de rest 36 pesos. Dus die Argentijnse maar lachen. Ik vroeg wat gehandicapten moesten betalen, gratis dus, maar ik had mijn invalide parkeer kaart in mijn aanhanger zitten en hij geloofde niet dat ik gehandicapt was. Maar toen ik met mijn broek aan de enkels stond mocht ik toch voor nop binnen. Dus mijn eerste doel om een honderd duizend pinquins aan het fladderen te krijgen is mislukt.
De voorbereiding
Ja, als je van plan bent om ong. 40 duizend kilometer, over niet altijd te beste wegen te gaan rijden, danmoet je brommer, maar ook zeker het aanhangertje, in orde zijn.
Met mijn motorblok was niks bijzonders mee aan de hand, heeft nog nooit zo smeuïg gelopen als na de Alaska revisie, nu 120.000 km geleden. Alleen heb ik mijn ontsteking vernieuwd. Heb nu weer gewoon punten met contra gewichten, alleen de contra gewichten zitten nu met rollagertjes op de as, veel minder speling en langere levensduur.
Uiteraard zijn detandwielen en de ketting vervangen alsmede de primare ketting en deze in de zwaarste tsubaki uitvoering, moet heel de reis mee kunnen. Mijn banden waren half weg versleten en ikhad nog een set wat ook half versleten was. Ik heb nu met de rit naar Patagonia de eerste set op gereden en afgelopen vrijdag het ander set gemonteerd.
Dat was nog leuk ! Ik vroeg bij een Yamaha garage of ze mij konden helpen, maar ik sleutel wel zelf mee. Zij wisten iemand voor mij, waar dat geen probleem zou zijn en om 8 uur s'morgens stond ik bij hem op de stoep en er werd ook letterlijk op de stoep gewerkt. Blokken hout onder het frame en achterwiel eruit en ermee naar een banden zaak. Daarna met het voorwiel precies hetzelfde. Ketting gespannen en gesmeerd. Versnellingsbak olie bij gevuld. Hij had zelfs motorolie MOTUL 15W50 op voorraad, 2 liter gekocht voor onderweg. Koppelingskabel gesteld en gesmeerd, luchtfilter gereinigd; wat vol met as zat. Ondertussen hadden we wel een stuk of 15 toeschouwers, die allemaal mee wilden helpen.
En de rekening van ZERRO Pesos !Ik zeg dat kun je niet maken, deolie kost al 15 Euro de liter. Nee ZERRO, begrepen ! Nu ga ik komende week een avond een pint met hem pakken en een hapje doen. Uiteraard moest nog iedereen op de motor op de foto incl. Opa van 84.
Met deze set banden moet ik mee in Peru kunnen komen en dan, je gelooft het niet :komen er NOPPEN banden op mijn motor ! Volgens mij de eerste Harley shopper opNOPPEN.
Dan mijn vering, iedereen weet dat de achtervering van de softail zwaar kloten is. Peter van den Bogaard van HYPERPRO, die ook eens mee geweest is met de Alpentoer, had aan geboden om mijn achtervering van speciale dempers te voorzien en mijn voorpoten wat stabieler te maken. Ik ben een dagje bij hun op de zaak geweest en alles gedemonteerd en weer gemonteerd. Nu zitten er voor op mijn frame 2 dempers voor mijn achtervering die ik harder en zachter kan zetten. Mijn voorpoten langere en progressieve veren met voorspanning van 3 cm. Heb hiermee naar de Superralley in Lithouwen en de Alpentoer gereden en ik wist niet wat me overkwam en alles veel stabieler.
En dit alles sponsered by HYPERPRO.
Dan de aanhanger; de andere Toon had voor 6 play tubles bandjes gezorgd en korte ventielen. De torsie as was nog goed, diehad Ad uit Geldrop vorig jaar nieuwe gemaakt, alleen de torsie was zeer slecht. Maar firma SCHURING leverde gratis rubbers en andere onderdelen en de ander Toon monteerde alles mee. Ad uit Geldorp had vorig jaar al deksels voor op de binnenkant van naaf gedraaid, zodat de naaf nu waterdicht is afgesloten. Ook had hijvetnippels gemonteerd zodat de as nu vol vet zit en waar vet zit kan geen water of zand komen. En tot nu toe staat mijn aanhangertje nog hoog op zijn poten.
Uiteraard heb ik nog wat reserve onderdelen bij mij zoals: bougie, gaskabels, koppelingskabel, bobine, ontsteking, binnenband, remschijf en blokken, gereedschappen etc. maar je zult zien; wat je niet bij hebt, gaat kapot !
kerstwens
Allemaal een Zalig Kerstfeest toegewenst, vanaf het strandmet ong. 30 graden
Nee, ik eet hier niet te veel kalkoen ! Ze bakken hier een hele koei niet te geloven ! Ik werd vannacht om24 uur verrast met vuurwerk, net zoals normaal met Nieuwjaar.
De special van de Le Dakar rally op 1 januari ( van ong. 70 kilometer )is hier in Necochea. Je kunt nu met een 4 wiel truck meerijden over het originele parcour, veel zand en duinen. Iets voor de Nederlanders dus.
Ja hoor, ik ga weer !!!!
Sterker nog ik ben er al. Nadat ik al 2 jaar op een rij door transporteurs genaaid ben en dat niet meer voor dederde keer mee wilde maken, had ik een ander plan bedacht.
Ik wilde mijn motor laten verschepen naar Florida, hiervoor wordt van te voren eenprijs afgegeven en ze houden zich daar ook aan. De Fi. Duckers, Harley en Bos-Hoss dealer uit Blerick, doet vaak zaken met hen en heeft nooit problemen. Tony Krijnen bood aan om een krat te maken voor mijn motor, zodat mijn aanhanger boven op de motor komt te staan. De ton op het duozitje,wieltjes erlangs af en dedissel tussen het stuur door. Dat scheelt veel in oppervlakte en in kubieke meters. Dus goedkoper.
Zelf zou ik dan in November naar Florida vliegen, ook goedkoper, en met mijn motor door midden Amerika; oa Mexico, Honduras, Costa Rica, Panama etc, rijden. Dan met deboot naar Colombia endan naar de DAKAR ralley. Dievolgen en mijn motor stallen in Peru, om dan in juli/augustus 2012,een rondrit te maken in de noordelijke landen van Zuid-Amerika oa Suriname. Dan mijn motor weerstallen en na de DAKAR ralley van 2013 weer naar Florida rijden en mijn motor in de krat zetten en ik in de vlieger naar huis. Dit leek mij een leuk plan.
Maar in juli j.l. kwamen ik in contact met Ludo Jansens uit Alphen. Diewilde de DAKAR ralley ook graag gaan volgen met de auto en Frans Verhoeven heeft hun toen mijn mail-adres en telefoon nr. gegeven, en ik zou alles weten hoe en wat te doen. Zij hadden ook wel enige ervaring, hadden de DAKAR ralley in Afrika al een keer gevolgd. En ze waren naar Mongolië gereist met de auto. Nu wilden ze met een pick-up de Ralley gaan volgen en dan later nog een trip door Brazilië gaan maken. Hun auto achterlaten voor de volgendeDAKAR ralley of hem verkopen. Dat bracht voor mij een andere oplossing, hun auto zou roll/on rol/off vervoerd worden en mijn motor kon dan op de bak gratis mee. Je betaald alleen per kuub en wat op of in de auto zit maakt niks uit. Zelf zou ik de organisatie op mij nemen en zij hoefden in Argentinië alleen maar te rijden. Ook zou ikde doaune activiteiten op me nemen. Privé is dit vervoer niet mogelijk, maar de firma Krijnen zou dit op hun naam doen. De Pick-up zou op mijn naam komen evenals de groene kaart en later verzekering in Zuid-Amerika. Bij perfect-copy, ferfecte copyen laten maken van het kentekenbewijs en half oktober ging de auto met motor erop, met de fi. Grimaldi naar Zuid Amerika. Op 21 november zou heel het spul gelost worden in Zarate, 100 kilometer ten noorden van Buenos Aires. Ik vloog dan op 23 november om 24 november met auto naar Necochea te rijden daar de auto bij kennissen te stallen en ik een trip van een maand in het zuiden van Argentinie en Chilie gaan maken.
Maar het liep iets anders dan gepland, op 24 november geen auto gelost, de boot was er wel maar eenkalm aan actie van havenarbeiders. Vrijdag 25 november zou ook niet lukken en maandag 28 november was een nationale feestdag. Dus op dinsdag de 29 novembergeen twijfel mogelijk. Ik 24 november de bus gepakt naar Necochea naar het voor mij bekende hotel enwerd daar weer hartelijk ontvangen.Op maandag 28 november de bus naar de haven van Zarate. Maar je voelt hem al aankomen, ik stond daar weer voor Jan met de korte achternaam. Pas op vrijdag 2 December zou de auto met motor gelost worden ! Hierop gewacht en daarna meteen terug naar Necochea gereden.Op maandag 5 december met de auto en motor naar een verzekerings kantoor in Mar del Plata, voor verzekering worden foto's gemaakt en alles gecontroleerd. Terug naar Necochea, buskaartjes voor Ludo en zijn cornuiten gekocht en op dinsdag origineel kentekenbewijs en buskaarten naar Ludo gestuurd, die zet de auto dan weer op zijn naam.In de ralley gaat de auto met copy van kentekenbewijs Argentinië uit en uit mijn paspoort, en op origineel kentekenbewijs op naam van Ludo, Chilie in. Alleen moeten wij dan wel samen zijn. Daarna kan ieder zijn weg gaan.
Mijn doel was om voor de ralley een trip te gaan maken naar het zuiden, het hoofddoel was om naar de pinquins in Punta-Tombo te gaan. In november zouden er daar ongeveer 5 miljoen zitten en ik zou proberen om er met mijn loud pipes een honderduizend aan het fladderen te krijgen. Het volgende doel zou zijn om met Martin, de broer van Maxima, een gesprek aan te gaan. Die heeft in Patagonië een chique restaurant, maar of hij zit te wachten op een biker uit Nederland, denk ik niet. En als hij in de gaten heeft dat ik uit Nederland kom zal hij wel extra voorzichtig zijn maar misschien lukt het met mijn onschuldig uiterlijk wel.WORDT VERVOLGD
Er komt ook nog een verslag van de voorbereiding van mijn motor, hij gaat hier toch ongeveer 40 duizend kilometer doen schat ik in, en er zijn weinig Harley zaken. Na de ralley blijft hij in Peru, om in Juli en Augustuseen rit naar het noorden te maken. Daarna terug naar Argentinië en na de ralley van 2013 naar Florida, van waaruit ik mijn motor verscheep naar Nederland.
dakar 2011 deel 1
Ja hoor, ik ga weer
24 december 2010
Ook dit (eigenlijk volgend) jaar ga ik LE DAKAR weer volgen.
Mijn motor is onderweg, maar heeft vertraging opgelopen. Hijzou op 23 dec in Buenos-Aires zijn en op 27 dec uit container komen, maar hijkomt nu aan op 25 december en wanneer hij uit container komt is mij nog niet bekend, maar heb er goede hoop op dat ik hem op tijd heb.
Zelf vlieg ik op 25 december s'avonds vanaf Schiphol via Parijs naar Buenos-Aires. Maar op de Parijse vliegvelden zijn nog al wat problemen. Er hebben afgelopen nacht 2000 mensen noodgedwongen op hetvliegveld moeten overnachten en nu vertrekken veel vluchten met grote vertraging omdat ze niet genoeg vloeistof hebben om devliegtuigen ijsvrij te krijgen.
Vanuit Buenos-Aires ga ik rechtstreeeksmet de bus naar Necochea. Ik ben daaruitgenodigd door de Argentijnse familie, die ik vorig jaar in Mendoza heb leren kennen. Het waren de mensen die daar een restaurant hadden en ze hebben nu ook een hotel gekocht aan de kust.Ik ben van harte welkom en mag gratis in hun hotel verblijven. Ik hoop daar ook oud en nieuwjaar te vieren, en misschien gaat Nelson op zijn Honda Shadow wel een paar dagen mee, achterde ralley aan, maar dat is nog niet bekend. Ik vertrek daar in ieder gevalweer op 1 januari om op 2 januari de ralley op te pikken in Cordoba. Ik hoop wel dat ik op 29 december effe met de bus naar Buenos-Aires moet om mijn brommerke te gaan te halen.
Wat ik na de ralley ga doen is nog niet bekend, heb wel wilde ideeën, maar weet het nog niet zeker. Maar ik houd jullie zeker op de hoogte, via deze site.
Morgen zie ik op Schiphol Marc Willems die gaat net als ik, de ralley volgen, maar hij heeft een BMW gehuurd om de ralley te volgen. Hij vliegt naar Brazilie voor een week en is op 30 december in Buenos-Aires om zijn motor op te halen en danzie ikhemweer in Cordoba.
Ook heb ik een afspraak met Rob Muntz, dat is een dokumentaire maker van de VPRO en hij gaat samen met van Amerongen een radio dokumentaire maken over het gebeuren rondom dakar.Hij gaat in Chilie een paar dagen mee achter op de brommer. Ook schrijft hij elke dag een colom in de SPITS. Zijn site is www.dakar.posterous.com en die is zeker de moeite waard om bekeken te worden. Heb op de DAKAR dag in Valkenswaard al uitgebreid kennis met hem gemaakt en als jullie de foto's zien, herken je hem wel, wantdie kop vergeet je nooit meer !!
Ook is er weer een intervieuw met mij gemaakt door www.dakartv.nl en op hun sites staan verschillende links over de Dakar, die interresant zijn.
Fijne Kerstdagen allemaal en voor nieuwjaar, meld ik mij wel weerJa hoor, ik ben er
26 december 2010
Wat is het hier smerig heet !Ik zit in korte broek en hemd in een internet café, op de bus te wachten.
Heb een zeer goede reis gehad. Eerst zeer goede service van het SPOOR naar Schiphol. Toenoptijd naar en in Parijs geland, maar hier 2 uur te laat weg. Maar daarnahebben we weeranderhalf uuringelopen, zodat dat ook weer mee viel. Ik moet alleen nu 3 uur op bus wachten naar Necochea want alle bussen zijnvolgeboekt i.v.m. devakantieperiode hier. Ben vanavond om21.00 uurin Necocheaen dan komen ze mij ophalen op busstation.
Met Marc Willems contact gehad op Schiphol.Hij gaatin Argentinië een weekje mee de ralley volgen. Ikzie dat wel zitten; hij kwam op Schiphol meteen met een halve liter koud bier aan lopen en dat waardeer ik wel !
Ik hoop dat ik morgenwat meer tijd hebomwat over de Nederlanders in de Ralley te vertellen. Er doen maar8 Nederlandse mannen mee en een vrouw op de motor.Maar dat is niet de minste, het is n.l. mijn favoriet : Mirjam PolIET GIET ON
29 december 2010
Allereerst : de busreis verliep uitstekend, zeer comfortabel, wat geslapen en van de pampas genoten. Op hetbusstation in Necocheawerd ik door Leticia, de dochter des huizes, opgehaald. Vader en Moeder zijn op vrijdag voor Kerst naar Mendoza, naar hun restaurant vertrokken, en Nelson komt op maandag op zijn honda shadow naar Necochea.Hij wil metmij nog wat gaan toeren, als ik mijn brommer tenminste op tijd heb. In het hotel was een neef van de familie en een vriendin om wat hand en spanddiensten te verlenen.Ik vermoed dat die nog wel wat te doen hebben en dan druk ik mij netjes uit !Maar, ze zijn zo ontzettend vriendelijk en gastvrij en dat vind ik veel belangrijker. Nog lekker gegeten en gedronken, daarna heb ik mijn bedje opgezocht.Na een reis van in totaal 32 uur, was ik wel aan slapen toe.
Maandag morgen maar eens bij CRAFT geïnformeerd hoe en waar mijn brommer is, maar ben nog niet veel wijzer geworden. Dinsdag maar weer eens informeren, maar het wordt wel kort dag, want op 30 dec. is hier al veel gesloten. Dinsdag weer gebeld, maar kreeg een Spaans-sprekende Andrea aan de lijn. Dus Leticia ingeschakeld voor tolk, maar die is niet brutaal genoeg en durft niet alles te vertalen wat ik zeg. Zodoende komt eruit dat ik op woensdag om15.00 uur papier werk kan komen halen. Daarmee naar douane kan gaanen naar het warehous voor de rest. Nou weet ik dat dat nooit lukt, want ik ben minstens eenhalve dag bij douane kwijt en dan zal warehous wel dicht zijn. Dus na een paar uur zelf maar gebeld en naar Maria Sol Vega gevraagd. Nou schijnt het niet gebruikelijk te zijn, dat je de directrice persoonlijk aan de lijn krijgt, maar als ik zeg dat zij een zeer goede amiga van mij is, krijg ik ze toch aan de lijn. Zij belooft mij dat ik op woesdag morgen om 9 uur de eerste klant ben. En inderdaad Andrea stuurt een mailtje voor mijn paspoort nr., zodat de papieren in orde gemaakt kunnen worden.
Ik heb meteen in de nachtbus-suite een stoel besproken zodat ik morgen vroeg (donderdag 29 december )om 7.30 bij douane ben, om een volgnummertje te halen en daarna naar Craft voor papieren. Dan weerterug naar douane voor import en naar het warehouse voor mijn brommer op te halen. Kan niet meer mis, hoop ik.
Nelson is ondertussen ook gearriveerd. Hijheeft een iets andere route genomen als gepland en daardoor een omweg van 400 km gemaakt.Heeft nuin totaal 1400 km gereden en daardoorin Lapampa moeten overnachten. Hij wil net als ik geen GPS, wat ik zeer verstandig vind, maar dan zou ik wel een kaart meenemen.
Ik heb mij de laatste dagen ook een klein beetje nuttig gemaakt in het hotel, met wat kleine technische karweitjes. Eer lag een kuub of wat strijkwerk, maar de strijkmachine maakte kortsluiting en er was een strijkijzer zonder stekker. Dus een nieuwe stekker gekocht en gemonteerd.Nu wordt er in ploegen gestreken, zodat er ook wat tafels en stoelen vrij komen, om aan te zitten ! Met de strijkmachine kan ik niks, staat overal onder stroom, maar wordt niet warm op de juiste plaats. Misschien iets voor de winter om bij te verwarmen !
Ik heb mailtje gehad van Marc, hij is goed aangekomen in Brazilie en zat van Schiphol naar Madrid naast Mirjam Pol in de vlieger. Nu weet hij ookdat ik ze zeer goed ken en haar trouwste fan ben. Hijweetdat ik niet te veel gelogen heb !
Krijg te horen dat ik op moet houden met schrijvenwant het eten staat klaar en de flessen zijn ontkurkt.Ze zijn echt super gastvrij voor mij, maar wel voor iedereen vermoed ik.Dan moet ik nog de douche inen naar de bus.
G.V.D. : Ikheb dit verhaal nu op woensdag opnieuw moeten typen, omdat er gister met verzenden iets verschrikkelijk fout is gegaan. Alles verdwenen was maar niet op de juiste site aangekomeHoe komt het dat ik nu weer tijd heb, om mijn verhaal opnieuw te typen ?????
29 december 2010
Vanmorgen vroeg in Buenos-Aires aangekomen, de reis verliep zeer goed. Heel de nacht languit kunnen liggen, echt super comfortabel. Voordeel van SUITE dit is een bijna dubbeldekker en er kunnen toch maar 37 personen in. Een klein gangpad uit het midden en aan een kant een zetel en aan andere kant 2 zetels en je kunt echt helemaal horizontaal in een leren fauteul.
Bij de douane moeten wachten voor volgnummer en ik ben inderdaad de eerste. Na mij komt een goed Engels sprekende Argentijn, die 7 motoren in moet voeren voor groep Engelse die vanuit Vuurland naar Alaska willen rijden. Hij biedt mij aan om voor mij nr 1 te pakken, zodat ik al meteen naar Craft kan voor papieren. Als ik niet op tijd terug ben pakt hij nr 1 en krijg ik zijn nr 2 enz. met nr 3. Dus ik meteen detaxi innaar Craft. Wordt daar als eerste geholpen en ik ben om 9.15 weer op weg naar de douane voor import en kan dan meteen door naar ware house voor mijn motor en rijden maar ! Ik ben inderdaad bij de douane als eerste aan de beurt, maar dit alles is te mooi om waar te zijn. Mijn motor blijkt nog niet aangemeld te zijn voor tijdelijke import, dus hij kan niks voor mij doen. Craft is hier in gebreken gebleven. Dus die maar eens gebelt maar alleen Andrea is er ,dus de Argentijn als tolk op getreden. Er is iets fout gegaan en of ik terug wil komen naar Craft voor overleg. Als ik bij Craft kom is Maria Sol Vega ook aanwezig en ik moet zeggen dit was best wel een pittig gesprek, want ik ben echt piswoest!!! Nu blijkt dat de container op weg is naar eenander warehouse. Als die containerdaar aankomt en mijn motor uit de container is, kan hij pas aangemeld worden voor import en dat is nooit voor15.00 uur en misschien wel later. Maar in ieder geval vandaag beloven ze mij, zodat ik vandaag mijn motor nog door douane krijg.Morgen voormiddag werkt de douane ook nog voor het laatst en dan op 3 januari weer. Zodoende heb ik nu tijd voor eenverslagje ! Ik kan vandaag in ieder geval niet terug naar Necochea, maar als ik maar op mijn brommer de stad uitkan, ben ik tevreden voor vandaag. Ik slaapwel in een motel ergens langs de route, want in het donker rijd ik absoluut niet.
Hoop dat ik voorlopig geen tijd heb voor en volgend verslag !
Bedankt nog voor de vele reacties op mijn vorige verhaaltjes, echt keileukIk ben er klaar voor !
31 december 2010
Ja, ik heb mijn brommer en ben klaar voor LE DAKAR en om nieuwjaar te gaan vieren. Zeer druk geweest met SLEUTELEN en verzekering, douane met craft and warehouse, maar alles is op het laatste moment nog goed gekomen. Morgen vertrek ik naar Cordoba om de ralley op te pikken.
Wens jullie allemaal alvast een goed nieuwjaar en hoop dat jullie volgend jaar net zo genieten, als ik de laatste jaren. Ik heb nog een lang ( en ik hoop voor jullie interessant )verhaal in mijn kop. Maar ben helaas, net klaar met de VOORBEREIDING, gaan de internetcafessluiten en hier werkt internet ongeveer hetzelfde als de strijkmachine !
Heb wel voldoende VRIJWILLIGERS voor de nieuwjaarsduik. Het zijn hier niet zo'n watjes ! En niet om 12 uur, in het heetst van de dag, maar s'nachts om24 uur, op het koudste moment van de dag !
Hoop morgen of op 2 januari een volledig verslag te kunnen maken.
No hagas nada que yo no haría : oftewel : niks doenwat ik ook niet zou doen !
De BBQ brandt, het bier is koud, de wijn is ontkurkt, alleen moet ik nog wat water gaan verspillen in the badroom !
HOUDOE
Daar ben ik weer; GELUKKIG WEL !
3 januari 2011
Ja gelukkig wel ! Ik zal beginnen met waar ik vorig verhaal mee geëindigd ben. Ik ging water VERSPILLEN, nou dat doe ik voorlopig niet meer. Zit in een oude plastic stoel onder de douche en jawel hoor, drie poten breken tegelijk af en ik maak een smak. Gelukkig alleen m'nelleboog een beetje beschadigd en verder niks. Had geluk dat ik overhoeks in de douche zat, nu schoten mijn benen ( alle anderhalf ) de doucheruimte in. De vorige keer zat ik dwars onder de douche en had ik nu ook weer zo gezeten, was ik klem gekomen met mijn rug tegen muur, mijn benen tegen het bidet aan en als ik dan mijn stomp open stoot, is het voorlopig zonder protese en geen DAKAR. En nu heb ik voorlopig ook reden, om waterverspillingen uit te stellen ivm opgelopen trauma.
Nu ga ik verder met waar ik 2 verslagen terug gebleven was. Om kwart voor 3 was ik bij Craft en jawel, Maria Sol had goed nieuws. Warehouse had net gedaan of mijn motor al uit de container was en hem voor import aangemeld bij dedouane,zodat ik vandaag de douane- formaliteiten af kon werken. Als morgen voormiddag mijn motor uit container komt, kan ik gelijk weg. Dus ik moet bij de douane mijn mond dicht houden dat hij nog niet gelost is. Ook heeft zij voor mij een offerte voor het terug transport. Dit is dan wel via Rotterdam maar ongeveer 20procent van de prijs van vorig jaar.Toen hebben zemijverschrikkelijk genaaid en dit maakt het nu redelijk goed. Zo zie je maar weer, een grote smoel doet af en toe wonderen.
Meteen met mijn import nr. naar de douane en loop daar de douane agent tegen het lijf,die mij vorig jaar gruwelijk gematst heeft. Meteen handen schudden en een umbrassa ! Hij zegt dat ik nu pech heb en dat hij niks voor mij kan doen dit jaar. Ze gaan bijna dicht en morgen nog 2 uur werken en dan zit het erop voor dit jaar. Ik zeg hem dat ik vanmorgen al hier was en laat hem mijn nr 1 van vandaag zien. Dat veranderd de zaak en neemt mij meteen mee binnen en een half uur later ben ik klaar voor warehouse. Verbaasde blikken buiten van de lui, die daar zitten te wachten op hun beurt en die dit jaar hoogst waarschijnlijk niet meer komt. Af en toe een gelukje mag best wel.
Meteen met de taxi naar warehouse en tot mijn verbazing zie ik mijn motor al buiten op het terrein staan. De baas hetvan magazijn is motorfan en wilde wel eens zien wat voor Harley de Ralley gaat volgen, kijk alweer mazzel !Hij maakt het papierwerk in orde en ik begin aan mijn motor te werken. Stuur weer omhoog, accu aangesloten en hij start meteen. Licht controle, alleen achterlicht en remlicht, maar verder niks en bijna geen voorrem. Mijn remhandvat heeft tijdens het transport onderste boven gehangen en zal wel ontlucht moeten worden. De bekabeling van mijn stuur loopt door de stuurbuis heenen heeft behoorlijk onder spanning gestaan. Nu zie ik dat verschillende kabels gebroken zijn of open zijn. Dus maar niet te ver rijden vandaag en dan maar sleutelen. De administratie in orde gemaakt, alleen met de factuur heb ik wel wat problemen. Hij lijkt mij wel wat hoog, maar kan wel 150 dollar af als ik geen factuur hoef.
Toch maar aangereden om vlug een hotel te zoeken. Dit valt tegen op de route, maar voor het donker, eenleuk familie hotel gevonden. Bij de buren op het terras heerlijk gegeten en een goede pint ! Wat kan het leven toch mooi zijn!
s'Mmorgensom 06.30 uurvoor het ontbijt, derem ontlucht en de schade aan de elektriek eens opgenomen. Dat wordt een lastig klusje zonder hulp van andere Toon ! Maar dit moeten ik doe dit later op de dag wel in Necochea. Na het ontbijt gaan met de banaan !,ikheb nu volop rem en remlicht. Mijn hand uitsteken om richting aan te geven, is ook niet zo veel werk op de tolweg, maar dit is niet voor motoren. Maar na 100 kilometer een klapband van aanhangerband en spatbordje kapot geslagen. Dit mag volgens mij niet, met splinter nieuwe banden. Reseve wiel gemonteerd. Maar ik baal toch wel dat ik vanaf nu geen reserve wiel meer heb. De andere Toon mag nu wel beetje haast maken met 8 piay bandjes.
In Necochea gaan ze net aan tafel als ik aankom en ze hebben al rekening gehouden met mij, als je van veel vlees houdt zit je hier wel goed. Alleen slecht nieuws van de verzekering, die heeft zich terug getrokken. Het is niet mogelijk voor buitenlandse motoren. Nelson belt zijn eigen motor verzekering en die verzekeren wel buitenlandse motoren, maar dan moet ik morgenvroeg naar Mar del Plata met mijn motor, want die moeten ze zien. Dus dat moet dus maar en voor politie-controle heb ik toch mijnverzekerings bewijs bij mij, maar moet dus extra voorzichtig zijn. Na het eten begin ik aan mijn verlichting te werken. Ik besluit om de bedrading uit het stuur te trekken en buitenom te laten lopen. Ouwerwets aan elkaar knubbelen, beetje isoleren moet wel kunnen en na 2 uur werkt alles, behalve mijn knipperlichten. Die branden wel, maar knipperen niet. Moet nu zelf maar de schakelaar uit en aan doen. De buurman komt kennis maken met mij en wil echt van alles weten. Ikheb wel uur met hem gepraat en dan komt het : hij weet wel aan nieuwe band te komen, denkt hij. Dus in de auto en jawel hoor zelfde maat, maar dan ballon band, model kruiwagen wiel. Ook nieuwe binnenband bij banden. Alles gemonteerd en ik heb tenminste weer eenreserve wiel, voor noodgevallen.
Nelson wil wel met mij mee rijden naar Mar del Plata voor deverzekering, maar voor mij hoeft het niet. De buurman heeft mij perfect uitgelegt waar het is, dus ik zie geen probleem. En ik vermoed dat wewel wat later aan zullen rijden als hij mee gaat, maar hij belooft dat we voor 8 uur weg zijn. En inderdaad als ik om half 8 uit mijn bed komt, is hij al bezig met ontbijt en voor 8 uur zijn we weg. Hij moet eerst wel tanken, ik heb meer als genoeg voor heel de dag, dus ik sla over met tanken. Ik vraag hem nog; hoe groot zijn tank is en ik ga er dan vanuit dat die 20 liter wel genoeg is voor op en neer ( 250 km. ) Om half tien zijn wij bij het verzekeringskantoor en inderdaad geen probleem. Ik kan zelfs een allrisk verzekering afsluiten voor 2 maanden voor 100 Euro. Ze gaan wel grondig te werk; makenfoto's van motor, van hetframenr., van de banden; noteren maat, merk en profiel diepte van banden en noteren beschadigingen. Inspecteren deaanhanger echt grondigen om kwart over tien zijn wij op de terugweg. Nelson stopt nog bij een benzine station om wat te drinken. Maar ik zie meer in iets, om buiten de stad rustig op een terras, wat te nuttigen. Maar dit valt tegen niks te bekennen of gesloten. Na 30 km stopt Nelson en zegt : ik ben vergeten te tanken, we zullen terug moeten want ik haal het niet. Kun jij met 20 liter geen 250 km rijden ?; vraag ik. Volgens hem niet. Ik zeg we gaan niet terug, ik heb genoeg en nog wel 5 liter over, voorals hij stil valt. Daar kan hij wel mee leven, dus vrolijk verder. Na weer 30 km stopt hij bij politiecontrolepost om te vragen naar een benzine station. Politie begint meteen te controleren. Met mij is hij vlug klaar,krijg mijn rijbewijs,verzekeringspapieren en kenteken terug, wat ik weer netjes opberg. Komt zijn collega naar buiten en vraagt waar ik vandaan kom; vertel hem dat netjes en beleefd, maar hij wil ook alles controleren. Ik vertel hem, dat hij dat maar aan zijn collega moet vragen, die heeft alles in orde bevonden en gezegd dat ik door mag rijden en dat ben ik ook van plan.Ikben GVD gekke Henkie niet en ik baal als een stier dat Nelson hier gestopt is. Ik heb meer als genoeg vervelende controles gehad vorig jaar. Nelson is de klos; eenvreemdelinguit Mendoza, op een redelijk dure motor, daar moet wat te halen zijn enhij moet mee naar binnen. Ik ga ook mee en blijf in deuropening staan kijken. Zijn kenteken wordt nagetrokken, oké, rijbewijs oké, verzekering oké. Maar hij krijgt te verstaan 40 Euro betalen of je blijft een tijdje hier. Nelson betaald meteen en blijft overdreven vriendelijk tegen oom agent. Bedankt hem zelfs nog dat we mogen gaan. Als de agent uitlegt waar het bezine station is, geeft hij hem zelfs nog een hand en schouderklopje, dat kan ik dus echt niet begrijpen !Alleen om te tanken moeten we in totaal 50 km omrijden . Ik zeg dat we dat beter niet kunnen doen, ik heb genoeg voor ons twee om in Necochea te komen. Maar nee; hoor hij wil persee gaan tanken. Komen wij na 25 km bij een benzinestation, helaas GEEN benzine alles op. Nelson stelt voor dat ik naar Necochea rijd om benzine te halen en hem dan op kom halen. Ik leg hem uit dat ik dat niet doe en we maar moeten zien waar het schip strandt,ik kan altijd nog benzine gaan halen om hem op te komen halen. Na 45 km valt hij net voorbij een restaurant stil. Ik rijd meteen terug naar restaurant om naar benzine te vragen en inderdaad een vrachtwagen chaufeur heeft thuis 15 liter die wil hij wel gaan halen. Nelson op de hoogte gebracht en hij gaat op de aanhanger mee naar restaurant. Hij gaat mee op de vrachtwagen om de benzine te gaan halen en vraagt mij om te wachten, wat ik dan maar doe. Na dik een uur zijn ze terug en moet hij natuurlijk nog uitgebreid wat drinken om het te vieren, om half 4 zijn wij thuis. Wat gegeten en dan wil ik naar een internetcafe voor eenverslag te maken, maar helaas net dicht ivm oudjaar. Moet nog blij zijn dat Nelson mij geholpen heeft !Alleen als hij niet mee geholpen had was ik 4 uur eerder terug geweest en had ik nu het volgende verslag kunnen maken.
Allemaal de beste wensen voor 2011. Zelf heb ik het goed ingezet !
De nieuwjaarsduik is perfect verlopen, beelden volgen nog. Alleen er zijn zeer schokkende beelden bij, die NIET geschikt zijn voor jeugdige kijkers, houdt de kinderen dus weg bij de site!
Ik ben nu in de plaats JEZUS en MARIA en in een hotel genaamdNapoleon. Zoek maar op, opinternet. Ik ben hiermet Sergio uit Uruguay.
Marc is ook net even hier geweest en gaat met 2 Chilenen kamperen bij start van morgenOudejaarsavond !
3 januari 2011
Ja, daar was ik gebleven:
Nadat ik fris en fruitig was, eenheerlijke parilada gegeten, salades engoede wijn gedronken. En echt, leuk volk, alleen je moet er mee om kunnen gaan !In Spanje is alles mañana mañana hier is het meer pasado mañada-pasado mañana. En in Spanje vermaak ik mij ook altijd perfect. Hier heb ik ook discussie over de corrupte agenten. Waarom blijf je vriendelijk als je genaaid wordt bij het leven ? Nou hij was blij dat hij maar 40 Euro hoefde te betalen !Ik denk bij m'n eige : dat dat de volgende keer wel meer zal worden als je zo rap betaald !Volgens mij kun je beter wat tegengas geven en een beetje grote waffel opzetten. Maar dat zie ik helemaal verkeerd ! Die arme agenten hebben ook maar een karig salaris van 500 Euro per maand en moeten wel een beetje bij klusen om rond te kunnen komen. Maar zo zie je maar, in landen waar ze gewend zijn aan een dictator, krijg je alles voor mekaar als je maar een pet op hebt. Om24 uur zijn we eigenlijk nog niet klaar met eten, want ik had nog niet alles op.We gaan met z'n allen met paar flessen wijn naar het strand, ditis maar 300 meter vanaf hotel. Hier is het druk, lijkt Zandvoort wel in juli met 30 graden, maar dan zonder Duitsers.Maar de nieuwjaarsduik word uitgesteld naar morgen ivm kou het is maar 25 graden en dat is wel wat frisjes. Na een uurtje strand eenterrasje gepikt en terug naar hotel voor mijn flesje cognac, wat nog in mijn aanhanger zat.
Om goed 10 uur s'morgens word ik wakker en zit de familie met de paar gasten die ze hebben, te ontbijten. Ikkom hier echt niks tekort !Vandaag komen er nog verschillende gasten en ze verwachten dat ze tegen het week-end helemaal vol zitten tot in februari toe. Maar dat is afwachten, want reserveren doen Argentijnen niet. Om11.30 uurnaar het strand voor de nieuwjaarsduik, het dooit nu ongeveer 35 graden !Hier heb ik nog wel het een en ander uit te leggen, maar als ze het snappen kom ik UNOX mutsen tekort ! Alleen willen ze volgend jaar ook erwtensopa en niet alleen worst.
Om13.30 uurneem ik ,na de restjes van gisteravond op gegeten te hebben, afscheid van iedereen om de 1300 km naar Cordoba te rijden waar ik morgen de Ralley op wil pikken. Laat een hoopovertollige bagage achter, waaronder mijn nette kleding en vuile was, om die na de ralley weer op te pikken. Alleen moet ik er rekening mee houden dat ik dan misschien wel in garage op mijn luchtbedje moet slapen omdat hotel dan complet is. Maar ik vermoed dat ik dan met de buurman, wel iets kan regelen.
Rijdvandaag toch nog 550 km in 6 uur, om op de route hoteletje te vinden te vinden. Alleen saai rijden, alleen maar landbouwen vlak. Enwat is het heet.
Maandagmorgen vroeg aan gereden en 200 KM onder Cordoba pik ik, tegen verwachting in, de ralley op. Ik zie na een rotonde een hoop volk met Dakar vlaggen zwaaien en ik snap het echt niet, maar na enkele KM zie ik de snelle service trucks van de Rooij. Die staan klaarom hun special te gaan rijden. Ik maak nog een praatje en vraag hun naar roadboek voor de DAKAR, maar zij denken dat dat voor mij onmogelijk is, om die een te bemachtigen. Die zijn echt op de bon, want de organisatie wil zo veel mogelijk volgers weg houden van de route. Ik krijg van hun wel inzage en noteer voor eerste dagen alle starts op mijn kaart.
Wil vandaag nog wel voorbij Cordoba komen, om morgen het eind van de speciaal te zien en dat lukt. Ikslaap in JEZES en MARIA, maar dat wisten jullie al. Ik vertrek s'morgensvroeg naar het eind van speciaal en zie dat Frans Verhoeven en Henk Nijman mee vooraan zitten. Rijd met de motards de laatste 300 KM mee naar het bivac.Ik ga niet mee naar bivac, maar rijd door naar Rosario de Frontera om daar te gaan slapen. Vind hier een goede HUT met airco koelkast en ligbad,( misschien kan ik eraan gaan werken om over mijn trauma heen te komen ) Wil morgen naar het eind van de speciaal, dan Rob en Arthur even bezoeken, en dan nog de Andes over naar Chili om de drukte van woensdag te vermijden, wantdaar in die drukteis hetecht levensgevaarlijk tussen de goddeloze service trucksKort berichtje vanuit Arica
6 januari 2011
Ja, ik zit een dag vóór op het DAKAR schema, die komen morgen naar hier en hebben overmorgen de rustdag hier. Maar ben een beetje zwakjes, voel mij niet al te lekker en dat al 2 dagen. Maar ik heb nu een extra rustdag als ik wil, maar zal die niet benutten, want ikwil een dag voor de meute uit, richting Antofagoste rijden. Dit om de dag later, vroeg bij de voormij bekende familie,aan te komen.
Terug naar Dinsdag; Ik ben toen na de speciaal, waar ik nog een tijdje met Frans Verhoeven gepraat heb, met Marc en de 2 Chilenen richting de col gereden, om daar boven ergens te overnachten. Wij wilden in de stad nog tanken, maar hier was het overal zo stervensdruk en we hebben geen pomp gezien op de route. Wij besloten op de col te tanken, maar na3 keer nada, zijn de Chilenen gaan bellen en de volgende 3 pompen ook: nada. Zij besluiten om terug te rijden en later de col op te gaan. Zelf heb ik met mijn extra 10 liter genoeg om aan de grens te komen en daar zou wel benzine te koop zijn. Ik besluit om mijn 10 liter te tanken en hun de lege canmee te geven. Als er dan aan de grens niks te koop is, heb ik genoeg voor de eerste stad in Chili. Net voor hetdonker ben ik bij het, door de Chilenen geboekt hotel. Kijk dat zijn mensen waar je iets aan hebt !In het hotel zit een Engels koppel dat gestrandis zonder benzine. Ze hebben nog 2 liter over en kunnen nergens heen. Wel een leuke avond met hun gehad !
s'Morgens met het onbijt buiten op terras, komen de motoren langs, op weg naar hun special. Maar zemoeten eerst nog 550 km over openbare weg, om bij de special te komen. Veel motoren toeteren en zwaaien als ze mij en mijn motor herkennen. Ik hebin de loop der jaren er maar één gehad, die een hekel aan mij had. Hetzal dus wel aan hem gelegen hebben !
Na het ontbijt arriveert Marc en de Chilenen. Ze hebben genoeg benzine om tot eerste stad in Chili te komen, als we aan de grens niet kunnen tanken.Want het gerucht gaat dat DAKAR alles geclaimd heeft en de volgers de moord laten stikken. Dit alles in de geest van Terry Sabine, maar die zou zich in zijn graf omdraaien als hij wist hoe respectloos er met volgers om gegaan wordt. Ik heb ondertussen wel een polsbandje om, van Super Ralley in Busselo, kunnen ze toch niet lezen ! Ook heb ik compleet routboek van DAKAR gekregen, van het team de Rooy.Hier is een zoon bij van Wim van Montfoort uit Bergeijk, mijn oude trainer bij DES-atletiek. Ik besluit om meteen aan te rijden, Marc en zijn maten ontbijten nogeerst, naeen rit van 250 km.
Net voor de douane word er inderdaad geselecteerd bij depomp, rijders en officiële volgers mogen tanken, maar ik met mijn bandje ook. Bij de pomp tref ik Tom Coronel en Kees Koolen uit Bergeijk en vertel hun dit grote onrecht. Tom, die ik al jaren ken van Dakar, biedt aan,dat als ik weer problemen heb met de organisatie, hij met mijn motor gaat tanken. Ik gooi mijn motor en can weer vol, zodat als Marc en Chilenen geen benzine krijgen, wij zeker genoeg hebben. Voor de pomp staan zeker 20 illegale volgers met hun motor en de sfeer wordt er niet vriendelijker op. Ook de Chilenen laten zich,in nietnette bewoordingen uit over hun gedachten. Ook verschillende wedstrijd-rijders bemoeien zich ermee en er wordt gezwicht. Nu hebben wij spijt dat wij de Engelsen geen benzine gegeven hebben !
Bij de douane heb ik mazzel met mijn gehandicapten parkeerkaart. Ik ga echt op de zielige toer en een vriendelijke douanejuf gaat met mij alle 4 de loketten af en overal voorang. Binnen eenhalf uur ben ik ermee klaar. Later hoor ik van Marc dat het bij hun 4 uur geduurd heeft !
Een stuk voor despecial zie ik de Hummer van Robby Gordon met pech staan, het rechter voorwiel lager heeft het begeven. Zijn navigater is met eenlift naar special om een lager op te halen bij een service truck. Hij herkent mij meteen, ik heb een paar jaar geleden eens een hele tijd met hem gepraat. Hij baalt, want denkt dat hij eruit ligt, maar is opvallend rustig en heeft zelfs tijd om handtekeningen uit te delen aan toeschouwers.
In Calama zoek ik een pin automaat en pin, maar volgens mij is het maximale wat je kunt pinnenmaar ongeveer 30 Euro per dag. Bij andere bank pin ik ook weer voor 30 Euro, dat schiet niet op ! Dus proberen maar om zoveel mogelijk met credit card te betalen. Maar vandaag kwam ik erachter dat ik voor 600 Euro gepind had ! Snel een Hostal op gezocht wat gegeten en een pint en om22.30 uursliep ik.
Vanmorgen om08.30 uurpas wakker en na het otbijt op pad. Inderdaad de motoren zijn al allemaal op weg naar hun special en ik zit nu tussen deauto's. Maar dat is maar 20 km en later zit ik nog 30 km tussen service trucks, maar die moeten dan andere route nemen en zit ik zowat alleenop de weg. Volgens mijn route boek weet ik waar de wedstijd de openbare weg kruist, dus daar maar naar toe. Maar 300 meter voor en na kruising stopverbod en geen toeschouwers worden toegelaten. Dus dat is balen, ik besluit om niet naar Iquqe te rijden, maar op het eind van special van morgen ergens te gaan slapen. Maar hier is niks, dus rijd ik maar door naar Arica. De eerste en de beste motorrijder aangesproken, en zijn vriend (ook biker ) heeft een hostal met garage, dus na 5 minuten zit ik onder de pannen. Als hij mijn postuur ziet, geeft hij mij een dubbel bed zonder bij te betalen.Morgen ga ikmijn achterrem- blokken vervangen, want heb niet veel rem achter. En dan naar het bivac, want ik denk dat ik wel binnen kom, met wat hulp van de een of andere.
Ook mag ik gratis zijn computer gebruiken, maar ik ga nu eten en een pint pakken. Danvroeg onder de wol, met een dikke kont-caramel.
Hoop morgen foto's op het net te krijgen.
Houdoe !!!Ik heb het voor mekaar !
8 januari 2011
Ja, ik begin er steeds meer zin in te krijgen !
Allereerst een correctie; het was niet TonCoronel die op de pas, bij hetbenzine station hielp, maar Jurgen van den Goorbergh.
Dan de foto's van hostal; deze zijn van achter de schermen gemaakt en als gast krijg je dit niet te zien. Ik beloof dat ik later nieuwe foto's plaats, vanuit de andere kant. Want ik kan deze hostal aanbevelen, zeker wat betreft gastvrijheid en vriendelijkheid.
Gistermorgen mijn achter-remblokken vervangen, ketting gespannen en gesmeerd. Dus m'n brommerke is er weer klaar voor !
Later met de taxi naar het bivac en maar eens kijken of ik dit jaar welbinnen kom. Het schijnt nog strenger te zijn als andere jaren. De officiële polsbandjes van rijders en monteurs voor heel de ralley, hebben eenchip. De dagkaarten voor pers en andere genodigden, een barcode. Maar ik probeer het toch maar, maar met mijn Super Ralley polsbandje van 2007, kom ik niet binnen. De kleur is goed, maar debarcode ontbreekt. Dan maar op de aankomst route wachten of dat iemand zo behulpzaam is om mij mee binnen te smokkelen. Marcel Vermeij durft het niet aan, hijwil het risico niet lopen om zelf zijn perskaart kwijt te raken. Daar heb ik alle begrip voor.
Na een uur heb ikde moed al opgegeven, maar dan toch beet. De Poolse quad-rijder van de foto durft het wel aan. Zijn monteur stapt uit, om te voet bivac binnen te gaan en ik ga rechts achterin zitten en ja wel hoor BINGO. Ik ben er door !
Het eerste contact is met KTM. Als ze mij zien, roepen ze me meteen binnen hun terretorium en krijg ik eenstoel en drinken aan geboden. Hun toprijders zijn verwonderd, dat ze mij wel onderweg, zien maar nooit inhet bivac. Zij denken wel iets aan dat probleem te kunnen doen. Marc Coma bedankt mij nog voor de krukken, die hij vanuit Roemenië mee naar Spanje genomen heeft en als later op de avond hun manager komt, proberen ze wel iets te regelen. Ook Ron; de monteur van White Power schokbrekers die vast bij KTM gestationeerd, is belooft om mee te helpen.
Dan bij Team de Rooy word ik zeer hartelijk ontvangen.Krijg UNOX soep, met UNOX worst en ze zijn echt blij om mij in het bivac tegen te komen en vinden gewoon dat de organisatie mij als mascotte binnen moeten laten !Ik op mijn beurt verteldan wat spannende verhalen en iedereen blij.Ook Marcel en Bram van Omroep Brabant komen aan en maken een praatje.
Bij Frans Verhoeven meteen aan de pasties geschoten. Hij heeft tenslotte Frans sprekende Belgen als begeleiders en een Franse monteur. En Frans is echt in zijn nopjes met plaats 8 overall en dat hij zich flinkgestoten heeft is wel duidelijk. Foto volgt nog. Alleen zijn collega's van BMW zijn uitgevallen of zitten nog in de woestijn te ploeteren.
Bij hetteam van Loon zitten ze te wachten op Eric, die is al tijdje uit special, maar vandaag achter Tonny van Deijne gefinished. Tussen die 2 ex. ploegmaten heerst een gezonde rivalitijd en zijn elkaar vandaag in despecial, 3 keer gepasseerd en met 12e plaats overall, is Eric zeer in zijn nopjes.
Bij hetGinaf kamp is alles in diepe rust iedereen slaapt nu, want vannacht zal er wel weer zeer veel werk zijn.Ze verwachten eerste truck pas in het donker. Wuf vóór de eerste proef eruit, de 2e wagen uitgebrand. Het is niet de Dakar voor de Nederlandse truckers dit jaar.
Dan valt mijn favoriet Mirjam Pol mij om de nek. Zeis blij om me te zien, maar gaat net met het hele team eten. Later heeft ze tijd genoeg voor een praatje.
Bij Tonny van Deijne zijn ze in hun nopjes, omdat ze Eric van Loon geklopt hebben vandaag. Marcel Sneijder, de nieuwe navigator, oud motorrijder, biedt meteen eten en drinken aan en verteld over zijn overgang van motor naar auto, wat erg wennen is. Want als motorrijder moet je meer op de weg kijken, als op hetroadbook en als navigator is dit net andersom.
Ondertussen is Honda team terug van eten. Mirjam baalt, het loopt voor geen meter en komt maar niet in het ritme. Aan de motor ligt het niet, die is perfect. Ook nog geen val partijen gehad, alleen een paar keer slordig geparkeerd. 2 keer links en 2 keer rechts, mooi in evenwicht. Het Honda Team is echt internationaal: Mirjam, een Rus, eenUkrainier en een Amerikaan. De Amerikaan en Rus doen het zeer goed en zitten elke dag bij eerste 15 en datin hun eerste Dakar. De Ukrainiër is blij met uitrijden.
Ook is Eric van Loon nu binnen, ze hebben hun auto al grondig gewassen in de wasserette, wat de monteurs veel werk bespaart. En Eric is blij met de12e plaats, maar van Tonny wil hij niet veel horen. Wel dat hij voor hem staat in het algemene klassement, maar over vandaag liever niet. Eric belooft mij om vanaf volgende week dinsdag, als weer een ploeg van 20 man uit de Kempen komt, voor mij voor alle dagen polsbandjes te regelen. En als Eric iets belooft, doet hij het !
Dan maar weer eens naar het KTM kamp en jawel hoor de manager Alex heeft van Marc Coma en van Ron, al een seintje gekregen, dat er iemand gematst moet worden. Voor morgen, de rustdag, kan hij niks doen. Hijheeftalle dagkaarten al vergeven, omdat veel mensen naar de rustdag komen. Maar voor de komende 3 dagen geeft hij mij polsbandjes en nog paar blikken koud bier. Ja, ik ben nu echt in mijn nopjes, het kan niet meer stuk. En nu zie je maar weer : je moet NOOIT vijanden maken in LE DAKAR, maar vrienden !
Met mijn gezondheid is niks mis meer mee. Volgens sommige medici is het door de hoogte gekomen, we zijn op 5100 meter geweest, maar heb daar niks gemerkt. Wel heb ik het daar KOUD gehad.
Ik ga dadelijk Rob Muntz en Arthur van Amerongen opzoeken en ga in de loop van de middag op weg naar het volgend bivac, om daar de voormij bekende familie op te gaan zoeken. Ikwil de 900 km over 2 dagen uitsmeren, zodat ik niet tussen de service trucks en ander geweld terecht kom.
Michaël: ge laat je elektriek toch wel thuis bij 10 graden celcius ! Veel plezierbij de nieuwjaars receptie en groeten aan iedereen !
Allemaal bedankt voor de leukereacties en tot weer eens
Lachen, lachen en nog eens lachen !
9 januari 2011
Wat zijn me dat een stelletje oproerkraaiers; die Rob Muntz en Arthur van Amerongen.
Rob kun je vergelijken met Willebrord Frequin, maar dan van de VPRO radio en Arthur is ook zeer welbespraakt mag ik wel zeggen. Jullie moeten echt eens hun colums in the SPITZ lezen. Daar krijgen ze een hoop commentaar,maar daar kikken ze juist op. Nu mogen ze niks meer plaatsen of het moet eerst door de hoofdredacteur persoonlijk goedgekeurd worden. Ze vinden Alard Kalf een verschrikkelijke eikel en steken dat niet onder stoelen of banken. Ze proberen hem op allerlei mogelijke manieren te pakken. Alard op zijn beurt heeft weer geprobeerd om hun uit het bivac te laten verwijderen en hun perskaart in te laten trekken. Maar tot op heden is dat niet gelukt.
Vanmorgen ging ik hun opzoeken in hun hostal. Daar waren ze net aan het verhuizen naar de kelder, omdat ze op verdieping afgelopen nacht, nogal wat overlast veroorzaakt hadden met muziek, gelal en gebral.
Ze hadden mij en 2 mensen van het DAKAR press team uitgenodigd, om mee te gaan eten in een zeer chicq visrestaurant aan de zee. Ze hadden uitgevogeld dat Alard met zijn team en veel ASO organisatoren, daar vanavond gingen eten. Hungingen dan vanmiddag alvast iets regelen met de eigenaar van restaurant i.v.m. detafel bezetting. Wij waren vroeg daar en hadden inderdaad de beste tafel in de hoek, onder eenafdak en zicht op de oceaan. Maar voor s'avonds kan dit niet want, dan zit heel het andere spul aan een grote tafel gezamelijk te dineren. Maar in hetzelfde vertrek kan nog wel een tafel voor hun vrijgehouden worden, zodatRob en Arthurnaast hun 'vrienden'zitten.
We eten echt voortreffelijk en de wijn vloeit rijkelijk, maar niet voor mij, want ik wil vandaag nog 350 km rijden, wat ik wel jammer vind. Ondertussen intervieuwen ze mij, want volgende week wijden ze een hele colum aan mij, in de SPITZ, ben benieuwd. Hetrestaurant kan volop mee genieten met hun grappen en grollen en ik lach me te barsten. Maar niet iedereen in het restaurant is amused. Om16.00 uur vertrekken zij goed aangeschoten met taxi naar bivac om te kijken of ze nog binnen mogen. Eigenlijk hopen ze dat dat niet lukt, hebben ze s'avonds dubbel plezier.
Toen ik gisteravond uit het bivac vertrok, was nog lang niet iedereen binnen. Hetmoet een verschrikkelijke uitputtings slag geweest zijn, zodat organisatie al vroeg besloten had, dat wie niet op tijd binnen kon komen, tot volgende dag 18.00 uur de tijd kreeg om toch nog te mogen starten na rustdag. Ik kom dan ook nog verschillende Dakar voertuigen tegen, die in de woestijn overnacht hebben, om niet in het donker te hoeven rijden. Alsallerlaatstezie ik de Argentijnse motorrijder die om 19.00 uur totaal uitgeput naast zijn motor staat, met illegale assistentie bij hem. Die moet dan nog 200 km endan ook nog in het donker, een pas over en zaldan bij binnenkomsthoogstwaarschijnlijk gediskwalificeerd worden. Let wel :die is dan 30 uur langer onderweg geweest als winnaar Marc Coma.Voor de overblijvers volgen er nogeens 3 zware, lange dagen in de Atacama woestijn.Dan de San Francisco - pas over stekenenmeteen een korte special,met de dag later meteen een moordende etappe in Argentinië. Er wordt nu al rekening gehouden met 70 procent uitvallers onder de motorrijders. Nee, het is dit jaar geen homo-ritje !
Ook voor mij worden het lange dagen, want ik wil eendag eerder dande ralley, de San Francisco- pas over. Die is aan de Chileense kant onverhard, met veel zand en stenen. Wil dan weer bij dewegwerkers gaan slapen of als ik tijd over heb bij Moniek op de camping met zwembadje.
Dus het kan wel weer een paar dagen duren voor eenbericht en foto's.
Houdoe !
Dag na de rustdag
10 januari 2011
Daar ben ik alweer !
Gisteravond na mijn verhaal geschreven te hebben,naar dePizza boer voor eten en unnepint. Zit daar een compleet Italiaans team wat in dewoestijn gestrand was. Ze reden met opgevoerde panda's, in totaal 3 wedstrijd auto's enondersteuning. Nu waren ze op weg terug naar Buenos-Aires, alles uit de strijd. Ze vertelde hoe verschrikkelijk de piste was, echt ongeloofelijk en hoeveel er op de piste in de woestijn overnacht hadden........
Vanmorgen om 8 uur aangereden. Onderweg kreeg ik informatie dat de special van vandaag gehalveerd is, omdat er een deelover hetzelfde traject liep als eergisteren. Alleen in tegenover gestelde richting en alles ishelemaal kapot gereden door de trucks.
Een paar kilometer voor bivac staat Michael mij op te wachten op de brommer, en ikmoet meteen mee naar zijn huis want de lunch zal wel klaar zijn. En inderdaad, zijn vriendin heeft nasi gemaakt en een caramel mouse na.Ik krijg weer hetzelfde bed toegewezen, als vorig jaar.
Even later komt zijn vader thuis, die een half jaar geleden een hersen infarct heeft gehad. Dit wist ik al wel, maar het wasbest wel emotioneel. Hij wasblij dat hij mij weer zag, alleen kan hij niet meer biljarten met mij. Zijn gehoor en zicht is oké, maar met een arm wat minder en met zijn been sleept hij, zodat hij met een stok moet lopen. Binnenshuis gebruikt hij veel de rolstoel.
Later gaan Michael, zijn vriendin Leona en ik op de moter naar bivac. Met mijn officieël bandje om, mag ik helemaal tot aan de poort rijden en daar parkeren. Michael moet omrijden en ik heb met hem afgesproken, dat ik door de afrastering mijn polspandje aan hem geef, zodat hij ook binnen kan. Het is maar goed dat ik genoeg polsbandjes van de Super Ralley bij heb, waar wij nu de sluitingen goed van kunnen gebruiken. Michael geniet er echt van en zoekt de Chileense teams uit, om mee te praten. Zelf loop ik de Nederlands sprekende KTM coureur tegen het lijf, die ook een uitnodiging heeft van Chileense motorbond.
Eric van Loon is niet tevrede. Het op en aflaat systeem van de rechter achterband werkte niet, zodat hij met harde banden het zand in moest, maar hierdoor vast reed.Hij kon zijn banden wel aflaten, wat hij noodgedwongen ook gedaan heeft, maar moest later met slappe banden verder, wat hem ongeveer een uur koste. Maar desondanks steeg hij in het algemeen klassement toch naar plaats 11. Tony van Deijne is dik voor hem, maar die heeft 3 waypoints gemist volgens organisatie en die leveren 2 uur straf, per waypoint op. Maar hiertegen heeft hij protest aangetekend, omdat hij op de waypoints in gevecht was met verschillende andere teams en die hebben de waypoints wel gepasseerd. De waypoints lagen alle 3 binnen een afstand van 4.6 km van elkaar, dus dit zal wel een technisch mankement zijn aan aparatuur.
Frans Verhoeven klimt, door hetterug vallen van Amerikaan, een plaats naar 5 algemeen. Ook Henk Knuiman is weer een plaats gestegen en staat op plaats 8 overall. Teus Visser klimt naar plaats 15 en Mirjam Pol is voor het eerst indeze ralley wat blijer; met vandaag de 57e plaats.
Tim Coronel is helemaal de koning te rijk met 21 plaats overall met zijn Buggy. Dit is echt een leuke kerel, absoluut geen kapsones en vraagt mij vanalles over mijn etappes.
Helaas zijn Jurgen van den Goorbergh en Kees Koolen uit de strijd genomen wegens tijdoverschrijving en ze balen als een stier.
Jos Smink, de oude chaufeur van Yamaha ralley serviceteam,rijdt nu in eenGINAF met ondersteuning van van Ginkel in de wedstijd mee.Zijn zwager is monteur en zij zijn vandaag nr. 16 bij trucks en helemaal blij.
Bij de Rooy word ik ook weer hartelijk ontvangen en nu blijkt dat Gus van Montfort als arts mee is in de ralley, als assistent van Dr. van Erp Dit isook collega van hem in het Catharien.
Ik loop ook mijn vriend Alard tegen het lijf en als hij ziet dat ik triomfantelijk met een SPITZ pet op mijn kop rondloop, doet hijnet alsof ik helemaal niet besta, maar ik zie dat hij woedend is. Ben benieuwd wat er gisteravond gebeurd is !
Ik ben nu bij Michael thuis. Zijn moeder heeft mij wel 5 minuten om de nek gehangen, zo blij was ze om me te zien en nu moet ik komen eten en een biertje drinken met familie. Maar dit is echt geen strafdakar 2011 deel 2
Back in Argentinië en HOE
12 januari 2011
Maandagochtend bij Michael nog een lekker ontbijt gehad en daarnazou hij en zijn vriendin mee rijden tot MANO in DESSERT. Dat is een gigantische 'hand' in de woestijn en vorig jaar ben ik daar met 100 km per uur langs gereden zonder foto's te maken. Dit jaar doe ik het anders. Ik tref daar een groep van 20Amerikanen op gehuurde BMW's die de ralley ook volgen. Ik word in perfect Nederlands aangesproken door Adam. Ditis een Israeliër die in Nederlend gewoond en gewerkt heeft, maar nu al jaren in San-Fransisco woont. Nou die Amerikanen lusten mijn verhaal wel; dat ik met de plumber vanuit San-Francisco een retourtje Dead-horse heb gereden in 5 weken. Zij willen allemaal met me op de foto en ze beloven mij dat ze die naar mij zullen mailen. Hier ook afscheid genomen van Michael en zijn vriendin en ga ik op weg naar Copiapo.
Onderweg kom ik overal bekenden tegen, die mij vorig jaar ook gezien hebben.Ik word onderweg een keer tot stoppen gemaand, door 2 Argentijnen in eenauto die de rally ook volgen en die ik al paar keer gezien en gesproken heb. Zij hebben van mij onderweg foto's gemaakt en op groot formaat af laten drukken voor mij. Bij bezine stations waar het altijd druk is spreek ik ook vaak de service teams van de Nederlandse teams, wat altijd leuk is. In Copiapo, waar ik al vroeg ben, meteen een motel gezocht. Mijn brommer daar achter gelaten en met een taxi wil ik naarhet bivac, waar definish is van speciaal van vandaag. Maar detaxi-driver vraagtzo'nabsurde prijs, dat hij mij de boom in kan. Ikga bij eenstoplicht staan en ja hoor het eerste officeël bestickerde voertuig van deorganisatie neemt mij mee naar bivac.Ja, mijn polsbandjes doen wonderen !
In het bivac zijn net de eerste motoren binnen. Bij KTM gaat alles volgens verwachting, maar Frans Verhoeven zit ergens met kapot blok in de woestijn en gaat vandaag veel tijd verliezen. Tony van Deijne baalt verschrikkelijk, hijheeft kei door carterbescherming en carter gehad, zodat hij zijn olie verliest. Voor hemen Marcel Snijders is het over en uit. Mirjam Pol is beter gestemd, zeis duidelijk in haar ritme aan het komen nu er meer zand is en zestijgt elke dag verschillende plaatsen. Zeheeft nog geen pleisters nodig gehad ! Ik praat nog tijdje met een Belgisch team over de vele volgers. Zij zien mij al jaren, maar constateren dat het er wel erg veel worden en dat er bij zijn die niet op motor thuis horen en absoluut NIET kunnen rijden en levensgevaarlijk bezig zijn. Ze betwijfelen zelfs of ze wel een motor rijbewijs hebben en ooit motor gereden hebben. Later rijd ik met een Chileense coureur, die al dagen geleden uitgevallen is, mee naar stadje terug en zet mij af bij eenrestaurant. Ookgeeft mij tip voor een goede bar. Na het eten even terug naar motel, en tref ik daar een pers team uit Servieën. Die hebbenvorig jaar foto's van mij gemaakt,maar mijn mailadres kwijtgeraakt waren. Ook nu hebben zij weer foto's gemaakt onder weg en ze willen met mij een intervieuw, dekomende dagen,voor hun motorblad.
Later ga ik met een taxi naar de Santos bar. Ikkom daar binnen en om dit nou een bar te noemen ! Erzitten paar mannen binnen en een stuk of 20 snollen; allemaal hoge hakken, minirokje en mini bikini. Ik laat mij niet uit het veld slaan, heb wel voor hetere vuren gestaan. Ik ga op een sofa aan een tafeltje zitten en bestel een fles bier. Erkomermeteen een paar snollen bij mij zitten, die wel iets te drinken lusten, maar daar ga ik niet op in. Mijn bier voor 8 Euro is al duur genoeg, en ze hebben wel in de gaten dat ze beter op kunnen zouten. Als ik mijn biertje op heb, bestel ik nog een fles en komt er weer een juf bij mij zitten. Zeziet er best wel uit en praat goed Engels. Ze vraagtof zij ook een pilsje krijgt, want ze heeft dorst en het bier voor haar kost maar 4 Euro. Ik zeg haar dat dat oké is en ik roep de ober voor een fles bier meer. Maar ik vraag eerst aan de ober wat die fles kost en jawel hoor, ze had de komma verkeerd gezet en kost dus 40 Euro. Nou je begrijpt het wel, geen fles bier voor die snol. Maar ze blijft zeuren dat ze dorst heeft en dat ze mij zo leuk vindt enz. enz. Nou zeg ik, als je echt zo'n dorst hebt, mag je wel een keer van mijn fles drinken. Toen vond ze mij opeens niet zo leuk meer, snap jij dat nou? Op gestapt en op zoek naar een andere bar. Maar ook bij devolgende bar hetzelfde, alleen hier zaten maar2 dames maar dan wel van minimaal 100 kilo schoon aan de haak. Ook die hadden verschrikkelijke dorst, dus nu maar weer eens op zoek naar een normaal café. En die zijn er ook en hier een liter bier voor 2 Euro, dat smaakt beter ! Met sluitingstijd op zoek en ik vind nog een bar verderweg uit het centrum. Hier zit een stelletje onguurvolk, maar ik heb er best plezier mee en ze zijn allemaal kleiner dan ik en voel mij best wel op mijn gemak !Na een paar biertjes, op zoek naar een taxi of andere bar. Als ik verder van het centrum afloop en ik door de vuilnis op de stoepen over straat moet en een meute honden achtermij aan krijg, besluit ik om terug te gaan. Als ik bij en grotere straat kom, stopt er een politie auto. Die mij vragen wat ik zoek; een taxi of bar is mijn antwoord. Stap maar gauw bij ons in, want wij laten je hier niet alleen in deze buurt. Hieris hetveel te gevaarlijk voor toeristen en jij mag van geluk spreken, dat er niks met je isgebeurt. Ze zetten mij netjes af bij hetmotel. Spaart ook weer taxi uit ! Zo komt Jan Splinter door de winter, al hoewel het hier behoorlijk dooit !
Vanmorgen redelijk op tijd op en op weg naar Fiambala; de San-Francisco pas over. Ikwil die vandaag doen ivm drukte morgen. Met de hele meute, zoalsvorig jaar, islevens gevaarlijk voor mij. Tank vol en water ingeslagen, want na 500 kmis pas eenvolgend tankstation of restaurant. Het is bewolkt en best wel frisjes. Ik ben bang dat ik het vandaag koud ga krijgen, moet tenslotte naar 4900 meter hoogte. Ik zie ook geen barretje of iets dergelijks, dus stukje de berg op en maar wat bisquit met cola ontbeten. Het zonnetje komt door en de weg valt best mee, maar ik weet wat ik nog te goed heb voor ik op de top ben. Na 150 km wordt hij slecht, maar ik worstel er mij doorheen. Bij km 180 de Chileense douane, waar ik tegelijk met 20 Argentijnse motorrijders arriveer. Die hebben bewondering dat ik met mijn Harley de pas over ga, wantde pasis slecht, veel slechter als vorig jaar en ze zijn overal aan de weg aan het werken wat nogal wat problemen geeft. Maar ik denk dat nu het niet zo druk is, zodatik de volgende 120 km wel door kom. Het eerste stukje kan ik 60 km rijden, ditis beter als voor de douane. Maar dan begint het terug naar zijn eerste versnelling en ploeteren met 25 km door kiezel en zand. Gelukkig strakke wind van rechts, zodat mijn motor blok genoeg koeling krijgt en ik niet in het stof rijd, van het weinige andere verkeer. Maar de weg wordt slechter en slechter en rijd verschillende keren vast in het grind en moet werken om hem weer aan de gang te krijgen. Hier heb ik het geluk nog dat ik het beste spoor kan kiezen, dat kan morgen absoluut niet.Wind; soms van achter zodat ik in mij eigen stof rijd en als er dan ander verkeer komt even aan de kant tot stof weg is. Na 50 km gestopt; ikben doodop en snak naar adem en voel mij niet goed. Ook mijn fles water heeft heeft de geest gegeven en is een lekker zooi in mijn aanhanger. Delaatste cola maar opgedronken en verder ploeteren. Hetis echt afzien. Gelukkig geeft mijn brommerke ook op deze hoogte geen krimp en ploft lekker door. Dan komt de eerste omlegging, zehebben een alternatieve route, die nog slechter is met veel klimmen en dalen. Als ik mijn achterrem een keer nodig heb, blijkt dieniet te functioneren zoals het moet, dat kan er ook nog wel bij. Moet nu nog voorzichtiger zijn met afdalingen. Op gegeven moment kom ik op een bult en moet zeker 50 meter omlaag met 15% helling en aan de ander kant met 15% weer omhoog. Beneden in zit een grote bus vast, kan niet terug of omhoog. Komt niet meer op gang. Door een tegenligger, heeft ook een grote truck moeten stoppen en die staat mij daar ook een parij te stunten om opgang te komen. Ik wacht af tot heel de weg vrij is, zodat ik zonder te stoppen meteen door kan klimmen en inderdaad ikkom zonder problemen boven. Maar als morgen hier een bus of iets dergelijks groots vast komt te zitten, loopt alles in het honderd en rijden de wedstijd trucks alles naar de gort. Als ik terug ben op route, stopt een tegenligger die mij ziet ploeteren en vraagt of hij kan helpen. Hij geeft mij 2 flessen water en wenst mij veel sterkte met mijn laatste 35 km tot top. Ik heb nu wind van links, dus rijd ik zoveel mogelijk aan linkerkant van weg en tegenliggers zijn dan wel zo sportief om ook links te gaan rijden zodat ik uit het stof blijf. Ook dit kan morgen niet !Als ik bordje 5 km Pas de San-Francisco krijg, begin ik alweer wat op te monteren, maar voel mij beroerd. 2 km voor detop, als ik door gat moet, slaat mijn aanhanger op zijn kop. Dat kan er GVD ook nog wel bij. Ik hijg mij kapot op 4900 meter hoogte, maar ik krijgde aanhanger weer met de bandjes naar beneden. Deschade valt mee alleen maar deuk en geen achterlicht meer, wel remlicht en richtingaanwijzers.Na detop, prachtig asfalt, alleen in de bochten grind.Op deroute moet ik voorzichtig zijn, omdat ik aleen maar de voorrem heb. Ik heb dus over de 120 km vanaf13.00 uur tot18.00uur gedaan en in totaal 5 uur geploeterd en afgezien.
Om 19.15 uur kom ik bij douane op 4000 meter hoogte, maar voel mij nog steeds niet lekker en heb koppijn. Ik haal mijn invaliden parkeerkaart te voorschijn, want wil wel zo snel mogelijk aan de afdaling beginnen van180 km en liefst niet in het donker. Je had mij daar zielig binnen moeten zien komen strompelend en een zielig geziicht. Ikga op een stoel zitten, steek mijn kaart omhoog, als ik oogcontact heb en jawel hoor ik kan zelfs zittend alles afwerken. Dan nog mijn motor invoeren bij EMBA en hier ook meteen aan de beurt zodat zodat ik om20.00 uur weer aan kan rijden, het kan dus wel. Flink de sokken erin, lekkere lange stukken dik boven de 100 km daal ik af. Delaatste 50 km in het donker, dat schiet niet op en meer bochten. In Fiambale waar morgen de special begint, is het druk en eerste hostal geen succes maar Argentijn die net aanrijd, weet iets voor mij dus volgen maar. En inderdaad hij stopt aan de rand van stad op eenzandweg bij soort motel. Hij naar binnen en ik krijg al meteen een fles bier inmijn hand gedrukt van publiek . Na tijdje komt hij naar buiten en rijd zonder iets te zeggen weg. Ik vraag aan omstanders wat ik nou moet. Die kerel heeft met de eigenaar Walter geregeld dat hij voor slaap plek zorgt, dus no problem !Mijn motor geparkeerd en enkele van de Argentijnen spreken goed Engels. Zij hebben met heel de familie het motel afgehuurd om de DAKAR te zien. Ze slapen en eten hier en inderdaad er hangen een partij kippetjes aan de gril. Of ik honger heb; nou echt wel ! Ikheb heel de dag niks gehad als bisquit vanmorgen als ontbijt en het is nu22.00 uur. Ik kan kiezen : hier mee eten en morgenvroeg hier ontbijt en naar ander hotel voor te slapen of met familie met 5 man op kamer hier. Nou ik slaap toch wel denk ik en besluit om bij hun te blijven. Ze komen meteen met halve kip en koude salade en fles bier. Ikmoet natuurlijk weer van alles vertellen over Dakar, maar zij weten er ook veel vanaf. Overmorgen gaan zij naar San Juan om de volgende etappete zien. Als ik vertel dat mijn vriend Frans Verhoeven vorig jaar de etappe daar gewonnen heeft, komen zij met foto's op de laptop van Frans en zij zien dat Frans vandaag in Copiapo 2de geworden is. Dat moet natuurlijk gevierd worden. Eigenlijk veel te laat naar bed, maar ik kan uitslapen. Zij gaan met heel de familie vroeg de woestijn in, om een goede plek te zoeken. Als ik om08.30 uurwakker word, zijn zij inderdaad allemaal weg. Ikheb hun niet horen vertrekken. Goed ontbijt en ik op weg naar eentankstation, want sta dik op reserve. Hier mijn lampen van aanhanger vervangen, ketting gesmeert, olie bij gevult en versnellingsbak olie peil gecontroleert. Alles weer oké, Ben naar het stadje gereden net na definisch van special van vandaag. Nuheb iktijd voor dit verslag, maar ik vermoed dat eerste rijder flink later als gepland, zal passeren. Want wat ik gisteren in 12 uur gedaan heb, moeten de coureurs vandaag met start om 04.30 uurin het donker dus in 5,5 uur doen, over let wel525 kmslechte weg. Wat voor de motor rijder in principe geen probleem zal zijn, alleen stof, donker en kou zal hun wel ophouden. Ik hou er nu mee op. Nr. 1 Marc Coma passeerd net als eerste hier, maaruren te laatFiambale naar San Juan
18 januari 2011
Ik zal maar verder gaan met dat Marc Coma als eerste langs kwam en ik afsloot om Frans Verhoeven op te wachten na zijn special, die hij als 2e de mocht starten.
En inderdaad komt Frans vrij vlug langs en als hij hoort dat ik zijn naam brul remt hij af en komt op zijn achterwiel terug na mij gereden. Dat vindt Frans leuk en de Chilenen gaan helemaal uit hun dak.Als hij dan met een stoppy bij mij stilstaat, is het echt feest !Ook vandaag is Frans weer bij de eerste 5 geëindigd.Wat is het toch verschrikkelijk jammer van zijn vastloper in Copiapo. Hij was dan zeker bij de top 5 gebleven. Dat Frans mij wel mag blijkt wel dat hij altijd stopten voor hetpubliek een showtje weggeeft, als hij mij ziet of hoort. Als de top voorbij is ga ik op een terras wat eten en drinken en kan ik heel de ralley verder langs zien komen.
Na een uur rijd ik ook verder met de meute mee en zie verschillende bekende coureurs langs mij komen rijden. Maar ik heb pech; er komt nog 30 km piste met veel zand, stof en keien en om dan tussen peleton te rijden is geen feest voor mij. De meeste houden echt rekening met mij, maar er zijn van die respectloze kloothommels die het leuk vinden om de vouwen uit mijn broek te rijden en mij vol in het stof te zetten. Maar voor de meeste niets dan lof ! Zo komt heel het service team van het GINAF alle 6 de trucks voorbij, die passeren mij met 5 km snelheids verschil en laten dan stof wegwaaien voordat de volgende mij inhaalt. Jekunt merken dat in hun team veel motor liefhebbers zitten, die weten in wat voor ellende ik zit. Ik word door geen enkel Nederlands team onbeschoft ingehaalt en van de meeste krijg ik een dikke duim uit het raam en een van de Rooy trucks maakteenfilmpje. Na de piste stop ik om wat te drinken en wie staan daar: mijn Servische vrienden met een kapotte band. Zezijn alles al weeraan het inruimen en zij bedanken mij dat eenNederlandse de Rooy truck hen tijdens het banden wisselen geholpen hebben met een grote krik. Zo kan het dus ook.
Ik rij dan verder over goede wegen met de karavaan mee naar Chilecito, maar hier ga ik niet naar bivac maar ga ik door naar volgende plaats, om slaap plek te zoeken. Als ik hier al een keer of 3 zonder resultaat naar een hotel of iets dergelijks gevraagd heb is er toch iemand die een soort motel weet en inderdaad een prima plek voor mij. Een hokje van 2,5 bij 2.5 met raam, deur, beden ventilator. De buurman verkoopt ilegaal bier en ik zit heerlijk in de tuin onder een boom bij te komen, want het is hier echt verschrikkelijk heet ! Dan komt er een dikke4x4 met 4 wegwerkers, die hier ook slapen, alleen in een iets groter hok met zijn vieren bij elkaar op de kamer. Als ik de route van morgen bestudeer zie ik tot mijn schrik dat ik morgenvroeg weer 45 km piste te goed heb. Alleen nu al vrij vroeg in de route en de wegwerkers verzekeren mij dat de weg best mee valt, met veel harde gravel en weinig zand. Als ik dan om 07.00 uur aan rijd, kom ik meteen tussen de motoren te zitten, die om 6.30 mochten vertrekken. De eerste auto mag pas om 09.00 uur vertrekken, dusdie zie ik dan niet op slechte stuk. Ik besluit het er op te wagen en niet de service route te gaan rijden maar de wedsrijd te volgen.Dit lijkt mijook wel interresant.Hetis ookdat er een stuk neutralisatie inzit van 80 km door een natuurpark, waar ik dan mischien wel tussen de motoren mee door kan. De wegwerkers nodigenmij uit om mee uit te gaan eten, hoef ik niet te lopen en zij vinden het wel gezellig als ik mee ga. Inderdaad ik eet weer voortreffelijk; gegrild geitje en heerlijke Malbec wijn en ik mag absoluut niet betalen, zij eten toch van de baas zijn pesos. Het is dan wel weer makkelijk als je een beetje Spaans kent, want iets anders kennen zij niet. s'Nachts slaap ik met raam en deur open en de ventilator op volle kracht blazen en toch is het dan nog te heet om te slapen.
Om 07.00 uur s'morgens zit ik meteen tussen de motoren. De eerste helft is er al door en ik kan lekker met hun mee rijden. De piste valt inderdaad veel mee en met af en toe een motor die mij inhaalt, heb ik geen probleem.Het is een zeer mooie bergpas om te rijden, echt genieten! Later komen de auto's en trucks mij voorbij, maar danzit ik allang weer op het asfalt en heb geen problemen. Als iedereen de weg afgaat naar de start van de special, heb ik de weg voor mij alleen en tokkel op mijn gemak naar de neutralisatie, om daar de eerste coureurs op te wachten. Ik eet wat drink wat en als ik de eerste motoren aan zie komen, rij ik aan. Marc Coma is als nr 1 en rijd paar kilometer langs mij mee, echt leuk !Hij geniet er ook wel van lijkt mij. Ikzie in mijn spiegel meer motoren komen en inderdaad Cyril Despres en Franco Lopez sluiten bij Marc en mij aan. Als wij door een dorp komen waar het zwart ziet van het volk, is het kicken voor mij. Voorop Marc dan Tony ( from the fields ) gevolgd door Cyril en Franco. Jammer dat ik hier geen beelden van heb, echt lachen !Op een rotonde snappen de gendarmes er helemaal niks van wat er aan de hand is, maarze begrijpen wel dat er iets niet klopt. Na het dorp, waar zij maar 40 km mogen rijden, geven ze mij een duim en gaan er vandoor. Ik rij op mijn gemak door, om meer motoren in te laten halen, want ik hoop op Frans Verhoeven die ook vroeg gestart is. Ik verwacht Fransals ik een motor aan zie komen in mijn spiegel enben ik in volle verwachting.Maar tot mijn schrik is het een gendarme die mij op de hielen zit, en ik verwacht zeker van het parcour gehaald te worden. Ik laat hem onder het rijden trots alle drie mijn polsbandjes zien en roep dat alles oké is.Hij stopt engaatterug naar het dorp. Er rijden mij nog veel motoren voorbij, op het laatst nog Henk Knuiman en net als ik bij de familie van de foto's stop, komt Frans langs. En ookzie ik de rest langs komen, met ondertusssen genietend van mijn natje en droogje bij familie. Ook stopt Eric van Loon nog om mij mee te delen dat er voor mij polsbandjes geregeld zijn voor rest van de Ralley. Mirjam Pol komt ook nog langs, die ik van veraf al herken aan haar fel oranje helm en die snapt dan pas ( als ze mij en mijn motor ziet )waarom de Argentijnen haar zo fel aanmoedigen. Later bij het bivac heb ik geen bandje, maar dat krijg ik al vlug een van het Prodakar team Nederland en binnen blijkt dat er toch iets fout is gegaan met de bandjes van Eric van Loon. Ze komen er een te kort, ze hebben er maar 10 en niet de gevraagde 11. Misschien morgen meer succes. Eric baalt hierban, want hij heeft mij ze belooft. En vanmorgen is Hans Jos Liefhebber met nr 48 speciaal voor mij gestopt om te vragen of hij voor mij bandjes moet regelen. Dat had ik dusafgeslagen omdat ik er van Eric zou krijgen. s'Nachts slaap ik net aan de rand van San Juan in een zeer eenvoudige Hostal maar met airco en naast een leuk restaurant !
Het was vandaag dus echt mijn dag wel, tussen de rijders !!!!!De laatste ralley-dagen
19 januari 2011
s'Morgens om 7 uur zit ik op mijn brommer, om met het hele Dakar-zooitje San Juan uit te rijden. Als je daar tussen zit kun je lekker opschieten, want alle kruispunten zijn door de politie afgezet. Het eerste stuk rijd ik met coureurs en service teams enlater als de coureurs afgehaakt zijn voor hun special, alleen met de service teams. Ik heb dan heel de dag goede weg, maar hetis wel stuk verder rijden. Afgelopen nacht heeft het verschrikkelijk geregent, maar daar heb ik niks van meegekregen. Ik zie het alleen aan het water en de modder op en langs de weg. Daar gaan de coureurs last mee krijgen !Bij een benzine pomp tref ik veel bekenden service teams en ook meer toeristen, die speciaal voor de laatste dagen van de ralley ingevlogen zijn door sponsoren en dergelijke. Bij het cactus monument maak ik wat foto's, die jullie al gezien hebben. Verder tutter ik op mijn gemak naar Cordoba, het is niet zo heet en de 600 km schieten goed op.
Ik besluit om niet naar het bivac in Cordoba te gaan, maar meteen door te gaan richting Buenos-Aires. Ik heb al 850 kmvan de route van zaterdag gedaan en ik hoefniet om 4.30 in het donker te starten met de eerste motorrijders. Ik kan om 7 uur ergens aansluiten bij de karavaan. Net als ik Cordoba uit wil rijden breekt mijn koppelingskabel. Ikkrijg m'n motor nog in zijn vrij, laat hem uitbollen en kan nog net museum terrein oprijden, waar ik onder een boom stop. Meteen een juf in uniform erbij en vragen wat er aan de hand is en wat of de bedoeling is. Maar ze heeft alle begrip en geeft mij meteen koud water te drinken. Nu heb ik al jaren standaardeen reserve koppelingskabel in mijn aanhanger zitten dus geen probleem. De juf houdt mij al die tijd gezelschap, want ze heeft tijd genoeg. En met deze hitte komt er toch niemand naar het luchtvaart museum. Na een dik uur ben ik weer on route en besluit om nog 200 km te rijden naar Villa Maria, omdaar slaapplek te zoeken. Voor het donker ben ik daar, eerste hotel complet, een 2de heeft wel plek maar moet ik voor twee betalen. Maar ikbesluit het toch maar te nemen, Voor parkeren extra betalen, geen ontbijt en als ik op de kamer de airco niet aan de gang krijg, blijkt dat ik hier ook extra voor moet betalen. En ik heb 2 kleine bedden, dusdat schiet niet op.Ik eens goed kwaad naar de receptie en eens goed lelijk gedaan: voor wat een bandito hij is om overal poen voor te vragen en geen enkele service. Hij is onder de indruk van mijn verbaal geweld en biedt mij ander kamer aan, met groot bed en ik hoef maar voor single te betalen. Kijk dan zijn we weer amigos ! Ik betaal wel extra voor de airco, die hij vanuit receptie aan zet.
Ik ga eenpint pakkenin de bar, waar wel leuke bediening is en hier kan ik tot 3 uur s'nachts nog eten. Ikga naar eeninternet café voor foto's op de site te zetten. Dat valt nog niet zo mee voor mij, omdat alles in het Spaans is en ik heb nog steeds hulp nodig. Lex !!!!!!!!Ik heb hier ook mijn Argentijnse telefoon mee naar toe genomen, want ikprobeer al 2 dagen contact met Marc Willems te krijgen, maar is niet gelukt. Als ik bijna klaar ben met foto's gaat mijn telefoon en krijg ik Marc aan de lijn. Blijkt hij in de garage naast mijn brommer te staan en slaapt in hetzelfde hotel als ik !!Alleen moet hij ook voor twee betalen ! Als ik mijn amigo van de receptie aan de lijn krijg, is dit misverstand ook gauw uit de weg. We spreken af dat ik naar hethotel kom, om daar samen te eten.Hier eten wij tegen onze verwachting in een voortreffelijk stuk vlees. We hebben elkaar van alles te vertellen.Hij heeft alle dagen met de Chilenen buiten in de open lucht geslapen en niet in een restaurant geweest te zijn maar zelf alles ingekocht. Alleen wordt het wel wat later als geplanden tegen 02.00 uur zoeken wij ons bedje op. Bij de receptie zit nu een chagrijn van een vent die ons met luide stem duidelijk maakt dat wij rustig moeten zijn. Alleen maakt hij dubbel zo veel herrie als wij. Als ik op mijn kamer kom, blijkt mijn airco niet aan te staan en ik schat dat het ongeveer 35 graden is op mijn kamer. Ikweer eens terug naar receptie en ik hebnu 2 keer zo veel herrie als dat hij eerst gemaakt heeft. Hij wil de airco wel weer aanzetten, want heeft die uitgedaan omdat ik toch niet op mijn kamer was. Ik grijp hem bij zijn stropdas en eis onmiddelijk mijn geld terug en de airco hoeft voor mij niet meer aan. Ik heb balcon-deuren en grote ventilator op mijn kamer en buiten is het ongeveer 20 graden. Dat gaat vlugger als die kutairco van hem en inderdaad krijg mijn poen terug. Marc vraagt mij s'morgens wat er toch aan de hand was bij receptie !
s'Morgens nemen wenog een uitgebreid ontbijt en gaan samen op weg naar Buenos-Aires. Marc wil bij mij blijven, omdat hij dan de meeste kans ziet om ergens binnen te komen. Onderweg veel Dakar verkeer op de route en in Rosario kom ik zonder benzine te staan en moet ik mijn reserve can aan spreken. Benzine tankenisde laatste weken al een heelprobleem en ook nu bij derde pomp pas benzine. Als wij langs hetbegin van special komen, besluiten wij om meteen door te rijden, tot na de special. Dan te eten en op de coureurs te wachten. Na heerlijk gegeten te hebben, vervolgen wij onze weg en de eerste motor-rijders passeren ons al vlug. Marc ziet nu zelf dat bijna alle coureurs even naast mij komen rijden, om wat te roepen en te bedanken voor mijn supporting. Als Frans Verhoeven naast mij komt rijden, heb ik meteen door dat hij vandaag, de laatste etappe, gewonnen heeft en wij gaan langs elkaar rijdend helemaal uit ons dak. Dat zijn weer leuke momenten ! EnFrans had gisterenin zijn nieuwsbrief alaangekondigd dat hij vandaag in de korte special, volop in de aanval zou gaan, ook wel wetende dat de top zich rustig houd en geen onnodig risico zal nemen.
In Buenos-Aires gaat Marc mee naar mijn gereserveerd IBIS hotel, wat mij weer de helft scheelt in de kosten. Het lukt mij zelfs omeen gehandicapte kamer te krijgen, zodat ik goed en veilig water kan verspillen, om over mijn trauma heen te komen. Na een lekkere pint op de goede afloop, gaan wij met detaxi naar centrum om te kijken of wij polsbandjes kunnen scoren. Maar dit valt tegen en wij maar wachten of wij bekenden tegen komen. Weeten een hamburgertje en weer wachten. Marc geeft de moed al op, maar ik ben er van overtuigd dat het mij gaat lukken, vandaag niet, dan morgenvroeg maar.
Maar dan spreekt Fransois, een Franstalige Belgmij aan. Hij zit voor de verzekeringen van heel het circus bij de organisatie en kent mij al jaren. Ook in Arica en Copiapo heb ik hem uitgebreid gesproken. Hij vraagt wat het probleem is en als ik uitleg dat wij niet binnen kunnen, belooft hij om ons te helpen. Hij en zijn vrouw nemen ons mee naar binnen en gaan metons naar de directeur sportive de heer David Castera, die ook een ex motorrijder is. Hij heeft mij ook al verschillende keren gezien. En : YES BINGO, hij geeft ons meteen 2 polsbandjes voor de zondag bij het podium en wij zijn de koning te rijk. Wij nodigen Fransois en zijn vrouw uit om een pint mee te gaan pakken, wat zij graag aanvaarden. Ook een vriendin van zijn vrouw sluit zich bij het gezelschap aan. Na een paar pinten nodigt Fransois mij uit om mee te gaan eten, ook Marc kan mee aanschuiven, als hij dat wil. Hij heeft een tafel in een zeer goed restaurant gereserveerd en inderdaad; wat eten wij voortreffelijk !Goede Malbec wijnen, cognacje na en Fransois betaald alles en is blij dat hij er vrienden bij heeft. En ik moet met mijn Harley een keer naar Charlois, om bij hem het weekend door te brengen.
Zondag zijn wij al vroeg bij het podium, want om 10 uur begint de huldiging van de laatste motorrijder en zo opvolgend naar nr. 1: Marc Coma. Ik heb heel de ralley niet met Richard de Groot gesproken, hem wel vaak gezien. Richard is de enigste Nederlandse motorrijder die zonder ondersteuning rijd en alle 5 de keren dat hij gestart is, ook gefinisht is. Dat zijn de echte helden; zelf s'avonds tentje opzetten en onderhoud s'morgens, tentje weer inpakken en op weg naar het volgend bivac. Voor hem wil ik vroeg bij de huldiging zijn, wat hij ook duidelijk waardeerd. Later alle Nederlanders gezien en gefotografeerd. Frans Verhoevensteelt de show om op zijn achterwiel, omhoog het podium op te rijden en later als hij het podium afrijd een stoppy te maken. Dat heeft er nog nooit eentje gedurfd, want als het mislukt, lig je wel voor lul. Maar Frans doet dit altijd.
Na de motoren besluiten wij om binnen bij het feest vast wat te gaan drinken en te eten. Maar tot mijn verbazing mogen wij met ons blauw bandje daar niet binnen. Geen nood, ik ga op een hek staan en kijk of ik Fransois ergens zie. Enjawel hoor, als ik hem zie brul ik een keer en komt hij met het roze bandje van zijn vrouw, zodat ik naar binnen kan. Later gaat hijMarcook op halen. Wij kunnen nu mee eten en drinken, maar als wij naar het podium terug willen, komen wijniet mee binnen, Maar wij hoeven ook niet meer naar buiten, want een stortbui houdt ons binnen en van achter het glas zien wij ook alles. Later komt Fransois ons roze bandjes brengen zodat wij vrij in en uit kunnen en bij het buffet niet stiekum hoeven te doen omdat wij daar wel eens betrapt zouden kunnen worden met ons blauw bandje. Het is hier een gezellige boel en ik spreek alle Nederlandse teams, die mij zonder uitzondering respecteren om wat ik doe. Ook Eric van Loon is blij dat hij mij binnen ziet.Het is met hun bandje mis gegaan maar hij had er niet aan getwijfeld dat ik ook hier wel weer een mouw aan zou passsen en kans zag om binnen te komen. Om18.00 uur gaan Marc en ik naar ons hotel voor een slaapje, want om goed21.00 uur gaan wij naar het Holland-Argentinahouse voor het afsluitend feest voor de Nederlandse teams.
Het inter-netcafé gaat nu sluiten, vooreen siesta. Wordt vervolgdDe feestavond en verder
19 januari 2011
Mijn siesta zit er nu op, lekker geslapen. We gaan( om22.00 uur ) naar het afsluitings feest van de Nederlandse deelnemers,georganiseerd door Henk Verhoeven uit Eersel.
De aankomst was al leuk; de Argentijnse Bavaria-meisjes stonden ons buiten al op te wachten in hun oranje outfit en binnen loop ik meteen Alex Meurs ( uit Eersel ) tegen het lijf. Lekker met hem en Peter van de Autovriend ( ook uit Eersel )goede pint gepakt, om beetje in de stemming te komen met Eersels volk onder elkaar. Er komt nog een Harley rijder meer ouwehoeren uit Waalwijk, die de laatste dagen met sponser mee is. Veel teams gesproken en gezien en ze hopen dat ze mij volgend jaar hier weer zienof misschien wel in Bolivia en Peru. Het gonst van de geruchten, maarzullen wel die landen worden die het meest betalen. Dan begint de prijsuitreiking door de belangrijkste man van heel Dakar, vindt hij zelf, Oom Alard zelf. Niet alle teams zijn aanwezig dus het duurt gelukkig niet al te lang, maar dan begint hij ook nog live mee te zingen met een Nederlandse entertainer. Het moet echt niet gekker worden met meneer KALF, hij heeft zijn naam wel mee vind ik. Veel mensen, hebben dezelfde mening als ik, maar hebben die ijdeltuit, nodig dus kunnen ze beter hun mond houden willen ze in de toekomst in beeld blijven in belang van hun sponsering.
Een tijdje gekletst met Harm uit Geldrop ( neefje van Bert en Wil v.d. Ven uit Eersel ). Hijis hier als plaatjesdraaier in gehuurd en met de zanger van een Argentijnse bluesband, kan ik het heel goed vinden. Zie later de foto's. Als later het bier op is, schakel ik over op whiskey en dat gaat er ook wel in. Om 06.00 uur s'morgens ben ik met Marc terug in hotel en missen het ontbijt !Om13.00 uur worden wij uit onze kamer gezet. Het voordeel is dan maar gelijk een lunch met grote lap vlees.
Om14.00 uur neem ik afscheid van Marc en begin met frisse tegenzin aan mijn 500 km naar Necochea, waar ik om 20.00 uur, net voor donker aan kom. Word hier weer hartelijk ontvangen door Nelson en zijn 2 zussen, maar ze hadden mij vroeger verwacht. De buurman Fernando komt meteen vragen hoe het geweest is en nodigd mij meteen uit voor een BBQ de eerste dagen. Er moet iemand bij het hotel blijven, dat doet Nelson en ikoffer mij dan maar weer op om met zijn 2 zussen Carlina en Leticia op de boulevarte gaan eten, heb wel eens slechter gezelschap gehad. Veel te laat en moe ga ik naar bed en slaap een gat in de dag. Dinsdag eerst op zoek naar remblokken want ik rijd al sinds San Francisco pas met een slechte achterrem. Ik vind remblokken voor let wel:6 EURO per rem setje. Koop meteen heel zijn voorraad en bestel nog 15 setjes bij. En hier hebben ze nog ouwderwetse remblokken met asbest, die gaan ook nog eens langer mee en worden niet zo gauw heet. Laternog een tijdje gesleuteld en tegen de avond ben ik klaar en is mijn motor klaar voor vervolg van reis. Hoe die gaat verlopen is nu nog niet duidelijk. Nelson gaat morgen of overmorgen terug naar Mendoza en misschien rijd ik dan wel met hem mee, omvia het noorden door te gaan. Dan zie ik zijn ouders ook weer, die daar in Mendoza zijn, in hun restaurant.
Ik houd jullie op de hoogteVerdere planning
20 januari 2011
Ja, ik weet nuwat ik verder ga doen, ondanks de hitte !
Morgen ( vrijdag 21 januari )rijd ik met Nelson in 2 dagennaar Mendoza. Hier wonen zijn ouders, die daar een restaurant hebben. Hierovernachtenwe en zondagrijdt Nelson met mij mee. We gaan eerst naarBolivia,enhopen daar die zeer beruchte en zeer gevaarlijke hyway te rijden (zie topgear ). Daarna rijden we door naar Paraquay.Zelf ga ik dan door naarBrazilië en via Uruquay naar Buenos-Aires om mijn brommer weer in te leveren.Hoop danvolgens de planning, op 7 februari weerthuis te zijn.
Vandaag heb ikNelsons zussen belooft om wat klusjes te doen, want Nelson heeft 2 linkse handen. Ermoet hier zoveel gebeuren, maar zich druk maken ho-maar. Ik heb vanmorgen al een nieuw slot in de garage-deur gemonteerd. Zo dadelijk nog wat beugels aan de muur hangen voor de magnetron en het gasstel, wat lampen vervangen, bij een doorgezakt bed wat extra pootjes onder monteren enz. enz. Dus de eerste dagen zal er weinig nieuws van het front zijn !
HoudoeDrie dagen met hindernissen
24 januari 2011
De laatste avond nog een heerlijke BBQ met de familie genuttigd. Nelson vertrekt met mij maar gaat niet mee naar Bolivia en Paraquay. Hij heeft thuis nog wat zaken af te handelen en dat kan alleen maandag. Nu neem ik onderweg afscheid van hem en ga dan alleen door. Hij zou tot half februari in het hotel blijven om te helpen, maar vertrekt nu het hotel helemaal vol zit, vrolijk naar huis. Hij heeft het werken niet uitgevonden; met het ontbijt heeft hij geen moeite. Je kunt zien dat hij thuis een restaurant heeft, maar de rest van de dag is hij moe en van opruimen heeft niemand ooit iets van gehoord.De eerste nacht had ik nog kamer alleen, de2e nacht bij Nelson op de kamer geslapenen laatste nachten op een matras in de woonkamer geslapen. Dan komt Nelson met heel zijn bagage en legt alles op de tafel in de woonkamer. Daar ligt het dus ! Die tafelis dus 2 dagen niet te gebruiken geweest en niemand die zich daar aan stoort. Ik had al mijn bagage bij de motor in de garage gelegd, wat ik normaal vind. En nu hijweg is moeten zijn 2 zussen het zelf maar uitzoeken.
s'Morgens zijn wij te laat weg, het was al10 uur.Ik heb Nelson gezegd dat hij met mij mee gaat en niet ik met hem. Dus aanpoten en op tijd tanken ! Hij heeft nu een can van 5 liter gekocht, zodat hij niet droog valt. Heel de dag goed door gereden en toch nog net voor donker na 800 km motel. Alleen heeft hij met tellende van het begin vandetankstop en tot heteinde 7 keer getankt. En dan moet er even gebeld worden en sigaretjeroken. Het was een lange saaie dag, die niet opschoot.
De tweede dag rijd ik nog deel met hem mee en rijd dan naar Cordoba. Hier krijg ik op een nieuwe 4 baansnelweg met gescheiden wegstroken, ongeveer 10x eenspookrijder. Het is af en toe ook wel slecht aangegeven en eerst was dit ook een2 baansweg zodat het voor iedereen niet duidelijk is dat het gewijzigd is. Na paar honderd km krijg ik veel weg werkzaamheden met omleggingen wat niet opschiet. Mijn startmotor heeft het begeven zodat ik mijn kickstarter weermoet gaan gebruiken, maar hij start ookslecht. Ikzal mijn ontsteking eens moeten stellen, denk ik. Dan krijgt mijn motor kuren en loopt zeer slecht, pruttelt en loopt alleen stationair redelijk. Ikkan bij een benzine station onder een afdak uit de zon beginnen te sleutelen. Eerst debougies eruit, zo te zien niks mis mee. Dan mijn ontsteking: die staat veel te krap. Als ik mijn motor wil aantrappen zie ik dat de controle lampen geen van alle branden, dus ik geen stroom heb. Zadel eraf en nu blijkt dat het kabelschoentje afgebroken is. De pompbediende heeft wel oplossing met een nieuw kabelschoentje, maar dat is veel teklein. Maar isbeter dan niks en ik kan weer rijden. Na 150 km houd mijn motor er weer mee op. Ik kan hem uit laten drijven tot onder een boom zodat ik schaduw heb om te repareren. Ik ga er vanuit dat kabelschoentje de geest gegeven heeft, maar na paar minuten spontaan weer stroom. Duszalwel deautomatische zekering uit gevallen zijn geweest. Mijn motor start meteen en ik weer op weg, ik verwacht eigenlijk dat dit dan wel meer zal gebeuren maar geen enkel probleem meer.
Ik heb ook al paar dagen last van mijn protese been net onder de knieschijf, met rijden geen enkel probleem, maar lopen is een probleem. Dat moet ik dus zo weinig mogelijk doen en s'nachts goede zalf eraan en overdag veel uierzalf erop. s'Avonds 200 km voorbij Cordoba in een dorp van niks, eenmotel genomen. Perfect voor mij goedkoop en met airco. Eerst 2 liter bier gedronken en dan mijn motor naar mijn kamer gereden en voor de deur gestald. Meteen een hoop volk erbij. Het is een ploeg van 10 man, die een pijpleiding aan het aanleggen zijn naar Bolivia en zij slapen ook in het motel. Zij hebben net de BBQ aan gestookt en nodigen mij meteen uit om mee te eten, wat ik natuurlijk niet afsla. Een bak sla met maar drie vorken waar wij met elven mee moeten doen! Wijn uit bodem van plastiekfles drinken en bier uit de fles van hand tot hand. Het vlees wordt in stukken gesneden en met de hand gegeten zonder borden of iets erbij. Om22.00 uur voetbal: Bocar-juniors tegen River-plata en van elks 5 fans en ik neutraal. Het is een leuke wedrijd met veel spektakel en de Bocar-juniors winnen met 2 tegen 0. De drank vloeit rijkelijk en ook mijn laatste fles cognac moet er aan geloven. Veel te laat en met te veel drank op ga ik slapen,maar ik heb weer eenzeer mooie avond gehad.s'Morgens zijn de werkers al vertrokken en ik ben niet al te fris! Maar na het ontbijt vertrek ik toch maar, ik had bij werklui van airconog wel een kabelschoentje gescoord, zodat ik een reserve bij heb als deze te dunne breekt of doorbrandt. Het wordt een lange zware dag en wat is het heet ! Ik moet een keer of 4 flink naar de WC en vaak stoppen om te drinken. Ik ontmoet wel een stel op 2 Honda's, die mij wat advies geven over Bolivia. Zij adviseren mijom via andere weg,dan datik van plan ben, de grens over te steken. Anders begin ik meteen met 300 km gravel en nu met asfalt. Ik heb ook uitnodiging van Arthur van Amerongen om bij hem in Paraquay te komen logeren, hij woont daar al 4 jaar en ik ben van harte welkom.
Ik heb onder tussen van Japanse journalisten bericht gehad dat ze een artikel over mij gemaakt hebben en dat ze dat in 2 delen in hun VIBES magazin gaan plaatsen. Ik had hunop de superralley in Finland ontmoet en contact met hun gehad. Zij hadden toen een pagina aan mij gewijd en hebben daar veel reakties op gehad.Ik had via demail n.l.mijn verhaal en foto's gestuurd en zij zijntoen aan de gang gegaan wat uitmond in 2 delen in hun blad en de uitnodiging om volgend jaar als hun gast naar Japan te komen. Zij zullendan via Harley-Davidson Japan voor sponsoringzorgen.
Nu gaik eten en vroeg naar bed zonder alkohol! Want ben moe, morgen nog 300 km tot in Bolivia en zien wat dat gaat worden ! Ikheb er geen flauw idee van, ikmoet eerst eens een landkaart zien te bemachtingen, zodat ik mijn route kan plannen. Ik hoop dat ik komende dagen nog eens wat foto's kan plaatsen, want ik heb van Henk Lammerting 100 extra foto's gesponsord gekregen, waarvoor hartelijk dank !
HOUDOE en WELTERUSTENIn Bolivia
25 januari 2011
Ik zal mijn route aan moeten passen, want de wegen zijn door regenval onbegaanbaar voor mij op mijn chopper. Vandaag zonder problemen de grens over gekomenen meteen is alles anders. Veel vee op de weg; kippen, hanen, kuikens, varkens, koeien, geiten, schapen, paarden, ezels en ander loslopend gerij.
InBolivia meteen een landkaartgekocht en ik kanalleen via gravel-wegen naar Paraquay. In het noorden verwachten ze de komende dagen nog meer regen en dan worden de wegen alleen maar slechter. Dus ik ga terug via Argentinië naar Paraquay. Daarzijn verharde wegen.
Ik slaap hier in een luxe verblijf en ben door deeigenaresse in een Hummer naar het restaurant van een Nederlander,een 'Bosse Bol¨,gebracht. Heb hierzeer goed gegeten met (het wordt wel watsaai) eengoede pint en een flesje Boliviaanse witte wijn. Wantik moet wel mijn vochtgehalte op peil houden !
Ik hoopdat ik niet meer last ga krijgen van mijn been, maar hetwordt er niet beter op met die hitte hier. Gelukkig vandaag maar 33 graden enna deregenbui van vannacht, lekker ietsjes frisserIn Paraguay
27 januari 2011
Ja ik ben nu in Paraguay aan belandt en verblijf bij Arthur van Amerongen.
De reis vanuit Bolivia had hoogte en dieptepunten. Het eerste dieptepunt was, dat ikin de gaten kreeg waarom ik enkele dagengeleden zo snel de grens over was Bolivia in. Ik had de Boliviaanse grenspost helemaal gemist en was dus alleen Argentinië uit maar niet Bolivia in !Zodoende heb ik geen inkomst stempel in mijn paspoort en nu ik Bolivia uit moet had ik een probleem. Ikmoest alsnog eerst eeninkomst stempel kopen en dan kon ik pas Bolivia uit, maar de 20 Euro vond ik veel te veel en maakte een hoop stennis dat ik dat niet ging betalen. Maar ik had geen resultaat, alleen een duister Gringo figuur stak mijn paspoort in zijn binnenzak en verdween. Er zat voor mij niks anders op dan te wachten, na anderhalf uur kwam hij terug enzei tegen mij : je gaat nu 40 Euro betalen of je kunt morgen terug komen om 60 Euro te betalen. Ik zag aan de grijns op zijn smoel dat hij het meende en ikkapitaleerde en rekende af.Ook de Argentijnse douane werkte niet zo vlot mee en toen ik eindelijk mijn papierwerk klaar had en aan zou kunnen rijden, was de slagboom met ketting afgesloten. Na een half uur kwam een beambte en haakte de boom los en gebaarde dat ik aan kon rijden. Ik mijn helm op, handschoenen aan, motor aangestampt en wilde aanrijden, maar ikmoest van hem 2 meter achter slagboom stoppen en wide hij mijn papoort weer controleren of alles wel in orde was. Ik liet duidelijk merken dat ik het hier niet mee eens was maar er zat voor mij niks anders op. Ik mijn motor weer af, helm af enz . Hij mijn paspoort controleren, wat volgens hem in orde was en ikkon weer vertrekken. Helm op,handschoenen aan, motor aantrappenenz en na 5 meter stapt een douanier voor mijn motor, die mijn invoerdokument van motor wil controleren. Hij is notabene dezelfde die dat dokument voor mij in orde gemaakt had. Maar ik maar weer in omgekeerde volgorde motor uit enz.Hij vond dat hij zijn werk goed gedaan had en ik kon weer vertrekken en nu mocht ik echt doorrijden. Bij deze grenspost waren ook ongeveer 500 manen en vrouwen met steekwagentjes partij goederen de grens aan het over rijden en eenieder had 150 kilo aan zakken of dozen en ander gerij op wagentje. In volle vaart de grens over, magazijn in en met leeg wagentje weer terug naar de vrachtwagens voor de grens. Foto's van dit gebeuren volgen nog.
Na grens had ik nog 120 kilometer te gaan, voordat ik links af moest naar Paraguay en zou hier dan ook tanken bij SHELL,want had dit tankstation gezien op heenweg. Maar na 90 km bij een T-splitsing politie controle. Tot nu toe heb ik bij die controles nergens problemen gehad, maar nu stuurde politieman mij naar hun post links onder bomen.Die vroegen mij wat ik kwam doen: Ik zei jullie collega heeft mij gestuurd. En waar ga je naar toe, vroegen ze; ik wees rechtdoor en zei Paraguay. Maar dan moet je hier links af was hun antwoord. Nou wist ik dat ook wel, maar had deze route niet genomen, omdat er volgens mijn toch nieuwe kaart 250 km onverhard in voorkwam. Dit vertelde ik hen, maar zij wisten zeker dat er heel de route strak asfalt lag. Nou dat was dan een mee valler van 400 kilometer en veel makkelijker rijden, doordat ik nu bijna geen enkele stad door moest. Maar waar is eerste tank mogelijkheid, vroeg ik hen ?Na 120 km verzekerde zij mij, nu stond ik voor de vraag: ga ik eerst 30 heen en 30 km terug om te tanken of neem ik het risico van de 120 km en mijn dagteller stond al op 410 km. Nou had ik in Rosario met Marc al op 450 km helemaal leeg gestaan, maar toen had ik met wind tegen veel harder gereden dan nu. Ik had in Bolivia ongeveer 200 km lamgzaam gereden ivm met veel vee op de weg en ook na de grens had ik kalm aan gedaan. Ik besloot het te wagen; als ik de eerste 40 km niet op reserve kom gaat mij dat lukken. Maar na 35 km op reserve en nu niet harder geredenals 80 km per uur en maar hopen dat ik het haal en dat er inderdaad na 120 km pomp is. Maar gelukkig haal ik het net en kom ik met de schrik vrij.
Na 120 weer een pomp en dan weer 450 kmgeen pomp, dus nu ook maar 5 liter in mijn reserve can, danheb ik zeker weten, geen probleem. Als ik bij pomp stop valt mijn stroom weg, ik ga er vanuit dat mijn stroomkabel de geest gegeven zal hebben. Maar bij de accu alles in orde. Het blijkt dat mijn contactslot kortsluiting maakt en behoorlijk knettert. Als ikmijn automatische zekering weer inschakel, gooi ikmijn accupool los en bekijk de schade eens. Aan de overkant van de weg is een garage met winkeltje en de monteur komt direct mee om te kijken, en gaat terug om gereedschap e.d. te halen. Wij gooien mijn contactslot los en monteren een contactslot voor een auto en het werkt, alhoewel het er niet uitziet.
Een kilometer verder een motel gepaktwat er goed uiziet en goedkoop is. Ik heb airco op de kamer, die ik dan ook meteen aanzet. Ikga wat eten en drinken en ik kan opeen computer mijn mail bekijken. Alleen valt regelmatig de stroom uit, zodat ik maar geen verslag maak. Als ik later op mijn kamer kom, is de airco uit en de TV aan. Daar snap ik niks van, want ik had het duidelijk andersom achter gelaten. Als ik later wakker word staat de TV weer aan en de airco uit. Nu blijkt dat als de stroom uitvalt en weer ingeschakelt wordt, de airco niet aanslaat maar TV wel. Dus de stekker van TV eruit getrokken, zodat die in iedergeval niet meer aan kan. Maar ik moet regelmatig de airco opnieuw aan zetten. Ook hoor ik regelmatig gesnuif aan de deur en ik besluit om eens te gaan kijken wat dat nou weer is. Blijkt het een varkensbeer te zijn die rondscharreld en rond mijn deur wel iets speciaals ruikt. Om 07.00 uur ga ik maar ontbijten en dan maar vroeg aan rijden. Zelfs onder het ontbijt heb ik gezelschap van de varkensbeer. Later best saai gereden en om15.00 uur ben ik zonder problemen de grens met Paraguay over en kan ik in Asuncion, Arthur op gaan zoeken. Ik word hier heel hartelijk ontvangen en meteen aan het bier in de tuin. Alleen is het hier heet en ik zweet me kapot.Voordat ik s'nachts ga slapen wil ik nog een koude waterverspilling. Alleenblijkt zijn douche niet zo geschikt voor mij te zijn en besluit ik om in de tuin met de tuinslang te spetteren. En inderdaad, dat is verkwikkend ! Ik ben nu helemaal over mijn trauma heen, alleen zullen andere mensen weer een trauma oplopen als ze de foto's zienMuntz bij de Dakar: Tony met houten poot
Rob Muntz is een beetje verdrietig vanwege het uitvallen van Dees Buggy Beffie, zijn Amsterdamse vriend. Muntz: 'Dees had zijn Amsterdamse koffieshopketen verkocht om mee te kunnen doen aan deze schitterende race, hij had zich er zo op verheugd. Zijn prachtige vrouw en dochter zijn zijn grootste fans, die zitten er helemaal door. Dees was ook de enige rijder die ik verstond, vooral bij het Brabantse continent heb ik vaak geen idée waar ze het over hebben.'
'Het goede nieuws is dat mijn vriend Toon van de Heijden nog in de race zit. Tony heeft een houten poot als gevolg van een nare schuiver met zijn motor in Griekenland. Hij werd geschept door een tractor en zoals iedereen weet wil je in Griekenland niet dood gevonden worden, en ook niet in een ziekenhuis. Toon vertelt graag in geuren en kleuren graag, vooral tijdens het warme eten, over de gangreeg die al na een dag zijn been wegvroot. Dan pakt hij zijn fotoalbum en toont hij zijn been waar de maden uitkropen. Toch loopt hij gewoon de marathon van Boekel, de Avondvierdaagse en rijdt hij op zijn Harley mee in de Dakar. Toon schrijf zich nooit officieel in, dat vindt hij geldverspilling. ‘s Avonds kruipt hij onder het hek van het damesbivak en doet hij zijn reputatie als Het Beest van Brabant eer aanMuntz roept de lezers van Sp!ts op om massaal om zijn goede vriendin Mirjam Pol te stemmen, die inmiddels naar een spectaculaire derde plek is gestegen in de Rally Rijders poll, een schitterend initiatief van mijn vrienden van RTL en Autodrop. 'Ik stem op Mirjam in ieder internetcafe in Chili en Argentinië, in mijn eentje moet ik haar zeker 30 procent van het huidige aantal stemmen hebben gegeven. Mirjam kan de aandacht goed gebruiken, ze heeft het hele vorige jaar gespaard voor de race, die haar toch een slordige 50.00 gekost heefDe laatste loodjes
28 januari 2011
Ja het loopt weer op een eindje en ik ook. Ik heb de laatste dagen ergveel last van mijn protese been. Het dreigde een ontsteking teworden, maar met ontstekings remmers lijkt dit nu mee te vallen. Ikloop nu met mijn badprotese en deze zit toch net anders. Nu heb ik minder druk op de gevoelige plek.
Ik ben nunog bij Arthur van Amerongenen zijn vriendin Paula in huis. Vanavond zouden wij bij een Nederlander (Aart) die met een Paragyaanse getrouwd is, gaan eten. Maar zijn vrouw is ziek en nu komt hij vanavond naar hier en hebben wij hier een afscheidsfeestje. Nuzijn Arthur en Paula nu inkopen het doen voor vanavond.
Morgenvroeg vertrek ik (redelijk op tijd, hoop ik )richting Buenos-Aires. Ikrij eerst nog 400 km door Paraguay, door een groene heuvelachtige streek waar heel veel Duitsers wonen. Dan ga ik bij Posadas over de Pirana rivier,Argentinië weerbinnen. Ga dan een stukje zuidwaarts en rijd langs de Uruguay rivier, die eerst de grens is met Brazilie en later met Uruguay. De Uruguay stroomtnaar de Plata Rivier waar hij in uitmond en dan moet ik nog 100 kmom in Buenos-Aires te komen. Dit is in totaal 1400 km en wil dit in 3 dagen gaan doen. Dan ben ik maandagavond in Buenos Aires om mijnexport papieren op te gaan halen bij Craft en Warehous om dinsdagmorgen eerste klant te zijn bij de Douane. Numaar hopen dat ik daar mijn maatje tref die mij al 2 keer gematst heeft bij binnenkomst. Vorig jaar bij deexport van mijn motorben ik 2 dagen bezig geweest. Ikmoest toen bij een notaris alle bladzijden van mijn paspoort laten verifieren en copyeren, wat ze dan later bij de douane controleren of hij dat goed heeft gedaan. Wat een onzin allemaal !
Als ik dan mijn motor bij warehous kwijt ben, kijk ik eens of ik mijn ticket paar dagen kan vervroegen. Zoniet, danga ik met de bus nog paar dagen naar Necochea, waar ik weer hartelijk welkom ben. Ik kan dan nog paar dagen rusten op het strand, wat maar paar honderd meter vanaf hotel is. Ikkijk wel hoe het allemaal verloopt en jullie horen het wel.
Joop: in dit verslag kwam het woord bier nietin voor, maar Arthur en Paula komen net met 12 literse flessen bier binnen en 6 flessen wijn, zodat het maar goed is dat ik het verslag nu schrijf en niet morgenvroeg als de flessen leeg zijn.
Allemaal bedankt voor de reacties en voor het volgen van mijn afzien, want wat is het weer heet hier ! Overdag tegen de 40 graden en s'nachts 25. Ik zal mijn UNOX mutsen nog nodig hebben, als ik weer thuis ben !
HoudoInhaal slagen
2 februari 2011
Het was zaterdagavond flink uit de hand gelopen bij Arthur, niet door mij natuurlijk !Ik had alleen maar bier, rosé en rode wijn genuttigd. Maar er was ook wat te snuiven en dat heb ik heel mijn leven nog nooit geprobeerd en dat wou ik ook zo houden. Zijn Chileense buurman was er ook en die had wat te roken: een dikke joint als een sigaar en geen tabak, maar alleen puur. Daar had Aart wel zin in en rookte er vrolijk op los, maar hij werd me een partij stoned, niet te geloven. Later werd hij ook nog flinkziek en overgeven, hij bleef aan de gang. Toen hij leeg was, bleef hij overgeven maar zonder resultaat. Ik had best medelijden met hem. We hebben hem in eentaxi gelegd en die heeft hem naar huis gebracht naar zijn zieke vrouw. Om 03.00 uur had ik mijn tax wel gehad en ben naar bed gegaan. Ook Paula ging slapen maar Arthur en deChileense buurmangingen door en toen ik om 8.30 uur wakker werd was Arthur nog niet naar bed, maar zat met een fles whiskey aan de computer te klooien. Maar er kwam geen fatsoenlijk woord uit.
Om tien uur was ik eindelijk weg en ik ging op advies van Arthur in het uiterste Zuidoosten op de grens met Argentinie slapen in een Beiers hotel: TIROL. Dit werd gerunt door Duitsers, altijd leuk. Nou stikt het hier de moord van de Duitsers sinds 1945. Toenzijn die naar hier verhuist en er wonen veel Duitsers in Paraguay, Uruguay en in het zuiden van Brazilië. Best wel leuk gereden, alleen de eerste 100 km veel bewoonde wereld, maar later mooie, groene, glooiende wegen. Bij het hotel werd ik al leuk welkom geheten waar ik mijn motorrad platse muste, maar ik trok mij er natuurlijk geen zak van aan en parkeerde midden voor de receptie om zo weinig mogelijk te hoeven lopen.Gelukkig had ik gereserveerd anders had ik een ander onderkomen moeten zoeken! Maar toen ik mijn probleem uitgelegd had werd de receptie medewerker al wat milder. Misschien komt dat ook door mijn dikke kale kop, zodat ze mij voor een soortgenoot aanzien. Het was hier wel voor mekaar echte Duitse grundligkeit ( zie foto's die nog komen )Ik kreeg bungalow 23 toegewezen en de parkwachter zou mij begeleiden waar ik mijn motorrad platze muste, maardat hoefde voor mij niet want ik zette hem toch weer zo dicht mogelijk bij mijn voordeur met de neus bergaf altijd handig als hij niet goed start. Toen hij na 5 minuten in de gaten kreeg dat ik mijn motor niet wou verzetten droop hij af. Ik was hier goed op tijd, zodat ik nog uitgebreid kon zwemmen in een van de 3 baden. Devoertaal was Duits en dat vond ik minder. Later nog uitgebreid schnitzel gegeten met kartoffelen en Duits bier gedronken wat hier in eigen brouwerij gebrouwen wordt eneigenlijk hadden ze het perfect voor elkaar. ( zie straks defoto's )
Zondag morgen, na een zeer goed ontbijt ,was ik voor08.00 uur op route naar Argentijnse grens, waar het inderdaad niet druk was. Voor Paraguay uit hoefde ik zelfs niet van mijn motor af en werd aan het loket mijn paspoort afgestempeld. Ook de Argentijnse douane ging vlot, aan hetloket werdmijn paspoort gestempeld, alleen moest mijn motor voor import aan mijn paspoort gelinkt worden. Maar ik kreeg geen importformulier mee, waar ik wel 3 keer omgevraagd heb,maar dat had ik niet nodig, zeiden ze. Mijn motor was aan mijn paspoort gekoppeld, dus hoefde ik geen importformulier.Maar ik vreesde het ergste om dat in Buenos-Aires uit te moeten leggen, waar ik later gelijk in kreeg.
Na grens lekker doorgekacheld, alleen werd er over ongeveer 800 km aan weg gewerkt. Die werd van 2 baans, verbreed naar 4 baans. Maar gelukkig werd er op zondag niet aan de weg gewerkt, alleen veel snelheids beperkingen van 60 km per uur, waar ik mij natuurlijk geen zak van aan trok. Bij steden waar viaducten e.d. gebouwd moesten worden, warenwat omleggingen die slecht waren, maar nieterg lang. Ik komop een gegeven momen een bochtdoor, komen er 2 vrachtauto's langs elkaar, op mij af. De vrachtauto die aan het inhalen was, was pas halverwege de bocht ende andere was er bijna. Er was geen vluchtstrook alleen maar een berm, die er niet te best bij lag. Ik volop in het anker en zo ver mogelijk naar rechts omtegen berm aan te gaan rijden. Nou heb ik, sinds dat mijn remklauw wat lekt, spontaan ABS gekregen, zodat ik vol kan remmen zonder te blokkeren. Ik zie dat de vrachtauto die ingehaalt wordt, ook remt en naar rechts uitwijkt richting berm. Ik kan erlangs zonder de berm in te hoeven, alleen mijn rechteraanhangwagen wieltje is de berm in. Hier kom ik met de schrik vrij. Ik denk dat ze mij door de struiken die er waren,niet gezien hebben. Want normaal wordt hier zeer netjes gereden.
Ik zit nog wat na te denken overwat er fout had kunnen gaan, ik kom weer in een bocht, precies hetzelfde. Alleen nu een Toyota Cruiser, die een vrachtauto aan het inhalen is. Alleen veel korter bij en weer gaat het maar net goed en kom ik wederom met de schrik vrij. Maar als het niet anders gekunt had, was ik toch de berm in gegaan hoor, met het risico van vallen.
Als ik na 900 km ( op 300 km vanaf Buenos-Aires )een hotel wil zoeken, ga ik zelf in de fout. Ik haalover 2 doorgetrokken gele strepen, 6 personen autos in, die bij eenpolitie controle langzaam rijden. De politie heeft geen tijd meer om mij te doen stoppen, maar ikzie er nog wel eentje in zijn lulijzer praten, zodat ik wel aan de beurt kom vermoed ik. En inderdaad, van verre zie ik een motor agent onder een viaduct staan.Ik haal nog een personen auto in, waar dat ook mocht volgens mij, om pal achter een vrachtauto te duiken en zodoende het eventuele stopteken te kunnen missen. Dit lukt mij ook ! Maar een kilometer verder ben ik toch de Sjaak: rode pionnen op de weg en aan 2 kanten van de weg,tussen de pionnen in,agenten op straat. Ik word meteen zeer streng toe gesproken; dat ik het inhaal verbod 2 maal heb genegeerd en dat dit een zeer zware overtreding is; tot 2 maal toe !Dit bestrijdik meteen af, want vóór de motoragent, was er volgens mij geen inhaal verbod. Maar hij beweert dat alles op defilm staat en dat ik die morgen kan bekijken, maar dan moet ik nu mijn rijbewijs en kenteken bewijs inleveren. Dan wordt de strafmaat bepaalt door officier van justitie, wat dan mogelijk tijdelijk intrekken van rijbewijs tot gevolg kan hebben. Daar zit ik niet op te wachten ! Dus toch maar eieren voor mijn geld gekozen en betaald voor eerste keer inhalen ongeveer 65 Euro en voor de 2 de keer 170 Euro. Maar ik moet zeggen ze waren correct en ik kreeg netjes een recu mee.
Later in een hotel meteen, maar een hotel geboekt voor een volgende nacht in Buenos-Aires.Ik hoop daar morgenvroeg vóór 11.00 uur te zijn en meteen met de papierwinkel te beginnen om dan mijn motor op dinsdag kwijt te zijn. Maandag morgen flink regen en volgens portier vanhet hotelde hele dag, inhet Oosten van Argentinië.Om 07.15 ben ik aan het rijden, eerst viel het wel mee, maar later stortbuien (tot op mijn kont toe nat )en bij sommige slechte wegstukken is het echt wel uitkijken geblazen door slecht zicht. Om precies 11.00 uur stop ik voor mijn hotel waar ik meteen voor de deur op het trottoir kan parkeren. Ik laat mijn houthakkersblouse en mijn regenoveral gewoon over mijn motor hangen, want later als ik terug kom moet ik ze zelf weer meenemen. Die gaan niet meer mee naar Nederland. Mijn helm en handschoenen in de afgesloten aanhanger en ik in een taxi naar Craft voor de eerste transport papieren. Die werken volop mee en een half uur later zit ik weer in taxi terug naar hotel, want zij beweren dat ik mijn motor meteen achter kan laten bij GEMEZ 2 , wat vorig jaar niet ging. Hier heb ik de pech dat ze tot 13.30 pauze hebben, maar na de pauzebenik meteen aan de beurt. Veel bekende gezichten van vorig jaar die mij en mijn motor meteen herkennen. De accu los, stuur plat, iemand blij gemaakt met mijn blouse, bagage uitgezocht; wat ik meem ik wel mee en wat niet. Om15.30 uurvertrek ik met taxi naar de DOUANE, om vandaag in ieder geval voorbereidend werk te doen en morgenvroeg met al het benodigde terug te gaan.
Wat een geluk, ik kom daar meteen mijn maatje tegen, die vanalles wil weten over mijn rit enz. enz. Ik vertel hem dat ik veel last heb van mijn poot, moeilijk kan lopen en dat ikhoop dat vandaag alles achter de rug is zodat ik morgen kan rusten met mijn been. Hij belooft zijn best te doen en inderdaad na een kwartier word ik binnen geroepen en gaan ze aan de gang met mijn papieren en inderdaad ik heb geen import document bij me,wat ik nodig heb voor deexport. Ik verzeker hun zeer overtuigend dat ik wel 3 keer om dat dokument gevraagd had, maar dat ik dat niet nodig had, volgens douane aan Paraguaanse grens. Wat word ik gematst, mijn maatje gaat naar het archief om een copy van mijn invoerdokument van 28 december te zoeken en na kwartier is hij terug met een copy. Deze wordt met tipex hier en daar wit gemaakt, datumstempel terug gezet, wat stempels en handtekeningen geplaatst en ik ben officieel, via Paraguay - Argentinië binnen gekomen. Om18.30 uuris alles klaar en ben ik de koning te rijk. Wat is hetmakkelijk als je wat Spaans kent !Terug naar mijn hotel en dinsdagmorgen met de bus naar Necochea, waar ik weer heel hartelijk word ontvangen. Het is erniet zo druk is, omdat het weer wat slechter is en zij afhankelijk zijn van strandweer. Echt ongelofelijk hoe welkom ik ben en alles gratis en voor niks ! Inclusief op tijd een pintje, goed te eten enslapen. Ik weet niet hoe
dakar 2010 deel 2
Dirk waar ben jij? Ik in Ushuaia Vuurland
22 januari 2010
Ik zal maar bij afgelopen maandag beginnen. Wat was ik blij dat ik daar weg was,jullie gaan nogfoto's zien, hoop ik. Alle drie de wereldreizigers achter de laptop, gezellig ontbijten !Ze hadden zelfs alle drie een verlengsnoer naar tent, om s'nachts e.v.t. te kunnen mailen. Nadat ik Buenos-Aires eindelijk uit was,( want dat valt niet mee zonder GPS!) lekker door gereden. Ikhad een adres gekregenin Azul, maar dat is maar 350 km. Ik had zelf Bahia Blanca in gedachten, totaal 750 km, dus dat word door kachelen. Nou hadden ze mij verteld dat dit saai zou zijn. Nou dat viel best mee, veel kalveren, paarden en schapen. Veel mais, zonnebloemen en andere gewassen, best leuk rijden en goed weer, niet te heet !. Om20.00 uur vind ik een leuke Hostal bij een jong stel. Eerst 50 foto's van zijn Suzuki sportbike moeten bekijken, daar kom ik wel doorheen. Traitteurop laten draven met 3 koteletten en bak friet. Dat komen ze aan huis brengen voor 3 euro. De kamer was 6 euro en bier 1 euro per liter, maar eerste twee kreeg ik van het huis, goede geste ! Eenleuke avond gehad en smorgens goed ontbijt.
Dinsdag goed doorgereden, al een beetje heuvelachtig. Na 750 km een hotel in Trelew(waar ik vorig verslag geschreven heb)met goed restaurant. Ik heb vandaag alleen problemen gehad met benzine. Na goed 400 km. grote SHELL reclame, nog 3 km. Ik denk laat ik hem maar eens verwennen met V-POWER dat heeft hij wel verdiend, maar helaas helemaal niks. Alles op ! Bij de volgende pomp ook alles uitverkocht en bij pomp 3 in St Antonio Oeste, eenrij van 50 auto's, voor 1 pomp. Ikraadpleeg mijn kaart eens en na 150 km is een volgende flinke plaats. Dat moet kunnen, heb tenslotte ook nog reserve kan bijvan 10 liter. Na 30 km op reserve. Op een parkeerplaats gestopt, om dekan in detank te kiepen, Maar mijn kan zit maar half vol. Ik heb vorige week, nadat ik mijn gaskabel gerepareerd heb, een Tjech geholpen die zonder benzine stond. Die heeft de kan toen in zijn auto mee genomen en bij volgende pomp zelf terug gebonden op mijn aanhanger.Nu sta ik met 5 liter reserve voor ong. 135 km, maar mijn tank is nog niet helemaal leeg, dus kalm aan maar. Ik haal gelukkig volgende pomp, maar ook hier een lange rij voor pomp en er is maar een rij open. Gelukkig kan ik tussen pionnen door naar voren rijden en aan de andere kant van pomp parkeren. Ikspreek met pomp bediende af dat ik na de rode pick-up truck die achter in de rij staat, aan de beurt ben. Ikkan in hetrestaurant ook lekker gaan lunchen. En goedkoop: eensalade, eenkwart pizza,1liter cola,koffie na, voor3.5 euro. En dan de benzine prijs van 2 liter voor 1 euro,het is dubbel feest !
Woensdag wordt een lange dag. Doordat de steden verder uit elkaar liggen, moet ik gaan voor 600 of 900 km. s'Morgens moet ik nog tanken, ketting smerenetc. ( eigenlijk dat moet s'avonds gebeuren) dus met wat vertraging vertrokken. Een flinke stevige wind, schuin rechts van voren. Na 25 km begint mijn motor wat te pruttelen en trekt niet door. Ik heb meteen in de gaten dat dat de ontsteking moet zijn. Parkeerplaats op en met voelermaat de ontsteking gesteld. Ja; sinds Alaska weet ik ALLES van onstekingen af ! ( hé Michaël ? )en inderdaad hij loopt weer alseen zonnetje. Ondanks de hoge temperaturen, moet ik met een dikke jas gaan rijden, omdat mijn leren vestje en houthakkers blouse, constant open waaien, door de stevige wind. Maar het rijden is goed te doen. Alleen na eendikke 300 km moet ik op reserve, Hoe kan dat nou? Als ik op mij motor zit na te denken hoe dit kan, valt mijn frank ! Doordat ik door stevige wind, flink naar rechts overhel en mijn bezine kraan helemaal links op linkertank zit, kan debenzine van rechtertank niet naar linker tank lopen. En inderdaad; als ik stop is rechtertank driekwart vol en linker bijne leeg. Nu moet je eens met windkracht 9 proberen, benzine in je tank te gieten ! Dat lukt dus echt niet! Met jas, blouse en tire-ripe eenwindscherm gemaakt en met veel moeite krijg ik mijn tank gevuld. Alleen hoe kom ik bij volgende pomp, want moet al weer vrij vlot op reserve. Zoals een ervaren bakkenist in zijspan, ga ik rechts langs mijn motor hangen, zodat ik mijn motor redelijk horizontaal kan houden.Als ik na totaal 450 km ga tanken hoef ik maar 12 liter in mijn tank en 10 liter reserve. Nu snap ik ook waarom ik vorig jaar met harde wind van links na 525 km nog niet op reserve stond. Als ik Rivadavia uit rij krijg ik het met politie aan de stok. Ikheb hier ongeveer 50 vrachtwagens ingehaald, die over de heuvels kruipen en inderdaad over doorgetrokken strepen, maar dat kan die politieman nooit gezien hebben ! Dat kan hijalleen maar vermoeden, omdat ik voorop rij, met vlak achter mij rij vrachtwagens. Dus ik moet langs de kant. Hij praat ook niet over inhalen, maar gaat op zijn gemak heel mijn paspoort overschrijven in een boek. Ik erger mij kapot, wat ik ook duidelijk laat merken. Als hij klaar is, stop ik woest kijkend, mijn paspoort in mijn portefeuille en wil vertrekken. Maar nee hoor, de dokumenten van motor moeten ook nog in het boek van de Sint genoteerd worden. Als hij hier mee klaar is, geef ik hetregistratie bewijs aanhanger aan hem, maar dat hoefde dan weer niet. Van dit systeem snap ik echt niks !. Als ik weer op weg ben, zit ik te bedenken wat ik doe ? Ga ik 330 kilometer niemands land in, of stop ik na 600 km. In Flitz Roy bij een pomp weten ze zeker, dat halfweg een pomp met hotel en restaurant is. En je gelooft het niet; de naam van de plaats is : drie keer niks, in het Spaans 'Tres Ceros'. Ik besluit om door te rijden, ook omdat ik nu de harde wind van achter heb en voordeel is voordeel. Bij drie keer niks alleen foto's gemaakt en meteen door gereden naar Puerto San Julian. Ja, toch mijn km gemaakt vandaag. Best goed hotel maar geen restaurant, zodat ik bij een benzinepomp moet eten; eenkleffe hamburger met wat koude friet en niks geen alkohol in huis. Dat is pas drie keer niks !Krijg hier wel van een stel op een motor veel informatie over de pistes die ik krijgen ga. Daar heb ik iets aan !
Donderdag wil ik Chili in en met de boot over derivier naar Vuurland. Het schiet heel goed op en zonder te stoppenrijd ik de 400 km naar Rio Gallegos. Hier wil ik gaan tanken en lunchen, maar ik zie geen tankstation langs weg. Op het eind van stad rijd ik weer in een politie controle. Hier staat weer zo'unne eikel te controleren; naam, leeftijd, waar kom je vandaan en waar ga je naar toe. Dat schrijft hij netjes in een dik boek.Hij werkt om en om; het eerst een die de stad inrijd, dan de een die de stad uitrijd. Wat een stomme tijdverdrijving ! Als ik aan de beurt ben, jawel hoor, ik moet binnen naar het kantoor. Ik maak hem duidelijk, dat hij dat wel eerder had kunnen vertellen. Binnen zitten ze met drie man naar eentekenfilm op TV te kijken, dat geloof je toch nie.Maar ikword vrij vlug geholpen, als hij klaar is vraag ik waar volgende hettankstation is ?Zegt hij doodleuk: 5 km terug. Nee eikel; dat is het vorige, ik vraagwaar is hetVOLGENDE. Dat is over 140 km in Chili, verteld hij mij. Ik wil dus terug rijden om te gaan tanken, maar nee hoor, ik ben genoteerd dat ik de stadVERLAAT en moet dus nuin derij voor stadIN, om genoteerd te worden. Zet maar een streep door mijn naam in je kladblock, dan kan ik gaan tanken! Maar hier komt niks van in. Dus ik vertrek richting Chilie. Na 100 km, bij degrens geïnformeerd naar een benzine station maar niemand kan mij vertellen waar !Dus mijn kan maar getankt en rijden maar. Met deboot over, met veel wind ( dit was iets voor jou, Michaël,geweest) Ik vond het best leuk.Ik kom langs een restaurant waar motoren buiten staan, dus lunch-time !Hier tref ik de Schot aanwaar ikdeeerste nacht mee in Buenos-Aires geweest ben en een Panamees stel op Harley twin-camen een Argentijns stel op eenoffroad. Hier schiet ik iets mee op. Na 66 km een pomp in eenklein dorp, waar ik toch door moet, om de best te rijden piste te vinden. Ze leggen mij ook perfect uit, hoe ik moet rijden en ze vertellen dat net voor grens met Argentinië, eenleuk hotel is. Dat is informatie waar ik iets aan heb. Alleen de 150 km piste, die volgens hun makkelijk is, is voor mij eenlijdensweg van meer dan 4 uur. En over paar dagen moet ik ook weer over terug over deze weg, ik verheug me erniet erg op. Inderdaad een perfect hotel, vriendelijke mensen en heerlijk gegeten, met eengoede fles Chileense wijn en de specialiteit van het huis: lamskoteletten uit eigen tuin.
Vandaag rustigde grens over en naar Rio Grande. Hier mijn banden op laten pompen, smeernippels van aanhanger en balhoofd volgepomt en mijn motor af laten spuiten.Dit allesvoor noppes, alleen wat foto's van en opmijn lucky. Hierna nog 300 km naar Ushuaia, de eerste 150 km hetzelfde als de laatste dagen, maar dan de laatste 150 km zoals Alaska. Echt schitterend mooi, bergen met sneeuw beekjes, bomen, bochten, alleen de beren ontbreken eraan. In Ushuaia moet ik hotel zien te vinden, ikheb wel een adres maar kan het niet vinden. Als ik een intruder 1500 op straat zie, staan parkeer ik mijnmotor erlangs en geef een paar keer gas. Jawel hoor; reactie. Hetblijkt de motor van het hoofd van school te zijn, Hij kijkt op internet voor eenhotel en gaat aan het telefoneren. Jawel hoor, ik zit hier prima naar mijn zin. Ik werd ontvangen dooreen vrouw, van ik dacht rond de 30, maar bleek toch iets ouder te zijn. Moeder van 7 kinderen en 4 kleinkinderen. Ze is 38 jaar oud energ sympatiek. Ze is nu naar huis en de eigenaar Marcos is hier. Hij is ook een biker, dus dat word een leuke avond hoop ik. Alleen nu nog mijn maat Dirk zoeken ! Hij moet hier ergens onder water zitten !
Houdoe ! Ikga lekker in bad liggen en dan stad in !
planning
23 januari 2010
Ja, daar ben ik al weer !
Ik heb mijn planning voor de eerste dagen gewijzigd. Ik wilde over de route 40 naar het noordenrijden maar,daar zie ik na de nodige informatie ingewonnen te hebben, vanaf. Ik ga vandaag naar een nationaal park in buurten later rijd ik dan naar de grens met Chili. Net over de grens, ga ik weer,op voor mij bekend terrein, slapen. Morgen begin ik vroeg aan de 155 km piste om in Porvenir de ferry te pakken naar Punta Arenas. Om 14.00 uur vertrekt de boot.Ik moet op tijd zijn, anders moet ik 2 dagen wachten, want maandag is er geen overtocht.
Na de ferry wil ik nog 250 km naar Puerto Natales rijden, om daar de nacht door te brengen. Op maandag heb ik dan nog flink stuk piste en daarna goede weg naar El Calafate, waar ik de grootste gletsjers van Zuid-Amerika wil gaan bewonderen. Daarna rijd ik over de beste weg die daar is,terug naar de Oostkust, om een flink stuk naar het Noorden te rijden,over dezelfde weg als ik gekomen ben. In Comodoro Rivadavia ga ik dan weer Oostwaarts naar de grens met Chili, om langs het Andes gebergte af naar het noorden te rijden. Daarna zie ik wel of ik nog via Paraquay, Brazilie en Uruquay naar Buenos-Aires rijd of rechtstreeks. Ligt aan de tijd en de conditie van mijn brommerke.
Houdoe en tot schrijfs
gewijzigde planning
26 januari 2010
Allereerst heb ikDirk niet boven water kunnen krijgen. Ikdenk dat hij verzopen is ondanks zijn duikpak, misschien te veel lood in de schoenen.
Ik het vorige verslag schreef ik dat ik naar het Nationaal Park wilde gaan. Maar eerstben ik even langs hettoeristen bureau geweest om info. over de ferry en evt. te boeken. Goed nieuws en slecht nieuws. Het goede nieuws; motoren hoeven niet te reserveren, het slechte nieuws; de ferry blijft aan de wal ivm storm. De overtocht van Zaterdag ligt er definitief uit en van Zondag is verzet naar19.00 uur s'avonds, omdat s'avonds meestal de wind wat gaat liggen. Maar voorlopig niks zeker ! Dus op mijn gemak naar het Nationaal Park. Hetstelt eigenlijk niet zo veel voor, net zo'n circus als de Noordkaap, niks aan, maar iedereen wil er heen. Om15.00 uur aangereden naar de Chileense grens, moet toch nog 400 km en wil voor het donker word in mijn hotel zijn, net over de grens.Was ik maar weer wat vlugger geweest vanmorgen, want 100 km voor Rio Grande regen. Toch maar door gereden maar, in Rio was ik wel mooi zeiknat. Hier getankt, regenkleding aan en op naar de grens, best wel fris. Aan de grens weinig volk, dus redelijk snel door Argentijnse Douane, om 15 km piste naar Chileense douane te rijden. Kan ik vast een beetje oefenen voor morgen. Ook Chileense douane vlot door. De douane is best vriendelijk en helpen je overal mee, ondanks dat ze nutteloos werk zitten te doen. In mijn hotel word ik zeer vriendelijk ontvangen; mijn kleren bij de houtkachel, regenoveral met kleerhanger aan plafond te drogen, dat is leuk thuis komen !Hier heeft het heel de dag gewaaid 120 tot 130 km per uur en toen de wind beetje ging liggen, regen. Had ik maar 2 uur eerder aangereden, was ik droog gebleven. Lekker gegeten em om23.00 uur naar bed, want dan gaat de generator uit en is er geen stroom meer in het hotel.
s'Morgens wel wat wind, maar droog. Maar volgens de hoteleigenaar heb ik weinig kans dat de overtocht van vandaag doorgaat, want er is weer veel meer wind voorspeld. Dus besluit ik maar om de korte oversteek te maken en de gletjers te laten voor wat ze zijn. De 120 km piste kom ik goed door. Door de regen is de wegzeker niet slechter dan donderdag, maar als ik om 12 uur bij de ferry kom, is de laatste eenhalf uur geleden vertrokken en ligt er zeker tot19.00 uur uit i.v.m. veel wind. Was ik maar weer eerder vertrokken, want ik was op tijd uit bed.
Om19.00 uur de overtocht gemaakt met Australiër op eenSuzuki V-strom 650 en een Argentijns stel op een sportster 883, met heel hun bagage en vier kannen met extra benzine, omdat ze maar tank van 11 liter hebben. Kijk zo kan het ook !Na de overtocht besluit ik om samen met de Australiër naar hethotel te gaan 100 km verderop in Rio Gallegos. Het Argentijns stel gaat bij vrienden slapen. Ik had hun verteld dat ik niet hard rij, dus dat ze maar door moeten rijden, ik zie hun wel bij het tankstation. Bij de douane tref ik hun weer om Argentinië in te gaan. Hier heb ik geluk, eris een speciaal loket voor gehandicapten en zwangere vrouwen.Eerst willen ze mij niet helpen, maar als ik mijn houten poot op de bali leg veranderen ze van mening en ben ik vlug klaar. Ik rij aan want zij rijden toch harder als ik, maar bij het tankstation niemand te zien, dus maar wachten op hun. Ze hebbenallebij zonder benzine gestaan en hun reserve kan moeten gebruiken. s'Avonds met Austaliër goed gegeten en pint gepakt. Hij wil morgen naar Comodore Rivadavia rijden, meer dan 850 km en wil dit alleen doen, want heel de dag op mij te wachten, daarhad hij geen zin in. Ik denk bij m'n eigen: daar komde ge nog wel achter.
Van morgen na het ontbijt de motoren uit de garage en klaar voor vertre. Moet hij zijn Tom-Tom nog instellen. Ik zeg tegen hem,dan vertrek ik alvast, Weet jij de weg dan, vraagt hij ?Ik denk het wel zeg ik en rijd aan. Nou heb je in een eenrichtingstraat weinig keus, dus dat is niet zo moeilijk en ik weet de eerste fatsoelijke straat isnaar recht tot hoofdweg. Dan rechtsaf naar Buenos-Aires; 2850 km over de route3 en in Comodore naar het hotel. Hier heb ik geen GPS voor nodig. Als ik de stad uitrij, rijd hij mij voorbij, maar 10 km verder staat hij met zijn GPS te klooien. Ik rij gewoon door, hij komt mij weer na een tijdjevoorbij. Na 250 km zie ik hem bij een tankstation staan, ik rijd door tot aan tankstation op 400 km. Ik tank, eet wat en als ik aan wil rijden, komt hij ook net aan. Na 150 km komt hij mij weer voorbij, maar draait bij heteerste tankstation in Tres Cerros weer af. Ik gewoon door gereden. Als ik na 700 km totaal, weer tank, wat eet en net aan wil rijden, komt hij ook net aan. De laatste 150 km rijd ik in een ruk door en om18.00 uur bij hethotel dat wij afgesproken hadden. Ik mijn rotzooi op kamer en met liter bier op terras wacht ik hem monter op. Hij is volgens mij toch wel iets van gedachten veranderd over het rijden met een oude Harley. Hij heeft het in zijn pols van het gas vasthouden, want zijn gasblokkering was kapot en met veel wind was het toch wel hard werken. Wind?? Ik heb nergens last van gehad. Later vraagt hij wat ik morgen ga doen. Ik denk dat ik naar Sant Martin de Los Andes rijd, lieg ik. Hij zegt; dat is meer dan 1000 km. Ja, dat weet ik, maar ik hoef morgen niet om18.00 uur te stoppen, om op jouw te wachten. Die is voorlopig wel genezen, vermoed ik.
Later verteld hij, dat hij morgen nog een dagje in hethotel blijft, anders is hij veel te vroeg in Buenos-Aires en hij heeft tijd genoeg !
Houdoe
' Neuken '
28 januari 2010
Daar is hij weer ! Dinsdagmorgen redelijk op tijd aangereden, de kangeroe niet meer gezien. De eerste 250 km. pal de wind van voren, richting het Andes gebergte. Alwat heuvelachtig, veel ja-knikkers, echt duizenden. Later werd het steeds mooier rijden, maar op veel plaatsen zijn ze aan de weghet werken. Zehebben dan alternatieveroutes, die soms redelijk zijn, maar soms ook erbarmelijk slecht. Als ikweer bij een omleidingkom van 60 km. lang, word ikeen grindbak ingestuurd, waar ik maar 20 km. per uur kan rijden, terwijl volgens mij denieuwe weg redelijk klaar is. Iksloopeen bord en rijd over de nieuwe weg, prins-heerlijk om te kijken waar het schip strand. Na 55 km. de eerste wegwerkers, die ik mooi kan omzeilen, walsen en schrapers geen probleem, alleen nu geen asfalt meer, maar mooi platgewalst zand. Ikslalom overal mooi tussen door, net of ik hartstikke gek ben en kom mooi weer op de oude route. Als mij auto's inhalen, die mij voor de omleiding, ook al ingehaalt hebbenkijken ze wel verwonderd. Ik heb vorige week van het Harley stel uit Panama een adres gekregen van, volgens hun, hetbeste steakhouse van Argentinië. En inderdaad; ik krijg me daar 2 steaks op mijn bord, zonder iets te vragen, want ietsanders heeft hij niets te eten. De zaak zit hartstikke vol, de baas zelf achter open vuur met rooster, aan het bakken. Kei mooi ! De weg wordt steeds mooier om te rijden, ik zie nog een echte ouderwetse stoomtrein. Ja die bestaan hier nog. Ik word ingehaald door eenChileense auto die, als hij voor mij rijd, de Nederlandse driekleur door schuifdak steekt. De laatste 200 km. echt een feest, schitterende weg, de Alpen zijn er niks bij en mooie glooiende wegen, net iets voor mij. Na 750 km. een hostal voor backpackers in EL Bolson genomen. Ik bergmijn winterjas en handschoenen op, want die heb ik deze reis niet meer nodig, vermoed ik. Ik heb hier geluk en slaap alleen op kamer voor 5 personen. Een halve pizza en drie liter bier, voor totaal incl. ontbijt, 15 euro. Dat zijn nog eens voor-oorlogse prijzen. Dat moet ik hebben !
Vlug iets over titel van mijn verhaal; want ben nog niet klaar met mijn verhaal, maar word dadelijk buiten gezet. Ik ben hier nu in Neuquen spreek uit Neuken echt waar. Onze opa schreef het met ck, maar deed hetzelfde. Hoe ze het hier doen, ga ik vanavond uitzoeken.
Ik heb het hier al wel naar mijn zin, op de grote Plazza, 1 litersefleskoud bier met eenbevroren pul erbij, chipsje erbij, bakje pindaas, bakje olijven en stukje worst; dat allemaal voor 2,5 euro. En als ik mijn eerste pul leeg heb, komt de ober al weer aandraven, met nieuwe ijskoude pul.
Houdoe;ikga er nog een proberen en een hapje doen
naar het noorden
30 januari 2010
Ik ben al 2 nachten in glr Alvear. Hoe dat komt, ga ik uit proberen te leggen.
In de ralley heb ik ook hier overnacht en heb toen gezelligmet derestaurant-houder zitten klessebessen.Hij rijdt ook motor, een Honda Shadow 1800 cc. Ik had hem verteld dat ik naar het zuiden wilde gaan en daar had hij ook wel zin in, zei hij. Mail-adressen uitgewisseld en ik s'morgens richting Buenos-Aires voor het einde van ralley. Na de ralley vertrek ik op maandag naar het zuiden en wil dat in 4 dagen doen. Op maandag-avond kreeg ik een mailtje van Nelson ( zo heet de restaurant-houder )dat hij mee gaat en of we elkaar in Las Grutas kunnen treffen op vrijdag of zaterdag,om samen naar het zuiden te gaan. Ik heb hem toen gemaild dat mijn tempo iets hoger ligt en dat ik op dinsdagmorgen al door Las Grutas kom en dat ik zondag weer op de terugweg ben, vanuit het zuiden. Maar dat ik dan in de buurt van zijn restaurant kom en zeker aankom. Dus ik hem afgelopen dinsdag gemaild, dat ik op weg ben en donderdag bij hem kan zijn. Hij mailt terug; dan kom ik je tegemoet rijden en inderdaad donderdag met de lunch, zien we elkaar op de afgesproken plek.Tijdens de lunchword ik nog aangesproken door een Argentijn: of dat hij met mij op de foto mag ?Hij heeft mij in de ralley bijna elke dag gezien en toen bij de Nederlandse deelnemers gevraagd :Wie is die gek op die Harley, die de ralley volgt ? Heeft toen eenbeetje uitleg gekregen. Nu blijkt, dat hij op de motor de ralley uitgereden heeft en in Buenos-Aires gefinisht is. Ik leghem uit, dat het een eer is, als ik methem op de foto mag !
Later met Nelsonnaar zijnrestaurant gereden (nog 350 km ), dat hij samen met zijn vader runt. Hier word ik als een koning ontvangen. Samen metNelson en zijn vader een heerlijk diner genuttigd, met de beste flessen wijn die ze in huis hebben. Uiteraard hoef ik geen hotel te zoeken, want hij heeft welplaats over voor mij. Na sluitingstijd van het restaurant nog met vrienden vanNelson de stad in en eenheerlijke avond gehad. Hier word ik door een vriend van hem uitgenodigd omvrijdagmiddag bij hem te komen BBQ-en. Nu moet ik een dag langer hier blijven, maardat lijkt mij geen straf. Vanmorgen een ontbijtje en daarna word ik voorgesteld aan zijn zussen; een van 22 en een van 37 jaar. De jongste studeert nog en de oudste werkt bij de overheid en woont op zichzelf hier in de stad.Ze is nog vrijgezel, daar snap ik niks van, want er is volgens mij niks mis mee. Ze kent die vriend van Nelson goed en zij maakt een salade en gaat mee naar de BBQ. Een heerlijke middag op het platte land gehad,inthe midle of nowere en lappen vlees, niet te geloven. Hier vraagt zijn zus of ik van gitaar muziek houdt. Ja best wel, zeg ik, en zijnodigt mij uit om s'avonds naar een gitaarconcert in de stad te gaan. Lijkt mij best leuk en een goed gezelschap denk ik. Na deBBQ ga ik met Nelson naar zijn restaurant voor een siesta van 3 uur. s'Avonds bij hem gegeten. Zijn zus zou mij om23.00 uur komen halen, maar zij is er al om22.00 uur en heeft voor mij een heerlijk nagerecht gemaakt; een flan met een zoete saus, wat we samen opeten. Het gitaarconcert was leuk om aan te horen, maar in de plaatselijke sporthal waar dat het te doen was, is het smoorheet. Ik schat 40o en ongelofelijk druk. Wezijnmaar in centrum op het terras een lekkere pint gaan drinken. Zijkrijgt van haar broer een telefoontje dat er morgenvroeg een journalist langs komt voor interview met mij. Moet niet gekker worden, lijkt mij !Later brengt zij mij naar het restaurant terug, waar ik met Nelson nog lekker doorzak bij Argentijnse Bluesmuziek. Hij heeft met zijn vader geregeld dat hij paar dagen met mij mee Noordelijker gaat en dat hij dan terug rijdt en ik richting Buenos-Airesom naar huis te gaan. Ikheb contact gehad met het reisbureau om mijn ticket te vervroegen en ik denk wel dat dat lukt. Dus Drieka : hoogstwaarschijnlijk ben ik eerder thuis dan gepland !
Met de foto's is iets vreselijk mis gegaan, ikheb er maar 5 kunnen versturen en door een stommiteit, ben ik nu een hele hoop foto's kwijtgeraakt. Ik heb echt nog wel cursus nodig. Maar ik beloof dat de foto's die ik nog heb, op de site komen. Ik ga nu ontbijten, naar het intervieuw en dan richting Mendoza en Cordoba met Nelson.
HOUDOE
laatste loodjes
3 februari 2010
Ja hoor, ik ben in Buenos-Aires en met depapier winkel begonnen.
Mijn ticket is een week vervroegd zodat ik zaterdag 6 februari al thuis ben. Ikben erwel aan toe, heb wat last van mijn protese en mijn motor heeft grote beurt nodig. Achterste band slick, voorband elke dag bijpompen en redelijk kaal. Achterremschijf en blokken moeten vervangen worden en voorrem nieuwe blokken. Startmotor werkt al 4 weken niet meer, maar ikheb het kicken nu goed onder de knie.
Alles bijelkaar 16.000 km gereden en alleen deonsteking keer gesteld en de gaskabel vervangen. Ja Michaël, het kan dus wel ! Dekilometerstand is nu 562.000. Dus nadat ik terugwas uit Alaska 52.000 km zonder problemen en mijn blok loopt beter als het ooit gelopen heeft. Mijn complimenten voor defirma Duckers die het na Alaska eens goed onderhanden genomen hebben.
Een uitgebreid verslag volgt nog, plus foto's die ik nog over heb.
Houdoe; ikga naar mijn 'vriendendakar 2010 deel 1
Welkom op mijn Reislog!
23 december 2009
Hallo en welkom op mijn reislog!
Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.
Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.
Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!
Leuk dat je met me meereist!
Groetjes,
toon
BIJNA ZOVER
23 december 2009
Mijn verhalen komen hier te staan, ben met laatste voorbereidingen bezig voor mijn jaarlijks dakarvolgtripje. Ben nog aan het uitzoeken waar mijn motor momenteel is ( hoop in Argentinie)en waar ik hem kan ophalen volgende week woensdag 30 dec.
Ben meer digabeet als andere jaren , hopelijk komen er nu WEL fotos op te staan.
Beloof dat er met de kerstdagen eerste verslag op staat.
Groetjes Tonyfromthefields
welkom
26 december 2009
Allereerst nog allemaal de beste kerstwensen en welkom op mijn reisverslagen.
Vanavond zie ik nog verschillende van jullie op de kerstborrel bij 'MANUS' morgen nog de laatste loodjes en dinsdag avond van Brussel naar Madrid en snachts naar Buenos-Aires.
Woesdagmorgen 9.30 uur daar, eerst mijn brommer zoeken, volgens de laatste berichten staat hij bij transport bedrijf in de Haven.
Daarna ga ik naar mijn slaapplek, ergens nog al achteraf in de noordkant van de start.
Iedereen heeft mij gewaarschuwd om in sloppenwijken e.d. weg te blijven , maar ik heb ergens achteraf bij moterreizigers met garage en pension onderdak gevonden, en de naam DAKARMOTOS stond mij wel aan.
Later hoop ik nog naar het bivak in centrum van Buenos te gaan, om een hoop bekenden tegen te komen en lekker te ouwehoeren links en rechts.
Dit jaar door crisis e.d., en groter afstand maar 11 Ned motorrijders aan de start vorig jaar nog 33 man uit Ned, Ook het vrachwagen geweld dit jaar zonder Jan en Gerard de Rooy, zonder Stacey en ook geen Bex. De de Rooy Trucks zitten wel in de Ralley zijn verhuurd en Gerard is als teamchef en 4 monteurs aanwezig om beetje op hun spullen te passen.
Bij de motoren Frans Verhoeven op BMW 450, heeft op laatste moment sponsoring rond gekregen zodat hij alsnog aan de start staat, en Frans gaat voor Topnotering met startnummer 8 hoopt hij hoger te finishen dan vorig jaar, toen 2 etappe overwinningen.
Henk Nijman heeft dit jaar zijn zaakjes wel erg goed voor elkaar met KTM, Eerst zouden er geen dikke 690CC eenpitters aan de start mogen komen, maar later is dit terug gedraaid door organisatie, maar KTM had toen al besloten om niet met hun profs aan de start te komen.
Maar KTM is nu wel met services-auto en onderdelen aanwezig om 'amateurs' te ondersteunen die rijden onder RED-BULL en 2 profs van KTM hebben onderdak bij Henk in zijn team gevonden waaronder meervoudig winnaar Marc Coma, dit jaar favoriet.
Alleen moet KTM met restructies rijden kleinere inlaat e.d. zodat ze minder koppel en PK hebben en vergelijkbaar met 450 CC twee-cylinders.
Bij de autos natuurlijk Eric van Loon met navigator Eric Verhoef die ik alle 2 persoonlijk redelijk goed ken, rijdend met de 'oude' auto van Tony van Deijne. Eric van Loon heeft vorig jaar laten zien dat ie BALLEN heeft en Eric Verhoef is de meest ervaren man van alle Nederlanders.
Yamaha team dit jaar met 1 motor rijder en een Quad in de Ralley , en dit zijn ook nog eens geen toppers, als ze hem uitrijden zijn ze al dik tevreden. Maar zijn wel aanwezig met voledig bemande grote service truck en kleinere service auto voor snelle assistentie, dus voor Yamaha zal er wel dik geld bij moeten.
De ralley gaat van start op 1 jan met alleen verplaatsing naar eerste bivak in Colon waar op 2 januari de Ralley echt begint. met etappe naar Cordoba, 3de dag La Rioja 4de dag Fiambala en 5de dag al Chilie in over pas van 4800 meter hoog.
In chilie een dag of 5 in de Atacama woestijn rond crossen en 50 procent is al naar huis, vorig jaar 2 dagen woestijn en door medelijden van organisatie veel rijders in de race gehouden maar hebben aan gegeven dat dit jaar niet meer te doen. Daarna zuid waarts naar Santiago en weer Argentinie in laatste 3 etappes nog boven 600 km per dag zal ook nog wel problemen op gaan leveren en op 16 jan Finish in Buenos-Aires.
Of het voor mij leuker gaat worden weet ik niet, bevolking schijnt wild enthousiast te zijn en zeer sportief. Maar Organisatie heeft al aangegeven dat ze zeer streng gaan toezien op wie er in de Bivacs thuis hoort en wie niet, Ikzelf vind dat ik daar thuis hoor maar A.S.O. zal wel weer andere mening hebben.
Na de ralley wil ik nog zuid waarts gaan via Patogonie naar Vuurland en hoop daar
http://www.jangerbsen.nl/ te ontmoeten die met liberator van 1942 op weg is vanuit Alaska naar Vuurland, en nu in Chilie is.
Houd jullie op de hoogte, en misschien krijgen jullie nog fotos hoop nog spoedcursus van Lex te krijgen, want tot nu toe is het mij niet gelukt om fotos te plaatsen.
Houdoe Toon
Balen en toch weer Happy
31 december 2009
Ja ik ben in Buenos-Aires aangekomen, heb goede reis gehad veel geslapen.
Wel een uur vertraging, mocht eerst niet landen,toen nog 30 wachten voor hij naar de Gate mocht taxien. veel moeten lopen voor ik eruit was en maar meteen iligale taxi gepakt omdat ik geen zin om naar bus te lopen.
In half uur was ik bij transportbedrijf,zeer vriendelijk en behulpzaam maar mocht ook wel nav wat ik moest betalen. Daarna moest ik naar Douane en dit moest vandaag wantmagazijn is op31 dec gesloten en dan heb ik mijn brommerke pas op zijn vroegst op maandag.
Ook hier zijn de ambtenaren niet te pruimen, wat een arogante klootzakken, heb hier echt alles uit de kast moeten halen, mijn charmes getoond kwaad geworden gevloekt boos gekeken en ze uitgelegd dat ze niet kunnen maken dat arme gehandicapte zonder brommer niet achter de karavaan aan kan. En dat ik dinsdag de ralley niet meer kan inhalen.
Kwartier voor slijtingstijd werd ik toch nog geholpen door een ambtenaar die medelijden met mij had, kreeg van zijn baas nog op zijn kloten dat hij mij hielp omdat ik mij niet zo heel netjes gedragen had. Ik had ondertussen door 2 bikers naar transport bedrijf laten bellen dat ik echt vandaag mijn motor nodig had, zij hadden belooft op mij te zullen wachtenen mij nog te zullen helpen zelfs na sluitingstijd ze hadden toch ouwejaarsborrel, half 7 kon ik met taxi en papierwerk naar transport bedrijf en inderdaad die waren weer heel vriendelijk en hielpen mij overal mee. Motor moest eerst uit beveiligde afgesloten ruimte daarna accu aansluiten de andere ging benzine halen helemaal toppie en mijn motor zag er prima uit PERFECT.
Daarna moest natuurlijk nog iedereen op de foto op mijn motor en moest ik nog borrel mee drinken, daarna naar mijn slaapplek die zij ondertussen gebelt hadden en mij de weg uitgelegd hadden.
Inderdaad nogal achteraf sloppenwijk is het niet meer een volksbuurt ala broekhoven, haagje,bennekel ge snapt het wel voel mij erg op gemak hier.
Toen ik vertelde dat ik om 10 uur deze morgen pas geland was, snapte zij niet dat ik mijn motor al door de douane gekregen had want dit duurt soms wel 3 dagen, maar zij begrepen later wel dat zij na3 dagen geen douane kantoor meer gehad hadden.
Mijn slaapplek is nogal provisorisch maar heb bed en kan naar de WC en ze zijn super vriendelijk. De plaatselijke pizza boer op laten draven met GROTE pizza en 3 liter koud bier voor totaal 8 euro, ja dan word ik wel weer vrolijk. Vanmorgen nog 3 stukken pizza voor ontbijt en de rest maar weg gegooid wat wel jammer is.
Dadelijk ga ik naar bivak om wat te ouwehoeren en morgenvroeg vertrek ik ruim voor de rijders naar Colon waar 2 jan. eerste etappe start.
Allemaal alvast de beste wensen voor 2010. HOUWDOE
hier ben ik eindelijk weer
4 januari 2010
Het is hier nu maandagmorgen en heb net de coureurs de goede kant op gestuurd voor hun special en ik heb tijd voor een verslag
Op Oudjaarsdag naar het bivak willen gaan, maar helaas ik kom nergens binnen. Wel de motoren en autos on park-fermee zien staan, maar niemand bekends gezien of gesproken.Dus op tijd weer terug naar mijn slaapplek, want een Schot die daar ook sliep zou in de middag aanrijden om, net als ik , de ralley te gaan volgen. Hij zou alvast naar de eerste etappe plaats Collon rijden om daar nieuwjaar te vieren en daar had ik ook wel zin in, maar helaas hij was al weg. Dus ik zou nieuwjaar moeten vieren met een Australies stel wat niet echt mijn vrienden worden. Gisteravond had die Schot en ik pizza en bier laten bezorgen en zij hoefden niks, maar zopen wel ons bier mee op, leuke kennismaking.
Dat stel rijd al jaren op een BMW de wereld rond en ik heb niks tegen BMW maar de berijders zijn niet altijd te pruimen. Met toerritten zelf brood en thermosfles koffie mee voor onderweg, dat slag volk. En met die twee zou ik dus gezellig nieuwjaar vieren. Ik had ze gevraagd of we gezamelijk wat in zouden kopen om de avond en nacht door te komen, het is tenslotte toch speciale dag. Maar nee dat hoefde niet , ze wisten nog niet wat ze zouden doen. Dus ik de wijk in; lekker gegeten, pilsje gedronken, naar de supermarkt het een en ander in gekocht om de nacht door te komen en om 6 uur was ik weer terug op slaapplek.Ik lekker in de tuin in luie stoel genieten van pintje en dutje gedaan. Om 8 uur voor dat donker werd naar binnen mijn spullen bij elkaar en motor bepakt om smorgens vroeg te vertrekken naar de start van special van de tweede etappe plaats Rio Cuarto totaal toch 650 km.
Effe later beginnnen zij eten klaar te maken, vragen niks en gaan met zijn tweetjes eten. Ik ook maar wat van mijn voorraad gepakt, droge worst broodje e.d. best wel lekker. Nou had ik gezien dat zij geen bier of andere drank in koelkast hadden staan en ik had 6 liters koud staan dus ik maak een fles open en drink uit de fles op gemak een litertje op en pak volgende fles. Zegt hij: je hebt wel veel bier ingekocht voor een avond; valt nogal mee zeg ik hem, ikheb liever te veel dan teweinig, maar ik denk bij mijn eigen jullie zuipen er NIKS van.
Om half 11 ik de wijk in of er ergens een kroeg open is, maar jammer alles uitgestorven dus terug naar pension, nog flesje gedronken nieuwjaar gewenst en om half een gaan slapen.
S'morgens met eigenaar afgerekent en hem overschot van bier gegeven en om 9 uur aangereden. Deze eerste etappe start om 3 uur smiddags met de eerste motor om toertocht naar Colon van 320 km te rijden.Tentje opzetten om half 5 weer toertocht van 350 km dan special van 250 km en die werd ingekort omdat er wat plassen water in parcours zitten, waar is organisatie mee bezig vraag ik mij af.
In Colon gestopt om te tanken onder weg nog verschrikkelijke bui op mijn mieter gehad en tot op kont toe nat geworden. Bij tankstation waren verschillende autos van organisatie en verschillende herkenden mij nog van andere jaren, en de meeste vinden het best leuk wat ik doe.Ik vraag ze of ze geen toegangskaart kunnen geven zodatik bivacs binnen kom, maar dat is absoluut niet mogelijk in principe komt NIEMAND bivac in die daar niks te zoeken heeft. Maar ze hebben wel veel informatie mappen voor mij zodat ik precies weet waar en hoe laat specials zijn, routes voor service trucks deelnemers lijsten hoe de verplaatsingen zijn. Ik weet nu echt alles.
Verder gereden in bloedheet benauwt weer, GESTOPT om wat fotos te maken en hier heb ik naar een flinke tik in mijn motor gekeken of het kettingkast is. Maar er blijkt een flinke ijzerdraad in mijn voorband te zitten, als ik die verwijder zal mijn band wel leeg lopen en als ik hem afknip zal mijn band ook wel leeg lopen op den duur. Er stopt een motorrijder die mij verteld dat een kilometer verder tankstation is, dus draad eruit getrokken en vlug vertrokken, en voor dat mijn band plat is ben ik bij benzine station. Hier mijn spuitbus tevoorschijn gehaald en op hoop van zegen mijn band vol gespoten kort ritje gemaakt voor te oefenen en ik denk wel dat het lukt.
Na totaal 500 km ben ik op, heet en half jaar niet gereden. Motel genomen bij benzinestation; eten was niet veel bijzonders en om 8 uur sliep ik als een roos.
S'morgens werd ik wakker van de eerste motoren die langs kwamen op weg naar de special. Vlug mijn kleren aan en op de motor met de rijders meegereden tot special. Hier gewacht tot alle motoren er waren en toen naar eind van special. Was voor mij maar 100 km en special was 250 km, maar werd ingekort.
Dit jaar hebben ze de eerste 2 etappes verschillende routes; voor motoren en autos, wat voor de motor rijder veel veiliger is.
Na de special verschillende rijders gesproken en ik kreeg te horen dat Frans Verhoeven al vrij vlug in etappe terug gereden is met motor problemen, maar ik heb hem veel later wel uit special zien komen dus hij zit nog in de race. Ook Eric van Loon is vrij vlug uit special.
Later ben ik langs Cordaba af gereden om op het eind van special van tweede dag slaapplek te zoeken en gevonden, zeer mooi gereden in tegenstelling van eerste dag die zeer saai was.
Ook hier motel genomen met zeer goed restaurant, hier echt voortreffelijk gegeten. 1 liter koud Budweiser, vooraf zeer goede fles wijn, 25 calamares ringen met verschillende sausjes als voorgerecht. Als hoofdgerecht: kip in knoflook met parijse aardapeltjes en pudding met sinasappelsaus na. Likeurtje en koffie na voor totaal 15 euro, daar word ik blij van.
Waar ik niet zo blij van werd was een echtpaar hij 50 zij 20 en een etterbak van kind, wat maakte dat jong kabaal heel het restaurant kon mee genieten en als da jong zijn zin niet kreeg maar bleren. Later toen zij al naar bed waren hoorde ik hem in het restaurant nog krijsen.
Toen ik naar bed ging nog beest vermoord van 7 cm doorsnee harig en stuk of tien poten, volgens mij wist WNF niet eens meer dat ze nog bestonden.
Maar da jong was nogvolop aan het bleren, ik de gang nog eens op en meerdere mensen hadden er echt wel last van. Zij wisten er geen raad mee, maar ik had misschien wel oplossing: Ik heb eens gehoord dat ze in Gutamalobay op Cuba gevangen die niet willen praten, een paar minuten met hun kop onder water gehouden en dat ze daarna praten als brugman. Misschien zou het andersom ook wel kunnen lukken om iemand stil te krijgen.
Heb toch voortreffelijk geslapen en dat echtpaar bij ontbijt niet meer gezien.
Op mijn gemak naar eind van special in Zerrezuela om 11 uur kwamen eerste motorrijders aan. Later tussen de motoren van de ralley naar La Rioja gereden toertocht van 275 km, hier ben ik meteen nog 200 km doorgereden naar Linagosta waar morgen om 9 uur de special begint.
Hier naar toeristbureau, maar nergens hotel vrij in de buurt wel een goede Camping van Nederlandse eigenaresse Moniek en hier was het goed, koude Budweiser, zwembadje en meer ralley volgers echt leuk !Alleen geen restaurant maar ze hadden knackers en leverpastei blijf ik ook wel van in leven.
De special van vandaag eindigt in Fiambala in het bivac dus die zie ik toch niet en morgenvroeg om 4 uur moeten de rijders eerst 400 km de Sint Franciscus-pas over van bijna 4800 meter hoog. En om dat ik niet in donkere wil rijden, heb ik een probleem om ze te volgen, want tussen Fiambala en Copiapo Chilie is 500 km geen hotel of benzine station.
Maar Moniek wist dat er boven op de pas een soort pension is voor wegwerkers en die willen in geval van nood wel eens iemand laten slapen, dus zij de telefoon en met zielig verhaal voor mij geregeld dat ik daar mag slapen. Lijkt mij vrij uniek om op 4700meter hoogte de nacht door te brengen. Moet wel van Moniek wat kranten en iets lekker meenemen voor de arbeiders zodat het haar bijna altijd lukt om iemand daar te laten slapen.
Op de top is de grens en morgen is daar tankstop voor motoren door de ralley en dus zie ik morgenvroeg alle rijders die nog in de race zitten, verheug ik mij erg op.
Dadelijk nog naar de bank supermarkt en tanken en dan de pas op schijnt heel mooi te zijn.
Allemaal nog de beste wensen en gezondheid voor 2010.
Is de nieuwjaarsduik doorgegaan dit jaar ?Nou hier wel hoor,overal volop zwemmen in de rivieren en niemand die zeurt dat het te koud is.
Vanuit de Fitness Hapert zijn ze eens naar Scheveningen geweest eerst zouden er 10 meegaan, maar op het eind nog maar 2 over. Unox muts ophet hoofd en het gerucht gaat dat een van de 2 een ander Unox produkt in zijn zwembroek gestopt had om niet voor lul te lopen. Maar ik weet er het fijne niet van, ze zijn hier zeer geheimzinnig over
begin er steeds meer zin in te krijgen
6 januari 2010
Eerst iets over foto's. Gisteren was er een fout op site of ik deed iets verkeerd, wat natuurlijk altijd kan en nu heb ik mijn fototoestel niet bij !
Gisteren, na mijn vorige verslag, meteen aangereden naar de top van de San-Francisco pas. Maar voor de klim bij een barretje gestopt, om paar flessen bier mee te nemen naar boven, want daar is niks. Maar ze hadden hier zo'n lekker uitziende broodjes liggen, dat ik er maar twee bestelde. Meteen beginnen te lullen met paar locals die aan het bier zaten. Nou die willen echt alles weten, of ze foto's mogen maken; op de motor zittend. Nou ik vind ( bijna ) alles goed. En als ik vertel dat ik uit de buurt van Eindhoven kom, komt PSV tersprake: Romario, Ronaldo, Gullit, noem maar op. Waarom voetballen er zo weinig Argentijnen in Nederland?
Nou wij hebben een heel goede Argentijnse: Maxima Zorrigieta; onze toekomstige Koningin dan kan het helemaal niet meer kapot en als je verteld dat ze het populairste is van heel ons Koningshuis worden ze helemaal trots. Na een uur en wat koffie vertrek ik en krijg mijn 2 liter bier voor noppes mee ! .
Heel mooi naar boven gereden, strak asfalt en geen hairpins, maar luie bochten helemaal iets voor mij !Geen verkeer en lekker zonnetje, 200 km in 2 uur en veel klimmen, maar nergens echt steil, heerlijk rijden !Boven bij de grens staat er een rij bij het douane kantoor, waar ik geen zin in heb. Ik rijd door naar de slagboom en vraag vriendelijk of hij weet waar ik moet slapen, want er is een bed voor mij gereserveerd.Hij zegt dat dat niet mogelijk is, want er wordt nooit gereserveerd.
Ik vertel hem dat ik zwaar gehandicapt ben en dat er voor mij een uitzondering gemaakt is.Hij zal binnen wel eens gaan vragen, na een minuut komen ze met 3 man naar buiten. Vriendelijk handen schuddend en hetklopt er is voor mij een bed geresveerd in pension 100 meter na de douane post. Dus moet ik eerst door douane om stempettjes in paspoort en mijn motor uitklaren. Kan ik morgenvroeg niet als eerste aan de beurt zijn, vraag ik ? Want lang staan kan ik absoluut niet. Ja hoor, rijd maar dooren kommorgenvroeg maar terug. Maar wel echt terugkomen hoor ! Heel de rij bij douane snapt er volgens mij niks van, maar ik ben er vanaf.
Bij het pension word ik ook weer hartelijk ontvangen. Ze hebben een bed vlak bij hettoilet vrij gehouden of dat goed is; en natuurlijk het onderste bed van stapelbed. Ik geef de beheerder een krant, 'n zak chips, 'n stuk worst en wat pindas. Hijhelemaal blij, dit kan ook niet meer kapot. Er slapen hier ook een stuk of 15 bergwandelaars(sters)ook allemaal ook even vriendelijk. Ze zijn vandaag ook aangekomen en slapen in tentjes. Ze geven mij een hoop adviesen om geen hoogte ziekte te krijgen en regel1 is geen alkohol. Ik vertel ze dat ik in mijn vorige leven op de maan gewoond heb en dat ik zelfs op 8000 meter niks merk. Jawel kan toch wel, verschillende van hun hebben hoofdpijn, zijnmisselijk en zijn regelmatig op 5000 meter hoogte en hebben dan geen last. Ik ga lekker buiten in de zon mijn bier op zitten drinken, het is een heerlijke avond niks aan de hand.
Even later komt een groep van 6 motor rijders door de douane en stoppen bij pension, want de beheerder heeft ook handeltje in benzine.Ik zie dat het Zuid-Afrikanen zijn, hé kunnen jullie ook Nederlands praten en ja hoor Ik kan Nederlands praat. 'Wij wacht 3 uur bij grens, jouw komt praten en mag meteen rijd door '. Ik zeg : 'Dat komt omdat ik altijd zo vriendelijk ben tegen ambtenaren'. Nog een tijdje gelult zij, zijn de Dakar ook aan het volgen en ze hebben mij al verschillende keren zien rijden. Zij gaan vanavond nog de pas over tot bij Chileense douane (140 km) en slapen daar. Ik hebmijn 2e fles bier open getrokken en paar slokjes gehad, zij kijken mij toch wel verlekkerd aan en hun de rest gegeven. Zij begonnen eten te maken wortelen, aardappels, uien, knolselderij; dat moet HUTSPOT worden en ja hoor, lekker bord mee gegeten. Om22 uur ga ik slapen, na eerst nog stiekem een Cognacje gedronken te hebben, want om 07.00 uur moet ik bij douane zijn om binnen te komen en wat belangrijker is: tegen over douane is tankstop voor de Dakar motor rijders en eerste wordt verwacht om 07.00 uur.
Om07.00 uur; na heerlijk geslapen te hebben; bij de douane heel het personeel op mijn motor voor fotos en in 5 minuten heel mijn papieren in orde. Mooi op tijd voor eerste motor rijders, heb hier alle Nederlanders uitgebreid gesproken. Natuurlijk de maleur van Frans Verhoeven gehoord op eerste dagen, maar gisteren zeer goed. Slechte dag Henk Knuiman, kokende benzine van Mariam Pol. Ja Mirjam is echt nog mijn favoriet, wat een leuke spontane meid. Voor iedereeneen woordje klaar, echt top !Als alle motorrijder weg zijn, pak ik mijn rommeltje bij elkaar om te vertrekken en van de bergwandelaars snapt niemand, dat ik niet ziek ben geweest. Als ik aan wil rijden komt er iemand van organisatie naar mij toe,geeft mij netjes een hand en stelt zich voor als Marc . Ik herken hem ook nog van andere jaren, toen deed hij beveiliging, nu de logistiek van gestrande motoren. Na even met hem gepraat te hebben, beloofde hij mij, om te proberen om voor entree kaarten voor alle Bivacs te zorgen. Want ik hoor er gewoon bij ! Kijk dat waardeer ik wel weer, dus ik wacht af.
Op weg naar de Chileense grens verschrikkelijke slechte weg, balen zeg ! Eerst werd ik ingehaald door de Cars dat ging nog wel. Een tijdje heeft Eric van Loon en Eric Verhoef langs mij gereden om bij te lullen, kei leuk !Later de Trucs en Service Trucks die mij inhalen, echt af en toe levensgevaarlijk voor mij. Door dichte stofwolken, dan kun je net zo goed met ogen dicht rijden, je ziet echt helemaal niks. Over 140 km 4 uur gedaan; echt kloten en balen. Er zijn er ook die eerst een stuk achter mij rijden en wachten op goede weg om in te halen, maar er zijn respectloze bij, onverantwoordelijk hoe die inhale !.
Ik benhet bivac meteen voorbij gereden en zit nu 50 km van het bivac af. Aan de zee, in een leuk motel en ga nu eerst nog pintje pakken en eten.Morgenzal ik om 12 uur bij het eind van de special zijn.
HOUDOE en volgende keer fotos ???? Toon
rustdagen
8 januari 2010
Ja; daar ben ik weer ! Ik heb een extra rustdag genomen, maar eerst een verhaaltje.
Na mijn vorige mail gaan eten. De restauranthouder had een verzameling van 200 flessen drank achter de bar.Na het eten had ik wel zin in cognacje; hij zoeken maar kan er geen vinden. Ik dacht ikdacht help even mee en ja hoor Napoleon V.S.O.P. van 20 jaar oud gevonden. Trek maar open,ik zaleens proeven of hij nog wel goed is.Hij komtaan met champagne glas, dus zelf maar copa glas gepakt en hij giet mij een bel in, glas bijna halfvol. Zijn vrouw ruikt en trekt een vies gezicht en zegt: 'als die nog maar goed is, want die staat hier al meer dan 15 jaar '.Maar ik offer mij wel op en neem een slok. ' O wat lekker en geniet van mijn copa ! Als ik later afreken vraagt hij 4 euro voor de cognac en ik vraag onozel of dat voor de hele fles is.Hij kijkt mij eens aan en zegt : ' Niemand drinkt die hier, dus neem maar mee, maar moet wel lege fles hebben voor de show achter de bar '.Nou dan breng ik hem zondag wel terug, dan ben ik toch weer hier. Dus geniet ik elke avond van heerlijke copa.
s' Morgens vroeg aangereden want ik wil op tijd, om 12.45 uur bij het eind van special zijn en dat is toch nog 500 km. voor mij. Het eerste stuk pal naast de STILLE-OCEAAN gereden daarna land inwaards om bij special te komen.Even gepraat met gedisqualiseerde Australiër, die uit de race is, omdat hij controle punt gemist heeft. Je krijgt dantape over je nummer en kun je naar de openbare weg, om naar het bivac te komen (zie fotos als mij dat lukt)
Ik ben te laat bij eind van special. Er zijn al veel motorrijders door naar bivac en heb geen Nederlander meer gesproken. Ben meteen door gereden naar Antofagasta hier gegeten en nog 200 km. doorgereden naar Maria-Elena om te slapen. Dit is bij hetbegin van special van morgen. Het is hier echt bloedheet, zelfs op de motor koel je niet af en dan nog veel zand door af en toe harde wind. Want de zon doet zijn best hier, mijn kop verbrand (draag nu zoveel mogelijk pet) neus en jukbeenderen zijn aan het vervellen,lippen kapot en maar zonnebrand en uierzalf smeren. Ja,ja het is afzien hier !
Ben redelijk optijd in Helena en wil vroeg een hotel of iets anders zoeken, want er zijn tientallen volgers net als ik en die komen ook nergens het bivac in.In de bivacplaatsen is alles waar te slapen is, vol door organisatie, Eerst tanken, ik wilmijn motor starten,maar destartmotor slaat vast en heel mijn stroom valt uit. Ik heb helemaal geen pik meer, motor onder boom geduwd en op onderzoek uit met controle lampje waar ik nog wel stroom heb. Blijkt een draad, vlakbij contactslot van oog af te zijn. Ik kan hier moeilijk bij en heb ook geen nieuwe draad en ogen bij (puntje voor volgende trip), maar wat heb ik geluk er komt een elektro monteur reparatie aan benzinepomp uitvoeren. Die wil wel helpen, tank gedeeltelijk los en nieuwe draad gemonteerd. Maar hetprobleem is hiermee niet opgelost, weinig stoom en valt termisch uit. Draden een voor een los, kijken waar hetprobleem zit en we komen tot de conclusie dat het het startgebeuren moet zijn; sonanoite of startmoter of iets dergelijks. Startmotor met hamer wat tikken gegeven en mijn stroom valt niet meer weg. Met start kabels mijn moter gestart en hij loopt weer prima en na 5 minuten kan ik weerop eigen kracht mijn motor starten, Monteur helpt nog mee gereedschap op ruimen en zadel monteren. Hij heeft toch een dikke 2 uur mee geholpen, maar wil absoluut geen geld vragen. Hij houdtvan motor rijders en doet zoiets graag. Heb het toch goedgemaakt met hem en ganu hotel zoeken.
Toen ik net stilgevallen was stopte 3 motor rijders, 1 Oostenrijker en 2 Austaliërs , die ook in Helena willen gaan slapen. Ik vraag of ze voor mij een slaapplek willen ritselen, omdat het voor mij wel eens te laat kan worden. Ze beloven om terug te komen als ze wat gevonden hebben. Maar nu mijn motor klaar is na 2 uur, zijn ze er nog niet en twijfel wat ik moet doen; wachten of zelf iets gaan zoeken. Met zulke vrienden heb je geen vijanden meer nodig en krijg al slechte gedachten over een Oostenrijker. Dit omdat we in Europa ook wel eens wat malheur met een Oostenrijker gehad hebben. Maar net als ik op het punt sta om aan te rijden, komen ze in een auto aangereden met een Chileen aan het stuur, die zelf ook motor rijd.Ze hebben in een pension voor mijnwerkers, wat beddenkunnen regelen, omdat alle slaapplaatsen in het stadje voor Dakar zijn gereserveerd. Maar wij hebben weer geluk.(12 euro voor 4 personen)
Even tussen door de Oostenrijker en Australiers hebben elkaar bij douane leren kennen. Hebben hun motoren naar Chilie overgevaren, maar hier moeten ze5 dagenwachten voor ze hun motoren vrij hadden; door stakingen e.d.Het isnu eerste dag dat ze rijden.
Hij weet ook nog een goed restaurant en wil ons wel taxien, want hij moet zelf ook nog eten. In het restaurant krijgen wij de rook vrije ruimte. Hier voel ik mij thuis; puinhoop van hier tot Tokio. Wij kunnen in de keuken kijken en hier is een cocina volop aan het werk en vriendelijk; echt ongelofelijk. De Oostenrijker en Ausies willen chicken en chips; want wat de boer niet kent vreet hij niet !Ze kennen ook geen woord Spaans, maar vinden het goed als ik het regel. Heerlijke salades, verschillende soorten vlees; kip, varken en kalfs; sausen, groenten en patatas. Nagerecht : meloen met likeur en de nodige flessen koud bier. Heerlijk gegeten, een gezellige avond, met een hele leuke bediening. Wij hadden besloten om voor de Chileen te betalen omdat hij ons verschrikkelijk goed heeft geholpen maar hij wil hier niks van weten. Uiteindelijk betaalden wij de rekening en hij de fooi, iedereen blij !
s' Morgens om 6 uur eruit omdat om 7 uur eerste motorrijders bij special zijn. Wij zijn keurig op tijd en ik maak wat foto's bij mijn collega's van TOTAL. Als ik mijn motor weer wil starten, weer het zelfde euvel van gisteren, maar weet nu wat ik te doen heb. Start mijn moter met cickstarter (voor de jappenrijders dat is een stok die je uit kunt klappen en als je daar met je hele gewicht op gaat staan begint je motor te lopen) , mijn moter slaat aan, maar komt niet op toeren omdat de startmoter mee blijft lopen. Maar met de hamer los ik dat probleem op en besluit nu om niet meer electriek te starten.
Hier komt een Chileen op mij af ( keurig in KTM costuum ) die mij in perfect Nederlands aanspreekt. Zijn Opa was Nederlander, waar hij altijd Nederlands mee sprak. Hij is ook motor rijder, Chileens kampioen Enduro en in de belangrijkste ralley van Chilie is hij vorig jaar derde geworden. Hij vraagt of ik hem als het mogelijk is, met de Nederlanders in contact te brengen, maar hij blijkt de meeste te kennen ook Marc de Reuver en meer Nederlandse Enduro rijders kent hij al. Als Frans Verhoeven als eerste aankomt en speciaal voor mij stopt , blijkt Frans hem ook van naam te kennen en de andere Chilenen die in de ralley zitten ook. Later nog met Henk Knuiman gesproken. Marjam Pol was niet goed te spreken gisteren, ze wasgevallen.
Later meer moet nu gaan eten ! Smakelijk
vervolg rustdagen
8 januari 2010
Hier ben ik weer; MOEST mee gaan eten, hierover later meer.
Bij de start van de special ook nog effen met Tonny van Dijne gepraat.Zijn navigator Wouter Rosegaar had wel van mij gehoord maar mijn Harley nog niet gezien. Dus ging even mee kijken vond het hartstikke leuk, bijna alle rijders vinden het speciaal wat ik aan het doen ben en komen mij spontaan een hand geven en veel luck toewensen. Zelfs Robby Gorden met zijn Hummer stopte even om mij een duim te geven, herkende mij nog uit de Roemenië ralley. Natuurlijk met Eric van Loon en Eric Verhoef eenbabbeltje gemaakt, ze gaan echt goed. Goede zet van Eric van Loon om de meest ervaren Dakar man als navigator te vragen, want Eric Verhoef is echt een grote mijnheer in de Ralley. Nog even Nederlands praat met Andrew Cox uit Zuid-Afrika. Bij de GINAF trucks is het ook altijd gezellig, een echt leuk team die achterhoekers; echt van nie lullen maar poetsen !
Heb besloten om niet naar Iquique te gaan maar om terug te rijden naar Antofagasta om wat te sleutelen, wil mijn startprobleem oplossen en ook mijn achterrem verdiend wat aandacht want functioneerd niet zo als hij moet, maar hier heb ik alle onderdelen voor bij. Die Nederlands sprekende Chileen heeft mij een garage aan bevolen waar ik wel zelf kan sleutelen. Ook moet ik dan slaapplek voor drie nachten zien te regelenwant ralley komt morgen terug naar Antofagasta om de rustdag te nemen. Daar komt altijd veel volk op af, zodat ik maar moet zien of ik slaapplek vind, heb alwel entree band voor rustdag. Ikben gematst door Michel de Groot Team chef van het Vicking team, die mij erg graag mag.
In Antofagasta moet ik dus internet cafe, garage en slaapplek zoeken. Het eerste wat ik zie is een internet cafe.Zet mijn moter in de berm en voor dat ik hem afsluit stopt een sportmotor honda 600. I am Michael and can I help you ?. Ja misschien wel, want ben op zoek naar garage, slaapplek en Internet, maar dat heb ik al gevonden. Als je wilt kom maar mee naar mijn huis heb alle drie andI invitade you. Dat is weer boffen voor mij. Rij achter hem aan naar zijn huis, boven op een heuvel met uitzicht over de stad en de zee. Best een groot huis, maar wel overal rotzooi, echt ongelovelijk, wat een puinhoop overal. De achterplaats vrij gemaakt van de rommel zodat ik hier kan sleutelen en gelukkig uit de zon, aan de gang. Michael helpt mij volop; zo zijn die Michaellen wel !!!. Start motor elektriek afgekoppelt, sonanoid ook, overal isolatie om en van nu af moet ik met kickstarter starten. Achterrem gedemonteerd eigenlijk moet ik remschijf vervangen, maar red deze rit verder wel met nieuwe remblokken hoop ik. Ook de verlichting van mijn aanhanger functioneerd weer als van ouds. Nieuwe achterlamp in mijn motor en het daschbord verlichting zandvrij gemaakt want neutraal verlichting heb ik nu wel erg nodig.
Zijn moeder komt om 4 uur vragen om te eten en heeft voor mij ook gekookt : bordje rijst en aardappelpuree met vis en een grote schaal salade van tomaten en uien en een groot stuk taart na. Wat heb ik weer geluk !
Als wij om 8 uur klaar zijn met sleutelen, wordt het tijd om wat te drinken. Ik vraag of hij bier heeft maar jammer dat hebben ze niet in huis, maar dat haal ik wel hier tegenover is een winkeltje. Hij zelf drinkt geen alcohol, maar zijn vader die straks thuis komt, lust ook wel een biertje. Met veel moeite krijg ik hem zover dat hij geld aanneemt om bier te halen. Gaan lekker in de voortuin zitten en als zijn vader thuis komt, drinkt hij er een mee. Zijn ouders zijn in alles echt geinterreseerd en vragen mij het hemd van het lijf. Wat is het dan fijn dat je wat Spaans kent. Zijn vader laat trots foto's zien van zijn Indian motor, hijheeft hem jammer genoeg verkocht aan zijn broer. In een grote zijkamer staat een poule biljart en ik ontkom er niet aan en moet een partij biljarten. Zijn uitwonende zoon komt langs en we kunnen met drieën biljarten, want Michael heeft er echt geen zin in.
Moeder heeft onder tussen het eten weer klaar. Deze keer groot stuk vlees en frietjes en salade. Lekker koud bier erbij perfect. Als ik zijn vader vraag of hij een cognacje lust, kan de avond niet meer kapot en de fles moet voor zondagleeg zijn. Om half een gaan slapen en ik hoef er morgen nergens vooruit en word om half tien pas wakker.
Lekker gedouched, goed ontbijt, zijn ouders zijn al het huis uit ,en ik kan aan mijn verslag gaan werken, maar om half 2 moet ik mee gaan eten in het centrum vande stad. Wij met de bus daarnaar toe en tot mijn verbazing zitten zijn ouders al op ons te wachten. Gisteravond had ik verteld dat ik het liefst bij de lokale restaurantjes ging eten en niet in toeristen restaurants en nu hebben ze mij uitgenodigt in een specifiek Chileense eetzaal. Dit had ik zelf nooit gevonden en er zitten minstens 100 man binnen. Keus uit drie soorten soep en uit drie hooftgerechten en ijsje na ,dat is het.Ik ben de enigste toerist. Ik vond dit zo leuk van hun dat ik dacht, dan zal ik afrekenen. Maar zijn vader maakt met zijn hand,pistool gebaar dat hij mij dan dood schiet. Nu weten jullie waarom ik mijn verslag in twee delen moest doen.
Morgen ga ik met Michael naar het bivac en moet hem daar binnen zien te smokkelen waar hij zich erg op verheugt. Michael is student grafisch iets en wil striptekenaar wordenen volgens mij heeft hij hier wel aanleg voor. Zie de foto's als dat lukt tenminste. Hoop morgen nog iets van de rustdag op de site te krijgen en zal dan wel weer tijdje uit beeld zijn.
HOUDOE
uit gerust
11 januari 2010
Daar is ie weer !!
Allereerst balen van rustdag, ik kwam er G.V.D. niet in, ik had Michael beloofd om naar het bivac te gaan. maar kwamen niet binnen. Mijn polsbandje was van 8 jan. en het was 9 jan.dus niks binnen. Het is mij ook niet gelukt om via slinkse wegen binnen te komen, er kwam gewoonweg geen enkel voertuig binnen wat niet in de ralley thuishoort, dus kofferbak taxi was ook geen optie.
Toen maar met Michael naar centrum van de stad en lekker gegeten, wat gedronken en naar zijn huis. Ditis een groot huis tegen een berg aan en luxe ten opzichte van de vele krotten die je ziet. ZIjn vader is een gepensioneerde politieman en beunt volop bij met antiek restauratie. Zijn moeder werkt zaterdag en zondag in kraam op de plaatselijke markt. Ze hadden nog een verrassing voor mij , ik kreeg een kookboek met Chileense gerechten;Engels en Spaans-talig. Volgens vinden ze dat ik er beetje ondervoed uitzie ! Van Michael kreeg ik nog een insigne van het Chileens leger voor op mijn jas. Met vader nog potje gebiljard en gegeten, een lekkere koude pint gedronken en op tijd naar bed. Morgenvroeg rijd Michael op zijn BMW R80 van 1984, mee naar startbij hetbivac ongveer 100 km rijden. Ik krijg het niet voor elkaar om hun geld te geven voor eten en onderdak. Zewillener niks van weten, wel willen ze dat ik in Nederland wat onderdelen voor zijn BMW op de kopga tikken, want daar is in Chilie niks van te koop.
Vanmorgen vroeg op, om naar de start van special te gaan. Eerst tanken en daar krijg ik het voor elkaar omMichael's tank benzine te betalen,Hij heeftmij nu al een mailtje voor gestuurd om te bedanken ! Op tijd aan de start van motoren, wekonden in de start-paddock komen wat verboden terrein is voor buitenstaanders. Wekonden volop met de rijders praten die nog in de race zitten. Van de 200 motoren en quads zitten er nog 95 in de race ! Het is dus een best zware ralley en dan zijn er nog moeilijke passages geneutraliseerd, anders was het een nog groter slagveld geweest.
Van de Nederlanders zitten er nog 8 van de 11 gestarte, in de race. Mirjam Pol is 2 dagen voor de rustdag flink gevallen, kuitspier gescheurd, stijve rug en bovenbeen flink gekneust. Gelukkig kan ik haar nu eens helpen, ze kan niet alleen van motor af. Ik heb de motor onder 45 graden gehouden; dan kan ze met veel moeite rechterbeen over buddy krijgen om af te stappen. Ze ziet tegen de etappe op, vooral laatste 90 km, veel los klapzand. Ze beseft dat ze absoluut niet moet vallen, want ze kan haar motor niet overeind krijgen ! Maar ze heeft wel karakter, want als haar concurente voor het dames klassement start, zegt ze : 'die moet ik vandaag niet laten gaan, want dan kan ik overwinning wel vergeten'. Ik heb nog meer respect voor haar gekregen dan ik al had. Als het tijd is voor haar om te starten, helpen we haar weer op motor. Ze kan niet op haar rechterbeen steunen om motor in de versnelling te zetten. Dit doe ik voor haar, met de handen weg ik ze. Ben benieuwt hoe dit afloopt ! Later spreek ik nog 2 motorrijders die besloten hebben om achter haar te blijven, om in geval van nood te kunnen helpen. Dan zie je hoe belangrijk het is, om geen vijanden te maken onder de rijders.
Om de ralley te rijden moet je goed bij de les zijn en niet gestrest zijn en ook niks over het hoofd zien ! Want hoe is het mogelijk dat na de rustdag, iemand na 80 km zonder benzine staat, als je weet dat je na 100 kmbezine van organisatie krijgt voor de special. Er kwam vandaag zelfs een rijder na 20 minuten weer terug naar start, omdat hij was vergeten te tanken, voordat hijde start-paddock binnenging !Nadat alle motoren weg waren, zijn we bij onze motoren gaan staan,voor start-padock. Hier komen ze toch allemaal langs en tussen autos loop je altijd in de weg. Tim Coronel herkent mij nog van Afrika Dakar. Eric en Eric zijn rustdag ook goed doorgekomen en hebben er zin in.
Komt er een Duits stel op mij af die ik in Senegal op camping Zebrabar heb ontmoet. Ze zijnnu in Zuid-Amerika rond aan het trekken. Kei leuk om die hier weer tegen te komen !
Later word ik nog uitgebreid gefilmd en geintervieuwd door een filmploeguit de Ukraine. De cameraman is zelf biker en heeft mij in Afrika in LeDakar gezien. En vorig jaar zag hij mij in de Ukraine rond rijden. Ik laat terzijner tijd wel weten op welke site het te zien is.
Om 11 uur afscheid genomen van Michael, hij vond het echt gaaf om alles eens van dichtbij te zien. De rit die we gemaakt hadden, van 100 km naar de start, was zijn langste rit ooit. Naar mijn gereserveerd hotel gereden, toch nog 450 km.Hier lekker languit in bad en voor de eerste keer na week, mijn kop eens kunnen scheren. Er zit nu weer gewoon huid op ! Ook het vervellings proces van de neus verloopt voorspoedig. Alleen mijn lippen zijn nog niet wat het moet zijn, ondanks volop labello. Ikrijd nu hele dag met mijn col tot aan mijn ogen en lange mouwen. Als ik stop, gaat meteen depet op !
Ik ga dadelijk mijn fles cognac terug brengen en eten. Er zit nog een flinke bel cognac in de fles,voor na het eten.
Houdoe tot de volgende keer ! Ik denk dan vanuit Argentinië, want ga nu een dag eerder de pas over dan de ralley zelf
laatste avond in Chilie
12 januari 2010
Ja, ik heb weer internet gevonden en slaap hier ook. Een garage voor mijn motor,alles bijelkaar.Van morgen om 9 uur vertrokken om op tijd aan finish van special te zijn. Kom ik daar, hebben ze hem ingekort, zonder mij iets te vragen. Ik ben toen maar meteen doorgereden en zit nu op 1 uur rijden van de finish van de special van morgen. Vandaag weinig benzine pompen gezien. Toen ik stopte om de reservekan benzine in m'n motor te kiepen, werd ik aangesproken door omroep Brabant, Ze kenden mij nog van Le Dakar in 2007. Ze waren zeer enthousiast en hebben flinke opnames en intervieuw gedaan. Ditwordt een dezer dagen uitgezonden, dus blijf aan de buis. Ze hadden geluk ! Ik had net geconstateerd dat ik een lekke band van aanhanger had, dus ook maar meteen verwisseld.
Gisteravond mijn lege fles cognac terug gebracht naar rechtmatige eigenaar. Hij was met de lege fles bijna blijer dan ik met volle. Hijstaat nu weer netjes in de rij, achter de bar. En ik heb daar laatste copa opgedronken.
Waar ik al bang voor was; mijn favoriet Mirjam Pol ligt er helaas uit. Hoop haar nog te spreken voor eind van Dakar. Ze heeft in ieder geval wel karakter getoont.
Het volk langs de weg wordt met de dag enthousiaster, echt ongelofelijk hoeveel mensen op de been zijn.Vandaag een heel stuk voor bivak, staan ze gewoon rijen dik langs de weg te zwaaien met vlaggen en toeteren met van alles wat herrie maakt.
Ik ben ook aan het proberen om foto's op de site te krijgen, maar duurt ongeveer 20 minuten per foto, dus ik hoop dat het lukt voor ik naar bed ga .
Vandaag niet meer zo verschrikkelijk heet. We zijn het woestijn gebied uit, het wordt algroener, veel geiten en schapen en zelfs koeien gezien.
Houdoe ! Het volgend verhaal is in ieder geval vanuit Argentinië
goed nieuws
13 januari 2010
Ja : Frans Verhoeven heeft vandaag etappe gewonnen !!!!!!
Allereerst eenverslag van dinsdag. Dit was een mooie dag voor mij, leuk gereden, fijn geouwehoerd en veel plezier gehad. s'Morgens na een heerlijk ontbijt was ik op tijd voor het eind van special. Frans Verhoeven volgens mij op de 10e plaats en Henk Knuiman 12e. Ik stond stuk voorbij de finish, bij detankstop, maar kon niet bij hettanken komen. Er staat daar een hoop publiek, die helemaal gek zijn en foto's willen maken van Ralley deelnemers. Sommigen doen hun bril evenweg, maar houden helm op. Wat niet in goede aarde valt bij het publiek,die willen koppen zien. Toen Frans stond te tanken, riep ik hem en hij kwam na tanken naar mij gereden. Ik vroeg hem zijn helm af te doen voor het publiek; er werden kinderen in zijn arm geduwt en maar fotograferen, Later reed Frans stukje terug en met een ferme Wheely, kwam hij weerlangs gereden. Hij heeft er een hoop fans bij in Chili !!. Later met Henk Knuiman hetzelfde gedaan, alleen geen Wheely, dat zit niet in Henk zijn aard.
Ik ben toen tussen rijders doorgereden naar dehoofdweg, om daar de route op te pikken enterug tegaan naar Argentinie. Ik wil vandaag persee depas over, om de meute morgen voor te zijn en op tijd bij start van special van Woensdag te zijn,
Bij de hoofdweg staan veel service trucks op rijders te wachten en daar tref ikde service wagen van het Honda team.En wie zit achterin; ja hoor Mirjam Pol ! Ikheb een hele tijd met haar gesproken en wat foto's gemaakt. Ze was het er nu wel mee eens, dat de dokter haar een startverbod opgelegd had. Ze loopt als een oud wijf met krukken en heeft trapje nodig om in auto te komen, maar ze had wel weer goede zin en buurtte volop,
De gas erop; want ik moet nog 500 km naar Argentinie !Als ik een stuk voor de pas stop om wat te eten en drinken, stopt Marc , de logestieke man van de organisatie.Hij baalt ervan dat hij mij nergens binnen krijgt hij en geeft mij een orgineel medewerkers T- shirt, wat Dakar stickers, een flink lunch pakket en flessen water. Ja, zo zijn Harley-rijders onder elkaa ! Als ik nog met hem sta te praten, komt dat 'vriendelijke' stel uit Australie, op hun BMW langs gereden, maar ik heb echt geen zin in hun. Als ik aangereden ben, komen 5 Chilenen op dikke ofroads voorbij geblazen, volop foto's makend en filmend rijden ze mij voorbij.Als er bij wegwerkzaamheden om en om verkeer is, kan ik een rij auto's en vrachtwagens voorbij om vooraan te gaan staan bij de Chilenen.Wij hebben de grootste lol. Als ze vragen waarom ik krukken aan mijn aanhanger heb hangen, zijn ze helemaal vol ongeloof en ze beloven mij bij de douane te helpen, zodat ik op mijn motor kan blijven zitten wachten. Als we aanrijden laat ik eerst alle motoren vertrekken en rijd hun achterna. Bij Chileense grens rijd ik een hele rij voorbij, naar mijn Chileense amigos. Het Australies stel staat keurig in rij te wachten.Mijn amigos hebben de douane al ingelicht over mijn handicap en ik word meteen geholpen ! Ik rijd met hun aan, ze hebben mij ingelicht dat ik na 100 km bij Argentijnse grens, de meest linkse baan moet pakken,want daar is speciale gate voor motoren.
Ik rijd heerlijk relaxed de pas over. Echt prachtig mooi, een zonnetje in de rug. Het Australies stel komt mij voorbij gereden en er kan net een handje vanaf, Bij degrens rijd ik weer een hele rij voorbij en rij naar mijn amigos. Ze hebben ook hier de douane ingelicht en kan op mijn motor blijven wachten en zij doen het papier werk. Voor mij echt super ! Ik heb ze wel ingelicht dat elke foto een pintje kost en een film 3 pinten. Wat zal ik dronken worden ! Ze vragen of ik al een slaapplek geregeld heb.Bij de start van special van morgen, hebben zij 6 twee-persoons kamers gereserveerd en met 5 vrienden die later komen, hebben zij kamer over. Voor mij dat is boffen!
Na de douane een heerlijke afdaling van 100 km prachtig asfalt en een brede weg. Echt kicken. Als ik bij het hotel kom, zijn mijn amigos er nog niet. Iksnap er niks van. Wel ontmoet ik hier het NederlandsPers Team, wat elk jaar een Dakar boek uitgeeft. Zij hebben geen kamer kunnenkrijgen, alles vol. Maar ze kunnen wel internet gebruiken en een tentje op gazon kwijt. Als mijn amigos komen, blijkt er iets mis te zijn met hun boeking. Het hotel is overboekt. Zij krijgen wel een aanbod om achter het hotel in een eenvoudige hostal, 3 drie-persoons kamers te krijgen. Maar ze houden de boot voorzichtig af en gaan aan het bellen met hun boekings agent. Ze krijgen hetgeregeld, dat ze 20 km verder 5 kamers kunnen hebben in mooi hotel. Ik neem 2 drie-persoons kamers van hun over zodat het Nederlands Pers Team van 4 man, ook binnen kan slapen, zo maak je vrienden ! s'Avonds met hun nog lekker gegeten en een pintje genuttigd.Leuke afsluiting van mooie dag.
Om acht uur naar de start van special. De rijders zijn om 5 uur al vertrokken om de pas over te komen. Ik heb Frans Verhoeven nog wel gezien, maar niet gesproken. Met Henk wel tijdje gepraat, later ook nog met Tonny van Deijne en de twee Ericen. Diewaren in hun nopjes met plek 14 en 18e van gisteren en ze staan bij de start, vrij vooraan inde rij, Later nog 200 km gereden eneen zeer luxe hotel, vlak bij einde van special, kunnen pakken, Ik heb uurtje in bad gelegen en ga mijn verslag maken. Danzie ik op de site van Frans Verhoeven dat hij vandaag etappe winnaar is, Dat zal vanavond feesten worden want 10 man, van 'de ouwe kaf' ( vrienden uit voornamelijk de Kempen ) zijn speciaal voor Frans Verhoeven en Eric van Loon over gekomen uit Nederland,om te suporteren en het schijnt dat Eric vandaag 14 de geworden is in de proef. Dubbel feest !
Houdoe en tot volgende verslag, Ik ga nu pintje pakken want is hier heet !!!!!!
nog een keer tanken
15 januari 2010
Daar is hij weer !
Donderdagmorgen lekker uitgeslapen, nadat ikgisteravond heerlijk genoten hebop de plaatselijke plaza. Ja, dat is hier hetzelfde als in Spanje, een groot sociaal gebeuren en ik met1 liter bierá 2 euro heerlijk onder de platanen zitten. Later nog heerlijke pizza, koffie na en op tijd naar bed.
Vandaag komen de eerste rijders om 12.00 uur aan,na een lange special van 550 km. Dus ik heb tijd over om mijn reserve band van aanhanger te laten repareren. Ik vind de plaatselijke bandenboer, die de klus wel kan klaren. Ikheb zelf een nieuwe binnenband bij, want die maat hebben ze toch bijna nergens. In zijn zaakje is het een puinhoop van hier tot Tokio, echt iets voor mij. Hij is wel erg Katholiek, want aan de muur hangt foto van onze lieve Heer, foto van Sint-Jozef met kindje Jezus op zijn arm en een foto van de heilige maagd Maria (al ben ik daar niet helemaal zeker van).Zie mijnfoto's, als ik ze tenminste op site kan krijgen. Want zonder hulp, lukt mij dat nog steeds niet ( sorry Lex voor de les ! )Als ik mijn oude binnenband weg wil gooien, omdat die rond het ventiel afgescheurd is, kijkt hij mij verwondert aan. Hij kan die wel repareren, dan heb ik tenminste weer reserve binnenband. Hij knipt en plakt er een verstevigings-ring open zet hem20 minuten onder handpers, om te drogen. En inderdaad z.g.a.n. Hij schroeft mijn reserve wielweer onder mijn aanhanger, controleert de bandenspanning van de motor en aanhanger, smeert mijn ketting ook meteen; gaatmet eenkrik onder de trekhaak zodat mijn achterwiel vrijkomt en komt dan met de rekening.Verschiet niet; 3 euro incl. Als ik hem 4 euro afreken, wil hij mijn motor ook nog poetsen !
Ik op weg naar het einde van special, maar als ik naar, volgens mij de goede plek rijd, zie ik nergens geen mensen langs de straat. Bij navraag bij een benzinepomp, blijkt het 50 km vanaf mijn planning te zijn. Onderweg hier naar toe, een verschrikkelijk ongeluk gezien met een motorrijder. Hijis in aanraking gekomen met een bestel bus en onder een vrachtauto terecht gekomen. Zijn helm ligt zeker 30 meter verder op straat en zijn motor helemaal in de kreukels. Als ik zoiets zie krijg ik koude rillingen en gaan mijn gedachten terug naar mijn eigen ervaring.
Op de plaats waar de rijders weer op harde weg komen, is het een drukte van jawelste en de politie wil dat ik mijn motor paar honderd meter verder parkeer. Maar ik weet hem met zielig verhaal over te halen, zodat ik in een zandpad langs politieauto mag parkeren. Meteen honderden mensen rond mijn motor en foto's knippen, niet te geloven. Als ik ze vertel dat mijn vriend gisteren de etappe gewonnen heeft, gaan ze helemaal los. Ik heb eerst tussen het volk onder een boom gezeten, lekker in schaduw.Als de eerste motor uit etappe komt, ga ik op weg staan want ik wil Frans staande houden, om hem te feliciteren. Hij is vandaag als eerste gestart, dus hij moet als alles goed gaat, bij eerste rijders zitten. Marc Coma als eerste, daarna alle toppers en Henk Knuiman redelijk vooraan, geeft eenduim dat alles naar wens is, maar geen Frans te zien. Ondertussen krijg ik eten en drinken aangeboden van een familie, die hier met een open vrachtwagen, de nacht heeft doorgebracht en grote tent gebouwd hebben, zodat ik net langs het parcours in schaduw zit. Zehebben paar kilo vlees op BBQ en volop drank. Maar ik houd het bij fris, want moet later nog minimaal 300 kilometer naar volgende etappe. Als een ijscoboer langs komt trakteer ik op ijsje, nu kan het helemaal niet meer stuk. Kinderen moeten op mijn schoot en op de moter met mij, echt leuk !Maar om 3 uur nog geen Frans te zien, de eerste quads zijn al gepasserd. Ik besluitom aan te rijden, de eerste 30 km tussen plubiek door, ongelofelijk wat een enthousiasme. Daarna neem ik een andere route, om Mendoza en St Rafael te mijden en steek de route in van morgen. Als ik vlak voordat ik hotel tank, zie ik verschillende bekenden uit de ralley, maar niemand heeft info. over Frans. Tegenover het hotel gegeten bij een restauranthouder die zelf motor rijdt, een Honda Shadow van 1800 cc. Maar als ik een tijdje met hem heb geouwehoert, had hijliever een 1340 cc gehad. Ik weet nu alleen dat er vandaag geen ongeluk gebeurd is bij ralley.
Om 7 uur vanmorgen al op motor, moet nog 250 km naar eind van special, waar om half 11 eerste motor wordt verwacht, dus dat moet makkelijk kunnen. Maar na 100 km breekt mijn gaskabel,toch weer tijdje repareren. Ik heb een nieuwe kabel en nippeltjes bij, dus no problem. Maar ben nu toch te laat voor finish van etappe. Besluit maar meteen door te rijden naar start van de special van laatste etappe Zaterdag. Wil daarna, via een ander route, naar Buenos-Aires om mijn motor te stallen en meteen door te rijden naar de finish van de Ralley en naar het Holland Heineken House of zoiets. Na 100 km komt de serviceauto van BMW langs mij rijden en steekt Frans zijn kop uit het raam. Ik zie geen verband of gips dus valt wel mee, met gebarentaal maakt hij mij duidelijk dat hij door materiaal pech is geveld en niet door salto of zoiets. Gelukkig maar al is het wel jammer.
Als ik na 750 km bij een hotel stop, staat meteen plaatselijke TV voor mijn neus. Een intervieuw in het SPAANS. Wat zullen de mensen hier vanavond lachen. Als ik ze op het eind van het intervieuw vertel, dat mijn volgende Koningin een Argentijnse is en dat ze heel populair is in Nederland, lachen decameraman en intervieuwers zich al kapot. Dus vanavond op kanaal 4 of 11 zal ik eens kijken wat ze er van gemaakt hebben. Vandaag kwam omroep Brabant even langs mij rijden met duim omhoog, dus denk ik dat er toch nog iets van gaat komen. In het hotel beding ik wel meteen korting, nu hun hotel duidelijk in beeld is geweest. Ik krijg een 2- persoons kamer, met een groot bed, voor de prijs van een 1- persoonskamer. Dus heb iets verdiend met mijn optreden. Ze riepen net van receptie dat ik op TV ben. Ik meteen kijken en valt mij niet eens tegen alleen wat Engels er tussen door.
Morgen nog een keer tanken en de ralley zit er weer op voor mij.
Houdoe en het klinkt misschien wel saai, maar ikga een dikke pint drinken, want het was weer heet vandaag !
einde Ralley
19 januari 2010
Ik begin maar bij Zaterdag, 16 januari, de dag van laatste special:
Om 9 uur ben ik bij het begin van special, goed op tijd !. Gisteravond in het centrum, door verschillende mensen aangesproken, dat ze mij op TV gezien hebben. Zewillen met mij op defoto en willen een handtekening, hetmoet niet gekker worden. Alleen hebben zich nog geen groupies gemeld, maar wat niet is kan nog komen. Alle Nederlandse motor rijders heb iklangs zien komen en zij mij ook, want ik had de motor goed in het zicht staan !Henk Knuiman stopt zelfs nog even, met teammaat Marco Coma en we beloven elkaar om vanavond een consumptie te nuttigen. De auto's heb ik niet afgewacht, want ikwil op tijd in Buenos-Aires zijn voor het feestje. Op weg naar eind special, wordt heel de volgers-karavaan eenzandpad ingeleid. Daar heb ik dus geen zin in en zoek mijn eigen weg over harde weg. Net voor Buenos-Aires zit ik weer op de route van LE DAKAR en de eerste rijder die ik zie isde Brabander : Marcel Snijders. Ikrijd een hele tijd met hem op, echt eengekkenhuis; viaducten, bermen, incluis de binnen berm; alles vol met vlaggen en zwaaiende Argentijnen. Later hoor ik dat er meer dan1 miljoenmensen langs de straten stonden. Ook nog even meegereden met Ed de Groot, de enige Nederlandse kisten jongen, dat wil zeggen zonder ondersteuning. Dat zijn voor mij de echte helden!
Bij mijn PENSION annex Motor zaak, helaas niemand aanwezig. Na eentelefoontje beloven zij te komen, want zij zijn in centrum bij deintocht. Veel later staatmijn motor binnen en met eentaxi naar centrum, maar ikben te laat. Wel nog service-trucks gezien, maar ook die komen ook niet binnen in hetpark fermee en moeten naar eenhotelom daar hun auto's parkeren. Niemand komt hier binnen, alleen decoureurs die ralley officieel gefinisht zijn. Dus ik al helemaal niet !Dus maar hetin centrum op stap, best leuk, maar geen Nederlanders. Die zijn in het HOLLAND-ARGENTINA house en ik weet niet waar dat is. Een leuke avond gehad,maar ikmis toch iets. Later met detaxi naar hetpension, waar ik samen met een Mexicaan logeer.
s'Morgens ( zondag 17 januari )met hem ontbeten en ik op motor naar centrum. Ik heb nu meer geluk en zie veel bekenden en weet nu ook waar ik vanavond naar toe moet. Wouter Rozengaar, de navigator van Tonny van Deijne, matst mij met eenentreebandje voor hetpodium feest. Dus mijn motor terug naar pension en vlug naar podium feest. Dat is weer geluk hebben; drank en eten free en alle rijders zijn hier, om met sponsors, familie of team wat te vieren. Dan leer je de Hollanders toch weer kennen, die blijven zuipen. De laatste twee uur alleen nog maar Nederlanders aanwezig en echt dolle boel. Wat een feest ! Later naar Holland- Argentina House voor alle Nederlanders en die zijn er allemaal. Ook de niet gefinishte, zie nu veel bekenden, die ik hele ralley nog niet gezien heb. En wat heel leuk was: dit feestje werd georganiseerd door een Henk uit Eersel wonend in de Dreef (import). Alard Kalf is hier woordvoerder bij de huldiging maar die vindt zijn eigen veel belangrijker, als alle rijders te samen. Wat een eikel is dat !Hij heeft mij devorige ralleys al verschillende keren gezien, maar als ik bij paar mensen sta te ouwehoeren, geeft hij iedereen hand, behalve mij. Wat de rijders en monteurs betreft niets dan vriendelijkheid, lullen volop en feliciteren mij. Ze vinden het geweldig wat ik doe. Mirjam Pol komt mij bedanken voor de steun en belangstelling Frans Verhoeven, Henk Knuiman, Wuf Van Ginkel, deteam chefs van verschillende merken: iedereen is even enthousiast en hopen mij volgend jaar weer te zien. Het Dakarpressteam, Jeroen van Oers ( fotograaf van KTM )Omroep Brabant, Marcel Vermeij van Ralley-Maniacs; iedereen heeft wel goed woordje.
Om 03.00 uur kom ik in mijn pension en ook mijn Australische vrienden zijn weer hier ( wat fijn !) en een Nederlander meer,iemand van Papoea-Nieuw-Ginea en een Amerikaan. Maar de laatste drie slapen buiten in tentje. s'Morgens toch redelijk op tijd uit bed en geen kater! Ikbesluit om vandaag ( maandag 18 januari )toch maar aan te rijden. Ik had eigenlijk wat onderhoud willen plegen, aan mijn motor,maar doe dat nu wel als het echt nodig is.Wereld reizigers zijn niet het sociaalste volkje en vinden alleen wat ze zelf doen belangrijk. Met de Nederlander heb ik na 5 minuten al ruzie, hij reist al 19 maanden van Alaska naar Patagonië en nu naar Buenos-Aires om naar huis te gaan. Hij heeft op heel zijn trip geen Nederlanse motor reizigers gezien. In Amerika wel Nederlanders opHarleys, maar dat zij geen reizigers volgens hem. Hij komt uit Leiden woont daar al 20 jaar, maar kent Peter de la Brujaire niet !Hoe is dat nou mogelijk, vraag ik mij af. Als ik vertel dat ik in 4 dagen naar Ushuaia ( het Zuiden vanArgentinië - het zo genoemde Vuurland )wil rijden kijkt hij mij ongelovig aan. Ik vertel hem dat een van mijn Chileense vrienden, op een KTM 990 in 17 dagen van Alaska naar hetZuidelijkste punt wil rijden, 17.000 km totaal; zegt hij dat dat niks met motorrijden te maken heeft. Ik leg hem op zun Irsels uit, dat wat hij doet; niks met motor rijden te maken heeft. Want da kunde ok op unne solex !In 19 maanden hoefde mar 30 km per dag te rijden! Nee vrienden zullen wij niet worden. Als hij ook nog in de gaten krijgt dat ik geen laptop,MP3 en GPS heb, ben ik helemaal wereld vreemd voor hem. Want waar luister ik dan naar op saaie stukken? Naar de sound van mijn HARLEY, sukkel. Daar geniet ik van ! Ik heb foto's hoe hij smorgens de eerste uren door brengt, ge gelooft uw ogen nie! Moet nog iemand vinden die ze op de site zet voor mij, dan kunde het zelf zien.
Ik heb dit verslagje gemaakt op dinsdagavond ( 19 januari ) 1500 km onder Buenos-Aires, maardaarover later meer.
Houdoe; tot over paar dagen, dan heb ik meer tijd !Hoop ik